Ζούμε στα όρια μιας νέας εποχής… Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, παρακαλώ πολύ…

anixi1.030520
Ξέσφιξαν τη μέγγενη με τα περιοριστικά μέτρα… Το ξέρετε… Θα ήταν υπερβολή να σας το ξαναπώ… Τι νέο θα έχουμε αυτή την εβδομάδα; Άνοιξαν τα μαγαζιά, τα φροντιστήρια και από σήμερα ο πρωθυπουργός εξήγγειλε μέτρα για την τόνωση του τουρισμού... Το σημαντικό όμως είναι να ξαναρχίσει να λειτουργεί η ζωή… Ή τουλάχιστον, να μη χάσουμε εντελώς το μέτρο.

anixi2.030520
Θα πάμε (όπως και το κάναμε) με προσοχή στο κουρείο μας; Ασφαλώς. Το κάναμε ήδη. Έπρεπε να ξαναγίνουμε άνθρωποι... Όσες παρεμβάσεις και αν κάναμε στον καιρό της καραντίνας, από μόνοι μας ή με τη βοήθεια των ανθρώπων μας, χρειάζεται ένας επαγγελματίας, προκειμένου να επαναφέρει το κεφάλι μας σε μια υποφερτή κατάσταση.

anixi3.030520
Λίγα – λίγα και με μέτρο όμως, για να μην ξεθαρρεύουμε… Επειδή, αν κρίνουμε σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ, την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, εμείς κρατηθήκαμε σε μια καλή κατάσταση… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19. Και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πα΄ρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Ας είμαστε ρεαλιστές... Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, κάτι τέτοιο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Ας είναι… Τίποτα δεν είναι δεδομένο πια… Και αυτό το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να λείπουν οι... ηρωισμοί με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι άνοιξη, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Δημοσιογραφικά

Επικίνδυνα φαινόμενα στα σχολεία, αν δεν προσέξουμε θα τα δούμε κι εδώ. Δεν είναι δύσκολο

triantafilia. thrpsano.260419
Σήμερα προτίμησα να "ντύσω" το δημοσίευμα, με κάτι από το πατρικό μου... Μ' αυτή την αροδαρά ή τριανταφυλλιά που είναι φυτεμένη από τα χέρια της μάνας μου. Επιβίωσε από τις εργασίες του σπιτιού, τους ασβέστες, τα τσιμέντα και τώρα να που έβγαλε το πρώτο ρόδο, ενώ είναι γεμάτη μπουμπούκια. Τι ομορφιά!

lemonia.260419
Κι αυτή είναι η λεμονιά που φυτέψαμε πέρσι τον Οκτώβρη που κατεβήκαμε στο χωριό... Δείτε ΕΔΩ. Αργεί να μεγαλώσει, αλλά το παλεύει με αξιοπρέπεια όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία που μας έστειλαν αγαπημένοι μας. Λες να τα καταφέρουμε να φάμε από τον καρπό της;

mantarinia.260419
Εδώ είναι η μανταρινιά. Αν διακρίνουμε καλά είναι γεμάτη ανθάκια. Ίσως από εδώ να έρθει ο πρώτος καρπός... Έχουν όμως δρόμο πολύ, μπροστά τους. Αλλά δεν βιαζόμαστε. Έχουμε όση υπομονή χρειάζεται. προσευχόμαστε να τα δούμε καρποφόρα δέντρα. Μπορεί και να συμβεί. Τίποτα δεν είναι απίθανο.

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 04/05/2019

Η είδηση που θέλουμε να σχολιάσουμε μας έρχεται από πού αλλού; Από την Αμερική και λέει ότι «το να οπλίζονται οι καθηγητές είναι συνταγή για τραγωδία». Έτσι χαρακτηριστικά το είπε εμφαντικά η Δημοκρατική εκπρόσωπος της Φλόριντα Βαλ Ντέμινγκς

Το κοινοβούλιο της πολιτείας της Φλόριντα ενέκρινε την περασμένη Τετάρτη, νομοθεσία που επιτρέπει στους καθηγητές να φέρουν όπλα μέσα στις σχολικές αίθουσες, ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο μέτρο, η αποτελεσματικότητα του οποίου μένει να αποδειχθεί.

Στόχος του νέου νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να επικυρώσει χωρίς δεύτερη σκέψη ο Ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης της πολιτείας Ρον Ντε Σάντις, είναι να αποφευχθεί ένα νέο μακελειό σε σχολικό περιβάλλον, μετά από αυτό στο λύκειο του Πάρκλαντ, όπου ένας πρώην μαθητής σκότωσε 17 ανθρώπους στις 14 Φεβρουάριου 2018.

Η νομοθεσία εγκρίθηκε χθες με 65 ψήφους υπέρ έναντι 47 κατά από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Φλόριντα, αφού είχε περάσει με μεγάλη πλειοψηφία από τη Γερουσία την προηγούμενη εβδομάδα.

Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι οι καθηγητές μπορούν να φέρουν όπλα σε εθελοντική βάση, αφού παρακολουθήσουν σεμινάρια για τη χρήση των όπλων επί 144 ώρες.

Οι επικριτές του μέτρου τονίζουν ότι η λύση για τη βία των πυροβόλων όλων δεν μπορεί να είναι περισσότερα πυροβόλα όπλα. Ανησυχούν επίσης για τον κίνδυνο να σημειωθεί κάποιο ατύχημα καθώς οι καθηγητές θα αποκτήσουν και ρόλο αστυνομικού.

«Το να οπλίζονται οι καθηγητές είναι συνταγή για τραγωδία», σχολίασε η Δημοκρατική εκπρόσωπος της Φλόριντα και πρώην επικεφαλής της αστυνομίας της πόλης του Ορλάντο. «Η πραγματική λύση είναι να παραμείνουν τα όπλα μακριά από τα ακατάλληλα χέρια».
Και ψάχνοντας λίγο το θέμα, βρήκαμε ότι οι θάνατοι από πυροβολισμούς αυξάνονται γρηγορότερα ανάμεσα στους Αμερικανούς νέους 10 ως 19 ετών παρά σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, λέει μια έκθεση του Ταμείου για την Υπεράσπιση των Παιδιών. episimansis.neo

Τα πυροβόλα όπλα είναι τώρα η δεύτερη αιτία θανάτων. Τα ατυχήματα, κυρίως τροχαία, είναι η πρώτη αιτία. Το 1993, μεταξύ των Αμερικανών νέων κάτω των 20, ένας πέθαινε κάθε 92 λεπτά από πυροβολισμό —αύξηση 7 τοις εκατό σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Συγκριτικά, σε όλες τις ηλικίες, η αύξηση ήταν μόνο 4,8 τοις εκατό. Το ταμείο υπεράσπισης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν κάνει αρκετά για να κρατήσει τα όπλα μακριά από τα παιδιά και τα σχολεία. Στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης λέγεται ότι συμφωνούν.

Ο αριθμός των έφηβων εγκληματιών έχει τριπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, ξεπερνώντας τις 26.000 το 1994. Ο αριθμός εκείνων που χρησιμοποιούν πυροβόλα όπλα ως φονικά όργανα είχε τετραπλασιαστεί την ίδια περίοδο, μολονότι ο αριθμός εκείνων που χρησιμοποιούν άλλα όπλα παρέμεινε περίπου ο ίδιος.

Τα στοιχεία τονίζουν τη βλάβη που προξενεί η διαθεσιμότητα των πυροβόλων όπλων. Αλλά εμείς εκεί, δεν βάζουμε μυαλό. Και το φαινόμενο γίνεται ακόμα πιο ανησυχητικό, διότι ο μιμητισμός μικραίνει τις αποστάσεις και σ’ αυτό βοηθάει το διαδίκτυο.

Ότι συνέβη εκεί μπορεί να συμβεί κι εδώ. Αναρωτιέμαι, δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων άνθρωπος που να προσπαθήσει να πείσει σχετικά με το πόσο ανησυχητικό είναι το φαινόμενο να οπλοφορούν πια οι καθηγητές μέσα στο σχολείο. Ώρες –ώρες αναρωτιέμαι αν υπάρχει η στοιχειώδης λογική στους ανθρώπους.

Και μάλλον καταλήγω στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει… Είναι αδύνατον να μην μπορούν να κατανοήσουν αυτονόητα πράγματα. Η βία δεν καταπολεμιέται με τη βία. Το αντίθετο, θεριεύει και διαιωνίζεται…

  • Το κομμάτι αυτό είναι δημοσιευμένο σήμερα στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA