Αυτή την Πέμπτη, θα είναι στην Αθήνα, τα παιδιά της Σούλας, Κώστας και Άννυ...

karathona1
Έρχονται! Τα παιδιά της Σούλας, ο Κώστας και η Άννυ... Θα είναι στην Αθήνα το πρωί της Πέμπτης 23 Μαϊου και θα καθίσουν κοντά μας ώς τις 17 Ιουνίου 2019! Μετράμε ανάποδα τις μέρες, περιμένοντας τους... Εδώ μια βόλτα στην Καραθώνα του Ναυπλίου, πέρσι όταν ήταν πάλι εδώ.

beliz.4
Και εδώ είναι η Άννυ, η σύζυγος του. Ο άνθρωπος πίσω από την οργάνωση των πραγμάτων... Ξέρει να χειρίζεται το διαδίκτυο κι έτσι φρόντισε για τα εισιτήρια τους, καθώς και σε συνεννόηση με τον Κώστα, για τις ημέρες που θα καθίσουν, κοντά μας. Στη φωτογραφία είναι από το Μπελίζ (η μεσαία), όπου έχει πάει στη συνάθροιση... Το πρόγραμμα, μας περιμένει να το εφαρμόσουμε... Και θα επισκεφτούμε, αρκετά μέρη της Ελλάδας. Μετέωρα, Άνδρος, Μονεμβασιά, Τζιά... Θα δείτε εικόνες από όλα αυτά τα μέρη... Με το καλό να έρθουν! Τους περιμένουμε...

kostas.ani5

Δημοσιογραφικά

Όταν οι άνθρωποι γράφουν μόνοι τους, το τέλος στη ζωή τους… Ειδήσεις που αφυπνίζουν...

pafsilipo1.210319
Διαβάζουμε, τις χειρότερες ειδήσεις στα Site ή ακούμε στις ειδήσεις, Μόνο την περασμένη εβδομάδα δυο γυναίκες έπεσαν από τον 5ο όροφο του σπιτιού τους. Η μία μάλιστα με το 4χρονο παιδί της. Και τόσοι άλλοι που πέφτουν καθημερινά στις γραμμές του τρένου... Τι φταίει άραγε και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το "φαινόμενο" της εποχής μας;

pafsilipo2.210319
Διαλέξαμε για τη σημερινή εικονογράφηση, τέσσερις φωτογραφίες από το πανέμορφο πάρκο της πόλης της Καρδίτσας, το Παυσίλυπο. Ίσως γιατί και η ονομασία του δίνει τη... λύση στο πρόβλημα πολλών ανθρώπων. Η λύπη που οδηγεί στην απελπισία, είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

pafsilipo3.210319
Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές, σταλμένες από φίλους μας που μένουν εκεί και καθημερινά κάνουν τη διαδρομή για τη δουλειά τους μέσα από αυτό το πάρκο. Δείτε μια ομορφιά που έχει αυτή την εποχή καθώς βρίσκεται στη μεταβατική φάση του και περνά από τον χειμώνα στην άνοιξη.

pafsilipo4.210319
Δεν υπάρχει πιο λυτρωτικό να επιλέξεις ένα πάρκο κοντά στη γειτονιά που μένεις και να κάνεις τη βόλτα σου. Το μυαλό ξελαμπικάρει και είναι βέβαιο ότι μπορείς να δεις τα πράγματα κάτω από μια άλλη οπτική γωνιά, πιο αισιόδοξη και καθαρή. Και φυσικά, έτσι θα σου φύγουν από το μυαλό κακές ιδέες...

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 23/03/2019

Τις τελευταίες μέρες όλο και διαβάζουμε σκληρές ειδήσεις που αφορούν την αυτοκτονία ανθρώπων. Γιατί άραγε επιλέγουν το απονενοημένο διάβημα; Δεν ξέρω αν σας έχεις απασχολήσει εσάς, αλλά εμένα πολύ. Ας το ψάξουμε λίγο το θέμα και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το εύκολο, είναι "φαινόμενο" των καιρών... Διότι μπορεί να παρουσιάζει τώρα μια έξαρση, αλλά πάντα υπήρχε.

Και όχι μόνο εδώ στη χώρα μας, αλλά και παγκόσμια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ας πούμε, αναφέρονται περίπου 25.000 αυτοκτονίες κάθε χρόνο. Υπολογίζεται ότι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ακόμη, αποτυγχάνουν στις προσπάθειές τους. Έχει υπολογισθεί επίσης ότι συνολικά αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να τερματίσουν τη ζωή τους.

Μερικές χώρες έχουν ακόμη υψηλότερες αναλογίες αυτοκτονιών από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παγκόσμια ο αριθμός αυτοκτονιών έχει φθάσει σε τρομακτικές διαστάσεις. Περιλαμβάνονται πλούσιοι καθώς και φτωχοί — και οι αριθμοί συνεχώς αυξάνουν.

Γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι αποφασίζουν ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τη ζωή; «Υπεύθυνα είναι τα τρία Α: Δηλαδή το να αισθάνεται κάποιος Άτυχος, Αβοήθητος και Απελπισμένος,» απαντά ο Δρ. Κάλβιν Τζ. Φρέντερικ, επικεφαλής της υπηρεσίας επειγούσης βοηθείας διανοητικών διαταραχών στο Εθνικό Ίδρυμα Διανοητικής Υγείας, των ΗΠΑ.

Έτσι σε κάποιον που αυτοκτονεί, το ένα πράγμα κατόπιν του άλλου, φαίνεται να πήγαινε άσχημα. Αισθάνεται ανίσχυρος να αντιμετωπίσει το παρόν και δεν βλέπει τίποτα καλό που θα συμβεί στο μέλλον για να αλλάξει τα πράγματα. Αλλά τι κάνει ένα άτομο να βυθισθεί σε τέτοια βάθη απελπισίας; Οι αιτίες διαφέρουν.

Η έσχατη φτώχεια σπρώχνει μερικούς σε σημείο απελπισίας. Για πολλούς ανθρώπους η φτώχεια είναι ζήτημα επιβίωσης —αγώνας για την απόκτηση αρκετής τροφής για να τραφούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Και μερικοί, επειδή αισθάνονται αδύναμοι να αντιμετωπίσουν το γεγονός να βλέπουν την οικογένειά τους να υποφέρει από ένδεια, εκλέγουν την άλλη λύση —την αυτοκτονία.

Πολλοί άλλοι βρίσκουν δύσκολο να αντιμετωπίζουν μια χρόνια, οδυνηρή ασθένεια. Αντιμετωπίζοντας ένα μέλλον όπου θα ζουν κάθε μέρα με πόνο, μερικοί σχεδιάζουν να τερματίσουν τη ζωή τους και έτσι να τερματίσουν την ταλαιπωρία. Έναν άλλο παράγοντα εντοπίζουν τα σχόλια μιας ομιλήτριας των Σαμαρειτών, μιας οργάνωσης στην Αγγλία που ειδικεύεται στη βοήθεια ατόμων με τάσεις αυτοκτονίας. Είπε: «Φαίνεται ότι η κατάθλιψη αυξάνει και ένας παράγοντας σ’ αυτό μπορεί να είναι η ανεργία.» episimansis

Για παράδειγμα: Νέοι άνθρωποι που τελειώνουν το σχολείο και δεν μπορούν να βρουν εργασία αισθάνονται όπως τα ηλικιωμένα άτομα που έχουν την εντύπωση ότι είναι άχρηστα και ανεπιθύμητα. Η απογοήτευση μπορεί σύντομα να οδηγήσει σε οξεία κατάθλιψη. Κοινωνική πρόνοια ή επιδόματα ανεργίας, δεν λύνουν το πρόβλημα.

Και τι να πούμε για τον άντρα που χάνει την εργασία που για πολλά χρόνια τον βοήθησε να φροντίζει καλά για την οικογένειά του; Τώρα ψάχνει τις αγγελίες εργασίας κάθε μέρα. Πηγαίνει στη μια συνέντευξη κατόπιν της άλλης, αλλά δεν μπορεί να βρει εργασία. Στο μεταξύ, η οικογένεια εξακολουθεί να έχει ανάγκη να φάει. Οι λογαριασμοί συσσωρεύονται. Σαφώς, ούτε αυτή είναι μια κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπισθεί εύκολα, έτσι δεν είναι;

Η μοναξιά είναι κάτι που πολλοί άλλοι αισθάνονται δύσκολο να αντιμετωπίσουν. Ίσως κάποιος χάνει ένα σύντροφο στο θάνατο, ύστερα από πολλά χρόνια ευτυχισμένου γάμου. Σε μερικούς η σκέψη μιας ζωής χωρίς τον σύντροφό τους είναι ανυπόφορη.

Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι η αυτοκτονία μεταξύ των ηλικιωμένων είναι μια αντίδραση σε μια σειρά απωλειών: ο σύντροφός τους πεθαίνει· τα παιδιά τους έχουν φύγει από το σπίτι· οι ίδιοι παίρνουν σύνταξη ή υποχρεώνονται να πάρουν σύνταξη πρέπει να ζήσουν μ’ ένα σταθερό εισόδημα ενώ οι τιμές εξακολουθούν ν’ ανεβαίνουν· η μνήμη τους αρχίζει ν’ αδυνατίζει· η υγεία τους σιγά-σιγά επιδεινώνεται· ο αυτοσεβασμός χάνεται, καθώς βλέπουν τους εαυτούς τους να εξαρτώνται περισσότερο από άλλους. Έτσι η αυτοκτονία μπορεί να θεωρηθεί σαν ένας τρόπος για να αποφύγουν να επιβαρύνουν άλλους ή σαν εναλλακτική λύση για να μη περάσουν τις υπόλοιπες μέρες τους σ’ έναν οίκο ευγηρίας. Μακριά από εμάς όλα αυτά!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 23/3/2019 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις"...
  • Τα στοιχεία για το άρθρο αυτό, πάρθηκαν από το περιοδικό ΞΥΠΝΑ, έκδοση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, με ημερομηνία 22/12/1981
  • Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ, μόνο μερικές χθεσινές ειδήσεις που οδήγησαν ανθρώπους στην απόγνωση και στο απονενοημένο διάβημα...

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαοκτώ μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA