Ενισχυμένοι και δυναμωμένοι από την πρόσφατη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας...

diethni.sinelefsi.athinas1.2019
Μετά τη Διεθνή Συνέλευση της Αθήνας, όλα επιστρέφουν πια στον κανονικό τους ρυθμό. Αποτελεί ήδη μια όμορφη ανάμνηση... Ο Ιεχωβά, έστρωσε για όλους εμάς που την παρακολουθήσαμε το τριήμερο 5-6-7 Ιουλίου, ένα πολύ πλούσιο πνευματικό τραπέζι, από το οποίο εποικοδομηθήκαμε και ενθαρρυνθήκαμε… Ο λαός του αληθινού Θεού, νιώθει πάρα πολύ όμορφα, έχοντας τη δυνατότητα, με τον σωστό και αποδεκτό τρόπο.

athens2019.logo
Αυτό ήταν το λογότυπο για την Αθήνα... Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο παρακολούθησαν μαζί μας τις εργασίες της. Και ήταν μια πραγματικά χαρούμενη περίσταση! Όλοι είχαμε κάτι να κάνουμε, για την επιτυχία της. Τώρα όλο αυτό αποτελεί πια μια ανάμνηση, όμορφη ανάμνηση... Οι περισσότεροι αδελφοί μας έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους, ασφαλείς. Κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι καθώς εισέπραξαν τόσα όμορφα πράγματα... Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά Θεό, που μας φροντίζει τόσο στοργικά!

sinelefsi1.oaka
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, τις ημέρες των εργασιών. Τραβηγμένες από της θύρα 19, όπου είχα διορισμό ταξιθέτη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ωφεληθήκαμε τόσο από την 3ήμερη διαδικασία των εργασιών. Στην επάνω φωτογραφία η αδελφή μου Στασούλα που έφυγε το ίδιο βράδυ για το Ηράκλειο, με το πλοίο των Μινωικών Γραμμών και είναι ήδη σπίτι της, κοντά στους δικούς της. Κάτω, μια άποψη του σταδίου. Και τώρα, συλλογισμός και σκέψεις, στοχασμός, πάνω στα σήμεια που έβαλε η Συνέλευση. Και ώρα για πρακτική εφαρμογή...

sinelefsi2.oaka

Δημοσιογραφικά

Τη δεκαετία του 1980 ξεχνιόταν ο κόσμος με ένα Άρλεκιν, τώρα με το τηλεοπτικό… “Survivor”

survivor
Αλλάζει ο κόσμος για να μείνει πάντα ο ίδιος... Δείτε πόσους κύκλους έκανε για να αλλάξει ένα σλόγκαν για το διάβασμα, σλόγκαν πια για την τηλεόραση. Επειδή απλά ο κόσμος έπαψε να διαβάζει πια και προτιμά τη μασημένη τροφή που του δίνουν έτοιμη στο στόμα… Εδώ και μόνο, είναι η αλλαγή…

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 22/04/2017

Παρακολουθώ ως κοινωνικό φαινόμενο αυτό που συμβαίνει με τον τηλεοπτικό Survivor” του ΣΚΑΪ, αν και από επιλογή, δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο και ελπίζω ότι μέχρι το τέλος του, να μη δω κανένα.

Η όλη ιστορία, απ’ ότι έχω αντιληφθεί από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που λόγω επαγγέλματος παρακολουθώ και τον τελευταίο καιρό έχει κατακλειστεί από αναρτήσεις που το αφορούν, στηρίζεται στον ανταγωνισμό και μάλιστα στον σκληρό ανταγωνισμό, κάτω από ακραίες συνθήκες…

Και δεν είναι το μόνο τηλεοπτικό πρόγραμμα που κινείται σ’ αυτή την κατεύθυνση και τη λογική που απ’ ότι φαίνεται «πουλάει». Συνολικά δεκατρία προγράμματα της τηλεόρασης με διάφορα ξενόφερτα ονόματα, δείγμα ότι αντιγράφουν τα διάφορα τηλεοπτικά σκουπίδια από τη διεθνή αγορά που φέρνουν διαφήμιση, δηλαδή έσοδα στα ταμεία των σταθμών.

Και το χειρότερο που διάβασα σε μια έρευνα, αυτές τις μέρες, είναι ότι μια σημαντική μερίδα του τηλεοπτικού κοινού αφιερώνει (ή μήπως το σωστό είναι ξοδεύει;) τουλάχιστον ένα τρίωρο ημερησίως στην παρακολούθηση τέτοιων προγραμμάτων. Μάλιστα. Και όλα αυτά σε μια περίοδο σκληρής οικονομικής κρίσης, όπου πολλοί χάνουν τη δουλειά τους ή μειώνεται ο μισθός τους και οδηγούνται βίαια στη φτώχεια, άνθρωποι από τη μεσαία διαστρωμάτωση.

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει τη μισή Ελλάδα να συμμετέχει σε τέτοια άθλια θεάματα και την άλλη μισή να τα παρακολουθεί; Θα σας πω ότι το θέμα ως ιδεολογία, δεν είναι καινούριο.

Τη δεκαετία του ’80 το διαφημιστικό σλόγκαν που κυριαρχούσε για τα ροζ, γλυκανάλατα (ο Θεός να τα κάνει…) μυθιστορήματα, ήταν «Μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι»… Και όσοι ζήσαμε αυτή την εποχή θυμόμαστε να τρέχουν στην πλειοψηφία τους οι γυναίκες, στα περίπτερ,α για να προμηθευτούν το αγχολυτικό τους, όπως αποκαλούνταν εκείνα τα βιβλία τσέπης με το φθηνό χαρτί και την άθλια μετάφραση.

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που η τηλεόραση πειραματίζεται σε τέτοιους είδους χαμηλού επιπέδου, εκπομπές. Και στο παρελθόν έχουμε δει παρόμοια προγράμματα να φιγουράρουν, όπως το «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;», όπου ο εκάστοτε παίκτης αναμετράται με τον «αόρατο» τραπεζίτη. Υποθέτω, ρητορικό το ερώτημα. Ποιος θέλει τώρα να μπει σε τέτοιες σκοτούρες…episimansis

Παρόμοια, μπορούμε να θυμηθούμε πολλές εκπομπές μαγειρικής και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που λόγω κρίσης, από τα νοικοκυριά απουσιάζουν πια, βασικά πράγματα σε είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης. Αλλά αυτοί δεν πτοούνται. Παρουσιάζουν περίτεχνες συνταγές που η υλοποίηση τους χρειάζεται ένα σωρό λεφτά προκειμένου να αγοράσεις τα απαιτούμενα υλικά.

Και τι κάνει άραγε τους παίκτες να συμμετέχουν; Ίσως έχει κάποια βάση η γουορχολική ρήση για τα 15 δευτερόλεπτα δημοσιότητας…Ή ίσως βρίσκουν μια διέξοδο στη φαντασίωση τους ότι μπορούν να γίνουν κάτι σημαντικό, μέσα από μια τηλεοπτική εκπομπή ή να ξεχωρίσουν, για λίγο, από τους άλλους γύρω τους.

Και από την άλλη, οι τηλεοπτικοί σταθμοί, βρίσκουν πολύ φτηνό αυτόν τον τηλεοπτικό χρόνο που είναι, συνήθως, μεγάλης διάρκειας. Το ζητούμενο όμως είναι να διερευνήσουμε κοινωνιολογικά το φαινόμενο, να αναπαράγεται σε πολύ μεγάλες ποσότητες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ονόματα παντελώς άγνωστα, όπως αυτό τους Σάκη Τανιμανίδη, της Ειρήνης Κολιδά, του Στέλιου Χαντακάκη, του Γιώργου Αγγελόπουλου, του Κωνσταντίνου Βάσολου κ.α. παίρνουν επικές διαστάσεις, με το κουτσομπολιό να πέφτει σύννεφο. Ομάδες με ονόματα όπως «Διάσημοι» και «Μαχητές», δίνουν συνεχώς «ήρωες» της μιας βραδιάς, από τους θεατές του Survivor που κάνουν δική τους την περιπέτεια τους και συμμετέχουν νοητά, «ζώντας» τις δυσκολίες τους.

Δεν ξέρω αν εσείς με ένα Survivor ξεχνιέστε, αλλά εμένα δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η ιστορία… Διότι η αλήθεια είναι (και το γνωρίζουν κι αυτοί που αφήνουν τον εαυτό τους να ξεχαστεί) ότι τα μεγάλα ζητήματα που φτάνουν πια στα όρια επιβίωσης, θα είναι εδώ και την επόμενη μέρα και θα μας περιμένουν άγρυπνα… Αυτό ας μην το ξεχνάμε, ποτέ…

  • Αυτό κομμάτι θα δημοσιευτεί αύριο, Σάββατο 22/4/2017 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Σχόλια (2)

  1. Χαριτάκης Κωνσταντίνος

Πες τα ρε Νίκο! Σκουπίδια πραγματικά... αλλού ο κόσμος δεν έχει να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του και εμείς εδώ βλέπουμε μερικά ψώνια που ενώ έχουν χρήματα για να ζήσουν, εκθέτουν τον εαυτό τους στην τηλεόραση, μένοντας πεινασμένοι και μαχόμενοι...

Πες τα ρε Νίκο! Σκουπίδια πραγματικά... αλλού ο κόσμος δεν έχει να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του και εμείς εδώ βλέπουμε μερικά ψώνια που ενώ έχουν χρήματα για να ζήσουν, εκθέτουν τον εαυτό τους στην τηλεόραση, μένοντας πεινασμένοι και μαχόμενοι σκληρά για να κερδίσουν λίγες φακές και ρύζι! Τι γελοιότητα... πόσο κενού περιεχομένου μυαλά... Σαφώς πίσω απ' όλα είναι το χρήμα. Αν σκεφτεί κανείς ότι για ένα και μόνο επεισόδιο το κόστος παραγωγής είναι 1.200.000 ευρώ, τότε καταλαβαίνουμε όλοι, γιατί τόση πρεμούρα με το Survivor. Άντε για τους παίχτες του "παιχνιδιού της πείνας", έχει μια αξία, αφού βγάζουν λεφτά και οι παραγωγοί κολυμπούν στο χρήμα ...για τον κόσμο που παρακολουθεί από το σπίτι, ποια η αξία; Ψυχαγωγία; Δεν πάνε για κανένα μπάσκετ ή μπάλα καλύτερα... πιο πολύ αξία θα έχει και καλύτερα θα περάσουν. Ή έστω τάβλι βρε αδερφέ! Για κλάματα είμαστε. Εύχομαι για όσους το παρακολουθούν, τουλάχιστον να μην παθιάζονται και να μην αγωνιούν ...κρίμα είναι, δεν έχουν να λάβουν κάτι οι ίδιοι. Τσάμπα το άγχος.
Αγαπητέ Νίκο και αγαπητοί αδελφοί και αδελφές ...αξία έχουν μόνο τα αληθινά πράγματα! Μην εξαπατάστε από μπαρούφες του τύπου Survivor. Σκεφτείτε απλά: Αν ο Χριστός ήταν για μια εβδομάδα μαζί με εσάς και την οικογένειά σας στο σπίτι, τί θα κάνατε μαζί του όταν θα είχατε χρόνο; Θα βλέπατε Survivor; Ε μην τρελαθούμε τώρα! Με τίποτε! Έχετε ελεύθερο χρόνο το απόγευμα; Ωραία! Καλέστε μερικούς αδελφούς στο σπίτι και δείτε μαζί μια βιντεοταινία της οργάνωσης, ή κάντε προετοιμασία την Σκοπιά ή το βιβλίο της Εκκλησιαστικής Μελέτης, ή δείτε μαζί το πρόγραμμα του JW Broadcasting, ή απλά πείτε μαζί ένα τσάι... μην καταναλώνετε τον χρόνο σας βλέποντας πράγματα που προωθούν τον ανταγωνισμό, την φιλαργυρία, το άσκοπο ρίσκο, την υπερηφάνεια και άλλα ανούσια. Οικοδομείστε την πίστη σας!!! Τρέξτε! Δείτε τις τρέχουσες εξελίξεις... τίποτε δεν πάει καλά στον κόσμο. Μην εξαπατάτε τον νου σας με τηλεοπτικά σκουπίδια που το μόνο που κάνουν είναι να κρατούν τον κόσμο σε κατάσταση νάρκης στους καναπέδες τους! Αφιερώστε χρόνο για προσωπική μελέτη της Αγίας Γραφής και συναναστροφή με τους αδελφούς. Μ' αυτά θα περάσουμε στον Νέο Κόσμο. Παρακαλώ αγαπητοί, παρακαλώ πολύ ...μην εξαπατάστε.
Με αγάπη και εκτίμηση
ΥΓ: Μπράβο Νίκο! Υπέροχος.

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
  1. Ν. Θεοδωράκης

Ευχαριστώ πολύ φίλε Κώστα γιατί με διαβάζεις προσεκτικά, ακόμα και σε ένα καθαρά δημοσιογραφικό κομμάτι.
Μου έδωσες λοιπόν μια ιδέα. Μια από τις επόμενες μέρες αυτόν τον διάλογο θα τον βγάλω ως ξεχωριστή ανάρτηση στην κεντρική σελίδα του...

Ευχαριστώ πολύ φίλε Κώστα γιατί με διαβάζεις προσεκτικά, ακόμα και σε ένα καθαρά δημοσιογραφικό κομμάτι.
Μου έδωσες λοιπόν μια ιδέα. Μια από τις επόμενες μέρες αυτόν τον διάλογο θα τον βγάλω ως ξεχωριστή ανάρτηση στην κεντρική σελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Όλο και κάποιοι αδελφοί θα βοηθηθούν να αντιληφθούν καλύτερα μερικά πράγματα.
Σου είμαι υπόχρεος… Και να το ξαναπώ: Χαίρομαι να έχω αναγνώστες σαν κι εσένα!

Read More
  Συννημένα
  Το σχόλιο επεξεργάστηκε στις περίπου 2 χρόνια πρίν από Νίκος Θεοδωράκης Νίκος Θεοδωράκης
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA