Φθινόπωρο, αλλά ας μη χαλαρώνουμε υπερβολικά. Ο Covid-19 είναι εδώ, δεν έφυγε...

anixi1.030520
Όλα γύρω μας είναι φαινομενικά καλά, αλλά μόνο φαινομενικά. Το πρόβλημα είναι εδώ και καραδοκεί απειλητικό για τις ανθρώπινες ζωές... Το σημαντικό δεν είναι ότι μοιάζει να ξαναρχίζει να λειτουργεί η ζωή… Αλλά, πρέπει να συνεχίζουμε να είμαστε προσεκτικοί, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας... Στο τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, ας είμαστε προσεκτικοί με ότι κάνουμε.

anixi2.030520
Θα βγούμε για λίγο έξω; Ασφαλώς. Τοέχουμε ανάγκη... Αλλά με προσοχή, περισσότερη κι από όσο μας συστήνουν οι ειδικοί... Το χρειαζόμαστε. Να ξαναθυμηθούμε πώς ήταν η ζωή, πριν προκύψει η πανδημία και αλλάξουν όλα γύρω μας... Αγνοήστε τους αντιεμβολιαστες και αρνητές του ιού. Αφήστε τους, να ζουν στον κόσμο τους.

anixi3.030520
Με μέτρο λοιπόν, για να μην ξεθαρρεύουμε… Συνεισφέραμε λοιπόν και εμείς στον περιορισμό της διασποράς του κορονοϊού Covid-19 με τον εμβολιασμό. Εγώ έκανα και τις δυο δόσεις του astrazeneka και η Σούλα την πρώτη δόση ενώ έχει προγραμματιστεί η δεύτερη δόση για τις 4 Αυγούστου. Και τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στη ζωή. Όπως την ξέραμε θα μας πάρει καιρό, αλλά ας δοκιμάζουμε σιγά - σιγά. 

anixi4.030520
Και ας είμαστε ρεαλιστές... Τίποτα δεν είναι ευκολο… Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να φοβούνται… Και οι προγραμματισμοί, ακόμα και οι βραχυπρόθεσμοι, από δύσκολοι έως αδύνατοι. Αλλά η ζωή, δεν μπορεί να σταματήσει έτσι... Αλλιώς, φανταζόμαστε ότι θα γίνει όλο αυτό. Και το εμπεδώσαμε, σε βάθος… Αλλά να μας λείπουν οι... ηρωισμοί με τους συνωστισμούς. Ασκούμε διάκριση.

anixi5.030520

Όλες οι φωτογραφίες που καλύπτουν το δημοσίευμα αυτό και το ομορφαίνουν, υπενθυμίζοντας μας ότι έξω είναι η ζωή, είναι από την Άνδρο... Ας είναι καλά η Ευαγγελία και ο Λούης... Χωρίς αυτούς και την αγάπη τους, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ θα ήταν πιο φτωχός... Αλλά ακριβώς, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους, αισθανόμαστε πολύ πλούσιοι!

Δημοσιογραφικά

Σκέψεις Αυγουστιάτικες...


Μια Κυριακή πριν δυο βδομάδες στη θάλασσα της Ερέτριας. Επάνω ο Λάμπρος. Κάτω από αριστερά ο ανηψιός μου Λευτέρης, η αδερφή μου και μητέρα του Μαλάμω, η γυναίκα του Ντίνα και η μικρή Μαλαματένια, κόρη τους...


Στα μισά του ο Αύγουστος πια... Της Παναγίας κι όλας. Τρέχει ο χρόνος σαν τρελός. Πού να προλάβεις να κάνεις όσα έχεις κατά νου. Άλλοι το επιχειρούν τώρα κι έχει κι αυτό την αξία του. Η ξεκούραση είναι το οξυγόνο που χρειάζεται ο οργανισμός για να συνεχίσει να δίνει τις μάχες του καθημερινά σε όλα τα επίπεδα...

Φυσάει ένα δροσερό αεράκι κι έτσι υποφέρεται η ζωή στην πόλη. Το ζήτημα είναι όμως ότι δεν λέει να σταματήσει η τρομολαγνεία στα ΜΜΕ. Από τη μια η γρίπη των χοίρων που, κατά πώς μας λένε θα «αυγατίσει» τα θύματά της από Σεπτέμβρη κι από την άλλη η σκληρή πλευρά της ζωής που έχει να κάνει με το πορτοφόλι του Έλληνα.

Ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» της προηγούμενης εβδομάδας «Κι από Αύγουστο χειμώνα» δείχνει τις προθέσεις των κυβερνώντων. Να περιμένουμε κι άλλα, πιο σκληρά οικονομικά μέτρα; Ή μήπως στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός πρόκειται να κάνει ενθαρρυντικές ανακοινώσεις; Καμιά απάντηση δεν είναι εύκολη...

Ο κόσμος «κουμπώθηκε», «φοβήθηκε», «λούφαξε». Τα λέμε συνέχεια από τούτη τη στήλη και ίσως γίναμε κουραστικοί, αλλά πάντα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους εδώ. Και, είτε το θέλουμε, είτε όχι, αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί. Οι άνθρωποι φοβούνται ότι ο χειμώνας που θα έρθει θα φέρει τα χειρότερα. Οι οιωνοί γύρω μας δεν είναι οι καλύτεροι. Παντού ακούς φήμες και διαδόσεις που, ελλείψει υπεύθυνων διαψεύσεων, «φουντώνουν» και δημιουργούν μια ασφυκτική κατάσταση.

Τα ασφαλιστικά ταμεία βιώνουν το δικό τους δράμα καθώς, αν δεν ενισχυθούν από τον κρατικό κορβανά ενδέχεται να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους για την καταβολή των συντάξεων. Κι από την άλλη, όλοι εμείς που μετράμε ανάποδα το χρόνο ώς την συνταξιοδότησή μας με την δεδομένη κατάσταση να «σέρνεται» νιώθουμε σαν εν δυνάμει θύματα.

Ποιος εργοδότης θα πάρει στη δούλεψή του έναν εργαζόμενο με μια προϋπηρεσία 25-26 χρόνων που έχει πια διαμορφώσει με όσα ορίζουν οι Σ.Σ.Ε, έναν μισθό μάλλον αξιόλογο και με όλα όσα τον ακολουθούν: σταθερή εργασία, ασφάλεια, μισθολόγιο;

Δυστυχώς για όλους μας δεν υπήρξε η ανάλογη αλληλεγγύη των γενεών. Έτσι, κάποια στιγμή με ευθύνη και του Συνδικαλιστικού Κινήματος που δεν αντέδρασε άμεσα και οργανωμένα, οι νέες ελαστικές μορφές απασχόλησης, το μπλοκάκι και η ανασφάλιστη εργασία οδήγησε στη συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων.

Πόσοι άραγε μπορεί να αισθάνονται σήμερα ασφαλείς, όταν νιώθουν ότι «προστατεύονται» από μια Πολιτεία που αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της και «παίζει» τα δικά της πολιτικά παιχνίδια με τα stage και τις τεχνητές μειώσεις του επισήμου καταγραμμένου δείκτη ανεργίας, όπως τον δίνουν η στατιστική υπηρεσία και ο ΟΑΕΔ;

Ωραία, πείτε το κι εσείς... Αύγουστος είναι, είναι δυνατόν να αναλώνεται κανείς με τέτοια «δύσκολα» θέματα; Συγχωρήστε μου την εμμονή, αλλά ψάξτε αλλού για πιο χαλαρά και ευχάριστα θέματα. Τα κοσμικά δεν μας «τρελαίνουν», αν πουλά ή όχι το ιδιόκτητο νησί της, το Σκορπιό, η Αθηνά Ωνάση. Καλό είναι το θέμα, πιασάρικο, πουλάει, αλλά όχι εδώ...

Εμείς θα συνεχίσουμε να δίνουμε το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μας αναζητώντας τα σημεία εκείνα που θα δίνουν ζωή στην ελπίδα πως υπάρχει ένα καλύτερο αύριο που οφείλουμε να το βρούμε, να το διεκδικήσουμε, να το αποκτήσουμε. Σε μας που δεν χαρίστηκε τίποτα, που τα πάντα αποκτήθηκαν με αγώνες, σε όλους όσους - και δεν είναι λίγοι ανάμεσά μας- δίνουν καθημερινά αγώνα επιβίωσης με αξιοπρέπεια.

Αύγουστος είναι. Ήσυχος μήνας. Προετοιμασίας και εγρήγορσης. Ο χειμώνας δεν ξέρω αν είναι στην πόρτα μας ήδη, αλλά ο Σεπτέμβρης ζητά να ανασκουμπωθούμε και να πάρουμε αποφάσεις για σημαντικά ζητήματα. Θα είμαστε εδώ, παρόντες έτοιμοι για ότι χρειαστεί. Όσο μεγάλο κι αν είναι. Εμείς, ριψάσπιδες δεν υπήρξαμε ποτέ...

 

Το άρθρο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ" στη στήλη "ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ"

Σχόλια (0)

There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA