Είμαστε μαζί και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον τόσο παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2020 κλείσαμε πέντε χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου.

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες, και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε πολλές μέρες καραντίνα σπίτια μας, εμείς προσπαθούμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

kanoni1.060416

Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015 στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

gastown1.050425

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

Δημοσιογραφικά

Αυτή η ευρωπαϊκή τόνωση, αν μπει στα ταμεία του ελληνικού κράτους, θα δώσει αισιοδοξία;

iefimerida280520
Χθεσινά πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων... Άλλα είναι υπερβολικά αισιόδοξα και άλλα κρατάνε μια "πισινή", όπως αυτό της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Προβάλλουμε όλες τις απόψεις, επειδή δεν θέλουμε να πάρουμε θέση, αφού το θέμα, όπως εξελίσσεται, είναι άκρως πολιτικό.

naftemporiki280520
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ είναι η μόνη σχεδόν, οικονομική εφημερίδα που κυκλοφορεί αυτή την εποχή, στα περίπτερα... Την εποχή της άνθισης του Χρηματιστηρίου, θυμάστε ότι τέτοιου είδους εφημερίδες, ήταν πάρα πολλές. Αλλά σε μια εποχή που δοκιμάζεται σκληρά και στην οικονομία της, δεν έχουν λόγο να υπάρχουν.

voice280520
Η VOICE FINΑΝCE & MARKETS είναι μια από αυτές που κατάφερε να επιβιώσει. Και αν κρίνουμε από το πρωτοσέλιδο της, μάλλον πνέει τα λοίσθια και μακάρι να διαψευστούμε, επειδή κάποιoι συνάδελφοι εργάζονται εκεί και είναι κρίμα να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, από την ανεργία...

kathimerini280520
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ προβάλει πολύ εντυπωσιακή την πρόταση της Κομισιόν (προσοχή, δεν είναι καν απόφαση...) να μπει ζεστό χρήματα στα κρατικά ταμεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ορθοποδήσουν οι χώρες - μέλη της, μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία. Την παρουσιάζει μάλιστα ως "σχέδιο Μάρσαλ". Προσγειωθείτε, παιδιά...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/5/2020

Ανοίγουν λοιπόν και τα δημοτικά σχολεία! Και κατά κάποιο τρόπο, θεωρητικά τουλάχιστον, ομαλοποιείται κάπως η ζωή. Τώρα, με φειδώ χρησιμοποιούμε τη λέξη ομαλοποιείται, επειδή τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Πέρα απόν τον φόβο για τον ιό Covid-19 έχουν προστεθεί και μια σειρά άλλων περισπασμών που επιδεινώνουν τα πράγματα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα, από ότι μπορούμε να καταλάβουμε, είναι το οικονομικό. Το βλέπουμε ήδη πώς αποτυπώνεται στα σούπερ μάρκετ όπου από εκεί ψωνίζεις είδη πρώτης ανάγκης για την επιβίωση της οικογένειας και του σπιτικού. Την αρχή ήταν ουρές στην αναμονή. Τώρα, ακόμα και Σάββατο να πας, δεν θα δεις κανέναν να περιμένει έξω. Όλοι εξυπηρετούνται, κανονικά.

Το ίδιο διαπιστώσαμε και στα καφέ και την εστίαση. Άνοιξαν οι άνθρωποι τηρώντας τα μέτρα ασφαλείας που τους υποχρεώνει να βάζουν τα μισά τραπέζια, αλλά η πρώτη αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ελάχιστοι πελάτες υπάρχουν καθώς ακόμα και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, δεν άνοιξαν ολοκληρωμένα τα αεροδρόμια, για να έρθουν οι τουρίστες.

Και ο Έλληνας δυσκολεύεται να στηρίξει αποκλειστικά μια τέτοια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ας πούμε και για τα πλοία προς τα νησιά. Τα ρεπορτάζ λένε ότι είναι γεμάτες οι αναχωρήσεις. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, είναι δυνατόν να αναμένει κανείς να στηριχτεί όλο αυτό το εγχείρημα για την επανεκκίνηση με το 50% των επιβατών κι αυτών μόνο Ελλήνων;

Ενδεχομένως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό στην Κρήτη να έχουν στο νου τους κι άλλα μέτρα προκειμένου να βγάλουν τα σπασμένα από μια, όπως εξελίσσεται κακή χρονιά. Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που περνάνε, καθώς μικραίνει απελπιστικά ο χρόνος του καλοκαιριού, ενώ οι κρατήσεις τους βλέπουν να μειώνονται, δραματικά.

Κι απ’ την άλλη πόσο θα στηρίζει το κράτος; Παίρνοντας το καλό σενάριο ότι έχουμε πράγματι μια Πολιτεία που ενδιαφέρεται γι’ αυτόν τον τομέα της βαριάς βιομηχανίας για την Ελλάδα. Πόσο θα αντέχει να… αιμορραγεί με ταμεία στα οποία μόνο διαρροές έχουν και όχι νέες εισροές, τόσο απαραίτητες για την αληθινή οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου;episimansis.neo

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αλληλένδετα και τίποτα δεν είναι ξεκομμένο… Καλά είναι τα μεγάλα λόγια, οι σχεδιασμοί επί χάρτου, αλλά το πράγμα θα μετρήσει, όταν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Εκεί θα δούμε ακόμα και το άνοιγμα των δημοτικών σχολείων, αν βοηθήσει να αλλάξουμε ψυχολογία και να τονωθεί το ηθικό μας.

Διότι, επί της ουσίας, εκεί είναι η μεγάλη δυσκολία… Με μάσκες και αντισηπτικά δεν είναι δυνατόν να ξεχαστείς, να χαλαρώσεις και να σχεδιάζεις διακοπές, ούτε στην Ελλάδα, ούτε πουθενά. Γι’ αυτό ακόμα κι ένα παιδιά του δημοτικού μπορεί να σας διαβεβαιώσει.

Αναζητούμε από κάπου να πιαστούμε. Να ξανανιώσουμε καλά. Να αφήσουμε πίσω μας την καραντίνα και όσα κατέλειπα άφησε πίσω της και να κοιτάξουμε μπροστά. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο; Τρομερά δύσκολο… Φυσικά, αξίζει να το παλέψουμε, να το προσπαθήσουμε.

Με υπευθυνότητα, με σταθερότητα, με επιμονή για το στόχο. Ο οποίος δυστυχώς στόχος δεν μπορεί να είναι κοινός, διότι δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η ισότητα και η δικαιοσύνη. Αντίθετα, αυτό που πρωτεύει είναι ο σκληρός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα.

Και ειλικρινά δεν ξέρω (φαντάζομαι και πολλοί άλλοι) πώς μπορεί να γίνει πράξη αυτό με την ατομική ευθύνη που επικαλούνται πολύ, στα ωραία λόγια τους… Στην πραγματικότητα καλούμαστε να εκπαιδευτούμε μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε μια ολόκληρη νοοτροπία που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί.

Ρεαλιστικά, βλέπω τα πράγματα. Κι εγώ αλλιώς θα ήθελα και επιθυμώ να είναι, φροντίζοντας να υπακούω και να προσαρμόζομαι σε τέτοιες λογικές που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά μια μονάδα δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο… Αν βέβαια θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και δεν νιώθουμε τις παρούσες περιστάσεις απλά ως ένα μεταβατικό στάδιο, που αναγκαστικά θα το περάσουμε.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Το επόμενο στοίχημα για όλους είναι να επανεκκινήσει η ζωή, η αγορά, η καθημερινότητα μας

eleftherostypos210520
Με χαμηλούς τόνους και σε ένα επίπεδο δημοσιογραφικό καθαρά, με τον ανάλογο ζήλο πρόβαλλε η φιλοκυβερνητική εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ τα μέτρα που εξάγγελε ο πρωθυπουργός για τη στήριξη της οικονομίας, των εργαζομένων και της επιχειρηματικότητας.

logos210520
Προφανώς είναι μεγάλο όλο αυτό το εγχείρημα, δεν το έχουμε ξαναδεί και είναι φανερό το άγχος για το πώς να το αντιμετωπίσουν. Δείτε εδώ την πρωινή εφημερίδα ΛΟΓΟΣ που έχει πανελλαδική κυκλοφορία... 60 φύλλα και δεν διεκδικεί κανένα μερίδιο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

iefimerida210520
Εντελώς διαφορετικά και κριτικά, το βλέπει η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ... Εκτιμά ότι αυτές οι εξαγγελίες έγιναν κάτω από τον φόβο έκρηξης της ανεργίας. Και έχει δίκιο! Η επόμενη μέρα, αν επιβιώσουμε από τον κορονοϊό Covid-19, θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη για όλους μας.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 23/5/2020

Το επόμενο στοίχημα μπορεί να είναι η στήριξη από τη μεριά της κυβέρνησης της κοινωνίας, μετά το σαρωτικό πέρασμα της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 και όσων κακών, πέρα από την υγεία, έφερε στην οικονομία. Και μάλιστα πού; Σε μια χώρα που οι πολίτες της μόλις άρχιζαν να σηκώνουν κεφάλι ύστερα από μια 10ετή σκληρή λιτότητα που τους άλλαξε τη ζωή.

Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού την περασμένη Τετάρτη το απόγευμα και οι εξειδικεύσεις από τους αρμόδιους υπουργούς που ακολούθησαν για την επόμενη μέρα σε ότι αφορά τον τουρισμό, την οικονομία, την εργασία, μας ακούστηκαν καλές. Μακάρι η πρώτη εικόνα να είναι κοντά στην πραγματικότητα.

Αλλά η επόμενη μέρα έδειξε ότι κυριαρχεί ένας σκεπτικισμός ακόμα και στα φιλικά τους έντυπα, κατά πόσο μπορούν όλα αυτά που ανακοινώθηκαν να υλοποιηθούν με τους ρυθμούς που απαιτούν οι καιροί και πώς το εμπλεκόμενο δημόσιο και οι τράπεζες, θα συμπράξουν ώστε όλο αυτό το καλό εκ πρώτης όψεως σχέδιο να υλοποιηθεί.

Κι αυτή η παγωμάρα οδήγησε να αντιμετωπίσουν το θέμα, οι μεν φιλοκυβερνητικές εφημερίδες δημοσιογραφικά, δηλαδή προβάλλοντας τις θετικές πλευρές του, ενώ οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, με γνώμονα της κριτική, επικέντρωσαν αποκλειστικά στις μειώσεις μισθών, λες και αυτό, με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν, είναι δυνατόν να το αποφύγει οποιοσδήποτε και αν είναι στην κυβέρνηση.

Δύσκολο σταυρόλεξο όλο αυτό. Μάλιστα ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης το αναγνώρισε δημόσια στο μήνυμα του. Και δεν έχουμε λόγους να αμφισβητούμε τις καλές προσθέσεις αν και στην πολιτική όλα «παίζονται», αλλά ο δικός μας προβληματισμός έχει να κάνει με το κατά πόσο, είναι σε θέση να εφαρμόσουν όλα αυτά που ακούσαμε.

Με δεδομένο μάλιστα ότι ζούμε σε μια χώρα που έχει συνηθίσει να βάζει στην άκρη πολλές φορές το κοινό καλό για να εξυπηρετηθούν οι ημέτεροι, οι ποίοι φροντίζουν να κάνουν την κατάλληλη στιγμή αισθητή την παρουσία τους. Ως κακοπαιγμένο σενάριο, το έχουμε δει να υλοποιείται και από αυτή και από προηγούμενες κυβερνήσεις, πάντα.episimansis.neo

Όμως ας μην ξεχνάμε τα αυτονόητα… Το κάνεις επανεκκίνηση της οικονομίας, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, ιδιαίτερα όταν δεν πρόκειται για κάτι τοπικό, αλλά αφορά σε πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και έχει χτυπήσει ιδιαίτερα σκληρά, τους πιο οικονομικά ισχυρούς.

Δείτε, ας πούμε ποιοι απαρτίζουν τους G20 και μετά γυρίστε να δείτε τις επιπτώσεις που είχε στη δική τους οικονομία η πανδημία του κορονοϊού Covid-19… Πέρα από τις δηλώσεις που κάνουν οι ηγέτες τους σαν τα κοκόρια και μάλιστα τα… βαχνά, η εντύπωση πως όλα αυτά που λένε είναι λόγια του αέρα, είναι διάχυτη…

Μακάρι στην περίπτωση της Ελλάδας, τα πράγματα να εξελιχτούν διαφορετικά. Επειδή, όπως θα έχετε διαπιστώσει όλα αυτά τα χρόνια αυτή η γωνιά της εφημερίδας που κρατάτε στα χέρια σας και η αρθρογραφία της, προσπαθεί να είναι ψύχραιμη και αντικειμενική. Δεν αποσκοπεί σε προσωπικά οφέλη και δεν ποδηγετείτε από κομματικές παρατάξεις και παιχνίδια εξουσίας προσδοκώντας σε οφέλη μακριά από τις προσδοκίες του λαού, τον οποίο υποτίθεται ότι εκφράζουν και εκπροσωπούν.

Θέλουμε να ξαναδούμε τους ανθρώπους που μοχθούν να τρώνε το ψωμί των χεριών τους να συνεχίζουν να ζουν με αξιοπρέπεια για όσο διαρκεί αυτό το σύστημα πραγμάτων. Θέλουμε να επιστρέψει το χαμόγελο και η αισιοδοξία στα χείλη τους. Να μπορούν να ξανακάνουν σχέδια και όνειρα. Και να έχουν τη δύναμη για μια νέα αρχή, όσο δύσκολα κι αν είναι και είναι, τα πράγματα.

Αναγνωρίζουμε βέβαια τις δυσκολίες της κυβέρνησης, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει, να υλοποιήσει όλα αυτά τα πολύπλοκα σχέδια για τη διάσωση της οικονομίας… Αλλά αντιλαμβανόμαστε πως όλο αυτό είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε απλά στα χέρια μια οποιαδήποτε κυβέρνησης.

Όσο περνάει από τα χέρια μας ας κάνουμε κι εμείς το μέρος μας. Και αντί να ζητάμε μόνο, ας δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας σ’ αυτή την υπόθεση. Ίσως καταφέρουμε να συμβάλουμε κι εμείς σ’ αυτό το καλό που πολύ θα θέλαμε να έρθει… Ίσως…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 23/5 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Γεμίσαμε «Συνηγόρους». Μια ελληνική εφεύρεση για τη γιατρειά κάθε... κακού. Μάλιστα

sinigoros1
Οι περισσότεροι ξέρουμε αυτόν τον Συνήγορο, του πολίτη. Ωστόσο από τότε που δημιουργήθηκε και ίσως και λόγω της επιτυχίας στο έργου του, δημιουργήθηκαν μια σειρά από "Συνηγόρους" κάθε τύπου. Δείτε μερικούς που βρήκαμε με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο.

sinigoros2
Γνωστός είναι επίσης ο Συνήγορος του Καταναλωτή. Πολλοί τον έχουν χρησιμοποιήσει για να διεκδικήσουν το δίκιο τους από την αγορά ενός προϊόντος το οποίο δεν ανταποκρινόταν στις προδιαγραφές του, ούτε στις προσδοκίες τους, καθώς η τιμή του δεν είχε καμιά σχέση με την ποιότητα του προϊόντος.

sinigoros3
Γι' αυτόν τον "Συνήγορο" δεν ξέραμε τίποτα και λογικό να μην το γνωρίζουμε, λόγω της φύσης του επαγγέλματος μας. Αλλά φαίνεται ότι ούτε και οι αγρότες μπορούν να ξεφύγουν από την εκμετάλλευση και την κοροϊδία, οπότε μάλλον τους ήταν απαραίτητος ένας δικός τους Συνήγορος.

sinigoros4
Και βέβαια μια ομάδα συνανθρώπων μας που η κοινωνία λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τους έχει θέσει στο περιθώριο, είναι οι ΑΜΕΑ. Εδώ αρτιμελείς είσαι και δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου, φαντάζουν τώρα να έχεις ζητήματα κινητικότητας, να είσαι τυφλός ή καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι...

sinigoros5
Και ο ασθενής θέλει τον... Συνήγορο του! Πραγματικά φτάνει στα όρια του γελοίου το γεγονός ότι για να λειτουργήσει με υποτυπώδη τρόπο το σύστημα να έχει ανάγκη από ένα... Συνήγορο για το καθετί. Αναρωτιέμαι στ' αλήθεια τι ρόλο παίζει το κράτος και οι υπηρεσίες του...

sinigoros6
Και το παιδί επίσης χρειάζεται τον Συνήγορο του... Και αυτά τα λογότυπα που σας δώσαμε είναι μόνο μερικά... Ψάχνοντας είναι βέβαιο πως θα βρείτε τόσα και τέτοια που ίσως να μη σας περνούσε καν από το μυαλό σας η ύπαρξη τους. Και μείς από δημοσιογραφικό καθήκον το ψάξαμε λίγο...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/5/2020

Το έχετε προσέξει; Συνεχώς διαπιστώνουμε πως σε μια εποχή που κάποιοι διατείνονται ότι η ελευθερία μας γίνεται όλο και μεγαλύτερη, έχοντας στη διάθεση μας όλο και πιο νέες τεχνολογίες, φουντώνουν γύρω μας προστατευτικές για μας ενώσεις… Στόχος να μας βοηθήσουν από «ευυπόληπτους» πολίτες ή και από το ίδιο το κράτος.

Έτσι θα δείτε τον «Συνήγορο του πολίτη», τον «Συνήγορο του καταναλωτή», τον «Ελληνικό Χρηματοοικονομικό Μεσολαβητή», άλλον ένα συνήγορο, δηλαδή ανάμεσα στις τράπεζες και τον πολίτη και τόσων άλλων. Φορείς, που διατείνονται ότι φτιάχτηκαν για να μας υποστηρίζουν και να μας εξυπηρετούν, προκειμένου να βρούμε το δίκιο μας, τις περισσότερες φορές όταν αυτό είναι τόσο εμφανές που μοιάζει με αυτονόητο.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν όλα είναι με το μέρος μας, τότε προς τι η ύπαρξη τόσο «Συνηγόρων»; Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν διασφαλίζει ότι θα βρούμε το δίκιο μας, από μόνοι μας, αν δεν καταφύγουμε σε αυτούς.

Συνήθως, μας αγνοούν εμφαντικά. Όπως άλλωστε αγνοούν και τους ίδιους τους νόμους, βάζοντας τους εαυτούς τους στη θέση του απόλυτα ισχυρού (κυρίως από οικονομική άποψη…) και λειτουργώντας ασύδοτα, αγνοούν τα δικαιώματα μας, καταπατώντας τα, επιδεικτικά.

Με την παρέμβαση του «Συνηγόρου», μας κάνουν τη χάρη να ξαναδούν το αίτημα μας με… δικαιοσύνη, πριν φτάσουμε στα δικαστήρια τα οποία θα τους δυσφημίσουν, για την απαράδεκτη στάση τους και συμπεριφορά τους.

Υποκριτικό ή όχι, στην πραγματικότητα, είναι μια βοήθεια για τον απροστάτευτο πολίτη. Επειδή, αποδεικνύεται ότι το πλέγμα των νόμων είναι στην ουσία, διάτρητο και άνισο, αφού εκείνοι έχουν ένα πλούσιο νομικό οπλοστάσιο, ενώ ο πολίτης όχι.

Και τι κάνει στην ουσία ο «Συνήγορος»; Υπενθυμίζει στον φορέα τις νομικές υποχρεώσεις του, ώστε να συμμορφωθεί, πριν οδηγηθεί στα δικαστήρια. Μερικές φορές βέβαια, εκείνοι αρνούνται πεισματικά, οπότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος, από αυτά. Και τα οποία, συνήθως, δικαιώνουν τους πολίτες.episimansis.neo

Στο μεταξύ όμως, έχει μεσολαβήσει πολύ χρόνος, ταλαιπωρίες και όλα αυτά λειτουργούν ως αποτρεπτικά. Αν όμως έχει υπομονή, τότε είναι βέβαιο πως όσα νομικά τερτίπια κι αν επικαλεστούν, στο τέλος θα πληρώσουν για το πείσμα τους.

Επιπλέον, όλοι αυτοί ποντάρουν στο γεγονός ότι όλες τις «βοήθειες» δεν τις έχει υπόψη του ο πολίτης, οπότε τον κάνουν να αισθάνεται πράγματι απροστάτευτος στο χέρια τους, από όποια πλευρά κι αν το δεις.

Όμως για μένα, πραγματική ανάγκη να γράψω γι’ αυτό ήταν η σκέψη πως αν υπάρχει κάτι τέτοιο, αυτό σημαίνει ότι το νομικό πλαίσιο της Πολιτείας δεν είναι τόσο καθαρό και διάφανο, αλλά σκόπιμα ο νομοθέτης, έχει αφήσει «παραθυράκια», ώστε να μπορούν να γίνονται «παιχνίδια».

Και θέτω ευθέως τα ερώτημα: Ένα τέτοιο κράτος αξίζει τον σεβασμό μας; Όπως και έχει εμείς γνωρίζουμε ότι έχει τοποθετηθεί στη θέση του για να ρυθμίζει κάποια πράγματα, επομένως το ερώτημα είναι ρητορικό και μόνο.

Δημιουργεί ωστόσο, είτε την αίσθηση της συμπαιγνίας με τους οικονομικά ισχυρούς, είτε της αδύναμης, να ελέγξει και να οδηγήσει με το νομικό οπλοστάσιο που διαθέτει, υποχρεώνοντας τους, να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων, ακόμα κι αν πρόκειται για ανθρώπους από κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

Όλοι εμείς, οι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι συνηθισμένοι, είμαστε κατεξοχήν τα θύματα τους. Κατά τα άλλα, κάθε φορά που θα προκύπτουν πρωτόγνωρες καταστάσεις και προβλήματα τεραστίου μεγέθους, όπως αυτά που ζούμε τώρα, θα κατακλυζόμαστε από επικοινωνιακές μπαρούφες που θα μιλάνε για κοινωνική αλληλεγγύη και ατομική υπευθυνότητα.

Μετά, όλα μπαίνουν στη λήθη και θα ακολουθούν τη συνήθη τακτική, δοκιμασμένη σε πολλές παραλλαγές στη διάρκεια του χρόνου. Της απόλυτης ταλαιπωρίας! Αχ, πόσο θέλουμε να τελειώσει όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου και να πρυτανεύσει η αληθινή δικαιοσύνη!

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 16/5/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Πώς νιώθουμε μια βδομάδα μετά την καραντίνα; Ψαχνόμαστε, για να προσαρμοστούμε...

typosthessalonikis050520
Πολύ χλιαρά πρόβαλε ο Τύπος, τη νέα πραγματικότητα... Οι αθηναϊκές εφημερίδες μάλιστα αγνόησαν το γεγονός... Είχαν, βέβαια, μια δικαιολογία... Το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο και την αδικία κατά των καλλιτεχνών, μιας ομάδας εργαζομένων που δεν δικαιούνταν τα 800 ευρώ ενίσχυσης... Εδώ ο ΤΥΠΟΣ Θεσσαλονίκης.

perptima
Ώρα λοιπόν να βγούμε, αλλά με προσοχή. Όχι συνωστισμούς, όχι τσαμπουκάδες σαν αυτές των πιτσιρικάδων που ήθελαν να κάνουν υπαίθρια συναυλία στην πλατεία της Αγίας παρασκευής, όπως και σε άλλες πόλεις της περιφέρειας. Τίποτα δεν τελείωσε παιδιά; Δεν έχετε καμιά νίκη, στα χέρια σας, για να πανηγυρίσετε.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 09/5/2020

Χωρίς τα μέτρα λοιπόν από την περασμένη Δευτέρα και δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου αίσθηση, αλλά είμαστε λίγο έξω από τα νερά μας… Δεν είμαστε πια τόσο χαλαροί… Το αντίθετο, είμαστε υποψιασμένοι με το καθετί και φοβόμαστε ακόμα και τη σκιά μας.

Είναι όμως κι αυτά τα ΜΜΕ που λειτουργούν πιεστικά προς όλες τις κατευθύνσεις και συνεχώς μας υπενθυμίζουν πράγματα που οφείλουμε και πρέπει κάτι να κάνουμε γι’ αυτά… Τώρα αυτό, ύστερα εκείνο και πάει λέγοντας.

Και είναι κι αυτές οι μεγάλες κουβέντες των κυβερνητικών στελεχών που, έχοντας στο νου τους πως πρέπει να κεφαλαιοποιήσουν εκλογικά και σε ψήφους, όλη αυτή την υπόθεση, υπερπροβάλλουν από τα ΜΜΕ της επιρροής τους, οποιαδήποτε κίνηση τους, προς τη σωστή κατεύθυνση.

Νομίζω όμως ότι όλοι τελικά πρέπει να έχουμε μια πιο ισορροπημένη άποψη σε σχέση με το τι κάνει και το τι δεν κάνει ο καθένας μας. Η κυβέρνηση, ας πούμε, έχει την ευθύνη της διαχείρισης μια κατάστασης κρίσης και όπως μπορούμε να το δούμε από την ως τώρα δράση της, αυτό το έχει κάνει με τον καλύτερο τρόπο.

Απόδειξη ότι ως χώρα και ίσως και χάρη στα έγκαιρα μέτρα που έχουν παρθεί, θρηνούμε πολύ λίγα θύματα… Αλλά, αναρωτιέμαι, είναι αυτός ένας λόγος για να πανηγυρίζουν κάποια στελέχη της; Όχι βέβαια. Γι’ αυτό εξελέγη και απέναντι στην ευθύνη που είχε, κινήθηκε με αξιοπρέπεια. Επομένως όταν έρθει η ώρα να κριθεί συνολικά, θα ληφθεί κι αυτό, υπόψη.

Λάθη, ενδεχομένως να έγιναν… Αλλά ποιος περίμενε κάτι διαφορετικό, από ανθρώπινες κυβερνήσεις, όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν;episimansis.neo

Και πόσο ασφαλής θα ήταν η δικαιοσύνη τους; Είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί ψύχραιμα από τον καθέναν μας, όσο πιο μακριά από κομματικούς φανατισμούς και αντιδικίες γίνεται. Διότι, το μόνο που δεν βοηθάει, αυτή τη δύσκολη περίοδο που βιώνουμε, είναι ακριβώς να πέσουμε και σ’ αυτή την παγίδα.

Αυτό που αφορά τον καθέναν μας, είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε το μέρος μας, με ταπεινότητα και με υποτακτικό πνεύμα να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνονται από τους ειδικούς και τους επιστήμονες.

Είμαστε απόλυτα βέβαιοι, ότι αν φτάσαμε στο καλό σενάριο της άρσης των περιοριστικών μέτρων και της καραντίνας, αυτό οφείλεται και σε μας, που μείναμε με σταθερότητα και υπακοή, σπίτια μας, στην καραντίνα. Αν συνεχίσουμε έτσι και όσο περνά από το δικό μας χέρι θα βοηθήσουμε στην όσο το δυνατόν μικρότερη διασπορά του κορονοϊού Covid-19.

Είναι επίσης βέβαιο ότι κάποιοι θα ξαφνιάστηκαν από αυτή την πλευρά του χαρακτήρα μας. Ως λαός, ως ατίθασοι και ανυπότακτοι Έλληνες, είχαμε δείξει μέχρι τώρα μια εντελώς διαφορετική συμπεριφορά κάθε άλλο από υπεύθυνη. Τι είναι λοιπόν αυτό που μας άλλαξε; Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε ενδόμυχες σκέψεις και να δείτε που θα οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα.

Ίσως μάλιστα εκπλαγούμε, διαπιστώνοντας ότι έχει χτιστεί ένας μύθος γύρω από όλη αυτή την υπόθεση του χαρακτήρα μας. Και μην κάνουμε το λάθος να βιαστούμε να συμπεράνουμε πως ο φόβος για τη ζωή μας ήταν αυτός που μας βοήθησε να προσαρμοστούμε, για να ξεπεράσουμε τον κίνδυνο.

Μάλλον εκπαιδευόμαστε, όσο κι αν αυτό ακούγεται λίγο περίεργο για τους Έλληνες. Ναι, μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αρκεί να το θέλουμε πραγματικά…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 9 Μαΐου 2020, στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Σκοτεινό το μέλλον; Ή μήπως κάτι φωτεινό και όμορφο, είναι μπροστά μας; Ο καιρός θα δείξει

pasxalitsa1
Κανονικά αυτό που συνηθίζω να κάνω είναι να βάζω τις ημέρες που επιλέγω δημοσιογραφικά θέματα, όπως τώρα, κάποιο πρωτοσέλιδο εφημερίδας που να υποστηρίζει το κομμάτι μου. Αλλά καθώς παρακολουθώ καθημερινά τον Τύπο, δεν έκρινα ότι αξίζει κανένα γι' αυτή τη θέση. Προτιμώ τα λουλούδια, αυτές τις πασχαλιές...

pasxalitsa2
Τουλάχιστον αυτά είναι αληθινά πέρα για πέρα... Δεν εξυπηρετούν καταστάσεις και αποτυπώνουν την πραγματική ζωή όπως τη βιώνουμε, αν και λίγο πιο αισιόδοξα μιας και δεν ακολουθούν τους φόβους μας και τις αγωνίες μας, αλλά επιμένουν πως παρά τα όποια, μεγάλα σκαμπανεβάσματα, στη θερμοκρασία, η άνοιξη είναι εδώ...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 25/4/2020

Με λιγότερες εμπειρίες από τους φετινούς ιδιόμορφους γιορτασμούς βγήκαμε τρόπος του λέγειν, αφού ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών και προσαρμοσμένοι στο φόβο των προστίμων, δεν ξεμυτίσαμε από το σπίτι μας.

Μερικοί μάλιστα, την επομένη κιόλας, άρχισαν να βγάζουν τα πρώτα αυθαίρετα συμπεράσματα… Τι ωραία που προσαρμόστηκαν οι ατίθασοι Έλληνες… Κι επειδή, το ζήτημα ξεπερνάει κάθε λογική ερμηνεία, επιστρατεύτηκαν οι… ψυχολόγοι. Ίσως, εδώ που τα λέμε να είναι οι μόνοι που μπορούν να δώσουν πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο φόβος ήταν ισχυρός, με δεδομένη μια καλή και αποτελεσματική αστυνόμευση. Και τα πρόστιμα δυνατά. 300 ευρώ είναι πάρα πολλά στις μέρες μας καθώς χιλιάδες συνάνθρωποι μας έχουν χάσει τη δουλειά τους και ζουν με το προσωρινό επίδομα των 800 ευρώ.

Φυσικά και τους τρομάζει, όλους αυτούς, η επόμενη μέρα… Όταν με το καλό περάσει ο φόβος και ο τρόμος της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19, όταν θα χρειαστεί να περπατήσουμε στα ερείπια της οικονομίας, με τι σθένος και τη δύναμη θα επιστρέψουν στις δουλειές τους, εκείνοι που δεν τις έχασαν;

Σ’ αυτή τη φάση, εκείνο που μας ενδιαφέρει όλους, είναι η ζωή μας, αλλά κάποια στιγμή, που δεν την ξέρουμε ακόμα, θα έρθει και το μετά…

Η δεκαετής οικονομική κρίση του 2008 που ζήσαμε στη χώρα μας και κόστισε στην ανατροπή της ζωής σε χιλιάδες συνανθρώπους μας, θα μοιάζει με… παιχνιδάκι μπροστά στο νέος τοπίο που διαμορφώνεται. Τότε είχαμε πολλούς να κάνουν κούφιες μακρόσυρτες φιλοσοφικές αναλύσεις. Τώρα, όλοι αυτοί, κρύφτηκαν. Και τι να πουν; Από πού να αντλήσουν επιχειρήματα;episimansis.neo

Τότε ήμασταν εμείς οι δακτυλοδεικτούμενοι, οι σπάταλοι, οι ανεγκέφαλοι που ξοδέψαμε χωρίς φρόνηση τις οικονομίες μας. Τώρα το πρόβλημα είναι διεθνές, παγκόσμιο. Και στο κέντρο του, βρίσκονται εκείνες οι χώρες που διεκδικούσαν μια ηγετική θέση στην παγκόσμια οικονομία και οι τρύπες στους προϋπολογισμούς τους είναι κάτι που αδυνατεί να συλλάβει ακόμα και η πιο καλπάζουσα φαντασία…

Η αλήθεια είναι πως, διαχρονικά, η ιστορία της ανθρωπότητας έχει δείξει ποιος καλείται να πληρώσει το μάρμαρο. Και επειδή δεν έχουν και πλούσια φαντασία, θα ξαναδούμε το ίδιο χιλιοπαιγμένο έργο να ξαναπαίζεται. Οι φτωχοί και οι μικρομεσαίοι θα οδηγηθούν σε ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση, για να δώσουν με τον ιδρώτα τους, περισσότερο χώρο στα θησαυροφυλάκια των πλουσίων.

Αλλά το ερώτημα είναι, αν λέμε, αν επιστρέψουμε στην κανονικότητα και καταπολεμηθεί ο κορονοϊός Covid-19, πόσο θα αντέξει αυτό το σύστημα; Ποια είναι ή μπορεί να είναι, τα περιθώρια του;

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι΄ αυτό. Οι κρυμμένοι από το φόβο τους, σήμερα, οικονομολόγοι των φημισμένων πανεπιστημίων θα εμφανιστούν και θα μας πουν τη γνώμη τους και την άποψη τους, σχετικά με το τι πρέπει να γίνει. Μόνο που θα είναι ήδη πολύ αργά.

Η επόμενη μέρα, αν μπορούμε να κάνουμε σκέψεις από τώρα, δεν θα μοιάζει σε τίποτα με ότι γνωρίσαμε ως τώρα. Ζόφος και τρόμος θα επικρατεί παντού… Και επειδή για πολλούς, μια τέτοια προοπτική θα κρύβει μέσα της το σκοτάδι, να είστε βέβαιοι ότι θα δούμε πράγματα που καμιά ανθρώπινη φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει.

Προφανώς, αυτή τη σιωπή, κρύβει πολλά και επικίνδυνα πράγματα. Ας είναι προετοιμασμένοι, αυτοί που ασκούν εξουσία, αλλά και όλοι εμείς που η επιβίωση μας εξαρτάται από αυτούς…

Είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά θα συμβούν. Το μόνο για το οποίο δεν είμαι βέβαιος, είναι αν θα είμαστε εδώ για να τα δούμε. Όλα αλλάζουν γύρω μας με τόσο γρήγορους ρυθμούς που μερικές φορές αδυνατούμε να τους παρακολουθήσουμε.

Το μέλλον εκεί έξω, για πρώτη φορά, υποτίθεται σε καιρός ειρήνης, είναι τόσο ρευστό και κανείς δεν ξέρει την επόμενη κίνηση στο παζλ. Ας είμαστε προσεκτικοί και παρατηρητικοί… Ότι ζούμε τώρα και ότι είναι μπροστά μας, ίσως και να μην το ξαναζήσουμε…

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 25/4/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Περιμένοντας τη σύνταξη...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA