Ο τελευταίος αποχαιρετισμός για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη, έγινε χθες στις 3 μ.μ.

ta aderfia

Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου, Κωστής Θεοδωράκης, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που έφυγε από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα, η αδελφή μας Γεωργία.

Η κηδεία του έγινε στις 3 το μεσημέρι, χθες, στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Πραγματικά, μαύρη Παρασκευή…

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Τηλεφωνηθήκαμε όμως με την κόρη του Ελευθερία για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

ta aderfia1

Μια νύχτα, με ολόγιομο φεγγάρι, στο Λυκαβηττό…

Posted in Επικαιρότητα

Πέμπτη βράδυ, νύχτα με Πανσέληνο… Ήθελα να ζήσω λίγο αυτό το βράδυ. Μετά την εφημερίδα, 11,20 στο κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο, Πατησίων 44, υπάρχει μικρή κίνηση. Μάλλον έχει τελειώσει η συναυλία με τον Λίνο Κόκοτο.

Λίγο αργότερα στην κορυφή του Λυκαβηττού δεν πέφτει καρφίτσα στην πλατεία, μπροστά από το ανοιχτό θέατρο. Τίγκα τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, ένας πάγκος με ψημένα καλαμπόκια που τα πουλάει προς 3 ευρώ το ένα, ενώ λίγο πιο δίπλα η καντίνα κάνει τρελές δουλειές σε τιμές πολύ πιο οικονομικές σε σχέση με το μπαράκι ψηλά, δίπλα στον Αϊ Γιώργη.

Κάτι πιτσιρικαρίες βρήκαν κόσμο και κάνουν τα μαρσαρίσματα και τις σούζες με τις μηχανές τους. Όχι που θα έχαναν την ευκαιρία του ζωντανού ακροατηρίου. Ασχέτως αν τους βρίζουν για την αντικοινωνική συμπεριφορά τους.

Πιο δίπλα μερικοί νεαροί Αλβανοί βάζουν στην τσίτα τη μουσική από το ηχοσύστημα της BMV τους. Και ανταγωνίζονται πιο αυτοκίνητο θα παίξει πιο δυνατά. Ευτυχώς είναι μεγάλος ο χώρος. Υπάρχουν και πιο ήσυχα στέκια πάνω στο λόφο. Ζευγαράκια στα παγκάκια, άλλα που έχουν το κουράγιο να πάρουν το μονοπάτι και να ανέβουν στην κορυφή. Κουβεντιάζουν και βλέπουν το ολόγιομο φεγγάρι.

Κατά τις μία, ώρα επιστροφής. Ο διπλός εσπέσο της Πέμπτης αρχίζει και χάνει τη δύναμή του, ο ύπνος έρχεται γλυκά να μας πάρει στο δικό του μεγάλο ταξίδι…

Πανσέληνος, το φαινόμενο... Για να ξέρουμε

Posted in Επικαιρότητα

Πανσέληνος ονομάζεται η σεληνιακή φάση κατά την οποία ο δορυφόρος της Γης η Σελήνη φαίνεται «πασιφαής», δηλαδή όλο το ημισφαίριό της, το στραμμένο προς τη Γη φαίνεται ως ένας πλήρης φωτεινός κυκλικός δίσκος. Στη φάση της Πανσελήνου η Σελήνη διέρχεται κατά το μεσονύκτιο από τον μεσημβρινό του τόπου που παρατηρείται, δηλαδή 12 ώρες ακριβώς μετά τη διάβαση του Ήλιου από τον ίδιο μεσημβρινό. Συνεπως την ώρα που ανατέλλει η Πανσέληνος δύει ο Ήλιος. Αυτό αποδεικνύει πως η Σελήνη στη φάση αυτή βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από ό,τι ο Ήλιος, και όταν τα τρία αυτά σώματα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή, ή μάλλον όσο πλησιέστερα στη γραμμή αυτή είναι δυνατό. Στην αστρονομική «γλώσσα» λέμε ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε συζυγία και πιο συγκεκριμένα σε αντίθεση. Σε αυτή τη χρονική στιγμή, όπως φαίνεται από τους παρατηρητές πάνω στη Γη, το ημισφαίριο του φεγγαριού που βλέπει τη Γη φωτίζεται πλήρως από τον Ήλιο και εμφανίζεται στρογγυλό. Κατά τη φάση της πανσελήνου, η αόρατη πλευρά της Σελήνης, που δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη, είναι τελείως σκοτεινή (έχει νύχτα). Η πανσέληνος αποκαλείται στην κοινή γλώσσα ή στη λογοτεχνία και ολόγιομο φεγγάρι.

Επειδή ένας συνοδικός μήνας διαρκεί περίπου 29,53 γήινες ημέρες, η πανσέληνος «πέφτει» είτε τη 14η είτε τη 15η μέρα του σεληνιακού μήνα σε εκείνα τα ημερολόγια που αρχίζουν τον καινούργιο μήνα με τη φάση της Νέας Σελήνης.

  • Οι πληροφορίες είναι από την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια

 

Ελάτε να κάνουμε μαζί ένα ταξίδι…

 


Ένα ταξίδι μέσα από εικόνες…
Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε αυτές τις υπέροχες εικόνες pps. Που αξίζει να τις δούμε έστω και μια φορά στη ζωή μας. Έφτασε στο e-mail μου με τον ίδιο τρόπο που φτάνουν τα περισσότερα του είδους. Κάποιος καλός φίλος είχε την καλοσύνη. Το συγκεκριμένο με τις εικόνες από τον ουρανό δεν ξέρω ποιος μου το έστειλε. Το είχα στην επιφάνεια γραφείου πολύ καιρό. Και σήμερα που είναι Πανσέλινος αξίζει να δούμε αυτές τις πανέμορφες εικόνες…

 

H κατεδάφιση του Ασφαλιστικού Συστήματος συνεχίζεται…

Posted in Δημοσιογραφικά

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 08/08/2009

Συνεχίζεται η κατεδάφιση του Ασφαλιστικού Συστήματος με την ανατροπή της ενιαίας λίστας των ΒΑΕ (Βαρέα και Ανθυγιεινά), ενώ καθημερινά το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης βουλιάζει στην χρεοκοπία.Σα να μην έφταναν όλα τα κακά που έχουν μαζευτεί πάνω από το κεφάλι μας, σα να είναι μικρή η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που αισθάνονται οι εργαζόμενοι για το αύριο, ήρθε κι αυτή η είδηση μέσα στο κατακαλόκαιρο. Τη φυλάνε πάντα τον Αύγουστο μια απανταχούσα. Την ώρα που κάποιοι λείπουν σε διακοπές, την ώρα που άλλοι «τρέμουν» από την τρομολαγνική προσέγγιση των ΜΜΕ για την πανδημία της γρίπης των χοίρων κάποιοι, όπως πάντα, δουλεύουν μεθοδικά πίσω από την πλάτη μας.Η κοινωνική αποτελεσματικότητα και η οικονομική βιωσιμότητα έχει φτάσει στο χειρότερο σημείο στην ιστορία της Κοινωνικής Ασφάλισης στη χώρα μας. Οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι ζουν με την καθημερινή ανασφάλεια και την αβεβαιότητα καταβολής των χρημάτων που δικαιούνται.

Νύχτα με πανσέληνο σε όλη την Ελλάδα...

Posted in Επικαιρότητα

To ομορφότερο φεγγάρι της χρονιάς, η Αυγουστιάτικη πανσέληνος αύριο θα βρει και φέτος ανοιχτούς για το κοινό ογδόντα έναν αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία σε όλη τη χώρα. Από τις 7.30 το απόγευμα ώς τις 1.30 μετά τα μεσάνυχτα το κοινό θα μπορεί να επισκεφτεί δωρεάν τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία ωστόσο σε κάποιους χώρους οι πύλες θα κλείσουν στις 3 τα ξημερώματα, ενώ σε 43 απ' αυτούς θα πραγματοποιηθούν μουσικές εκδηλώσεις.

Ανοιχτοί για το κοινό αλλά χωρίς εκδηλώσεις θα είναι η Ακρόπολη στην Αθήνα, ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, το Κάστρο Ακροκόρινθου, ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης, το Νεκρομαντείο της Πρέβεζας, ο αρχαιολογικός χώρος της Δήλου, το Ιερό Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη, ο χώρος Ζώνης Έβρου, Αβδήρων, Αμφίπολης, Δωδώνης, Νέας Αγχιάλου, Ορράου Πρέβεζας, Νεκρομαντείου, Λουτρά παράδεισος Θεσσαλονίκης, Ελέα Παραμυθιάς, Ντόλιανη Παραποτάμου, Γιτάνη Φιλιατών Θεσπρωτίας. Επίσης το Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, η Ακρόπολη Πρόερνας, η Αρχαιολογική Συλλογή Ελάτειας, το Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, ο χώρος Μέσων και ο προϊστορικός οικισμός Θερμής στη Λέσβο, ο χώρος Εμποριού της Χίου, το Αρχοντίκι Ψαρών, το κάστρο της Μυτιλήνης, το Ηραίο της Σάμου, τα Ύρια της Νάξου, ο χώρος Κιονίων της Τήνου, το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, η Ακρόπολη της Νισύρου και τα μουσεία Καλύμνου, Κω, Καρπάθου, Αστυπάλαιας, Λέρου, Σύμης, Καστελόριζου.

Ζέστη, ανυπόφορη ζέστη στην Αθήνα...

Posted in Επικαιρότητα

Δεν είναι να μένεις και… ψύχραιμος κάθε φορά που ακούς πως ανεβαίνει η θερμοκρασία κι άλλο. Κομψά το λένε στις ειδήσεις: «Μικρή άνοδος της θερμοκρασίας». Αλλά το βράδυ είναι μερικές φορές δύσκολο να περάσει.

 

Την ημέρα όλο και σε κάποιο γραφείο με αιρκοντίσιον θα είμαστε. Όταν πέφτεις όμως να ξεκουραστείς ντο βράδυ, έχει δύο επιλογές: ¨Η να αφήσεις την μπαλκονόπορτα ανοιχτή με το φόβο των… Ιουδαίων ή να ξαναπεράσεις μια νύχτα με αιρκοντίσιον που δεν είναι και ότι καλύτερο. Πού να σου πω εγώ το φυσικό αιρκοντίσιον που είχαμε στο σπίτι της Στασούλας στο Θραψανό… Εκεί, λίγο βοριαδάκι να φυσούσε ήθελες σεντόνι οπωσδήποτε…

 

Δύσκολες νύχτες στην Αθήνα. Αλλά περνάνε. Με λίγο παραπάνω ιδρώτα, με ένα έξτρα μπανάκι για δροσιά περνάνε. Είναι κι αυτή η Πανσέληνος που θα έχουμε αύριο… Απόλαυση σκέτη να είσαι έξω…

Όταν τρέχεις όμως όλη μέρα λίγο χρόνο έχεις γι’ αυτά τα μεγάλα και σπουδαία πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή…

Η δικιά μας όμορφη Πανσέληνος...

Ο Λαμπρούκος συνεχίζει τις διακοπές του στο χωριό

Posted in Τα δικά μου

Δείτε δύο βίντεο σχετικά με τις "Φυλετικές Μάχες" για να καταλάβαιτε τι παίζουν τα παιδιά

 

Τυχερά που είναι μερικά παιδιά! Να, ο Λάμπρος, ας πούμε, με το που έκλεισε το σχολείο του, τον Ιούνιο, πήγε για δύο εβδομάδες στο χωριό του παππού, στην ορεινή Γορτυνία. Κι αμέσως μετά για τρεις εβδομάδες μαζί μου στο Θραψανό. Με την επιστροφή, πέντε μέρες για μπάνια στο εξοχικό της αδελφής μου της Μαλάμως στην Ερέτρια.

Και δυο μέρες μετά ήρθε ο θείος του, ο Γιώργος και τον πήρε ξανά στο Ελληνικό της Γορτυνίας να περάσει τις ζεστές μέρες του Αυγούστου στη δροσιά ενός χωριού με υψόμετρο 720 μ.

 

Του αρέσει πολύ εκεί. Έχει φίλους καθώς πάει χρόνια τώρα και θα γυρίσει πίσω λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, το Σεπτέμβρη να ετοιμαστεί για τη νέα σχολική χρονιά, μαθητής της Β’ Γυμνασίου πιά…

 

Στον Λάμπρο αρέσουν πολύ οι «Φυλετικές Μάχες», ένα on line παιχνίδι που διαδραματίζεται στο Μεσαίωνα. Έχει το δικό του χωριό, το χωριό του ΑΡΤΟΥΡΟΥ και συχνά κάνει επιθέσεις σε βαρβάρικα χωριά, ενώ φροντίζει να αυξάνει τη στρατιωτική του δύναμη και να είναι ετοιμοπόλεμος.

 

Για το λόγο αυτό πήρε μαζί του στο χωριό το δικό μου μικρό λάπτοπ. Καταλαβαίνω την αγωνία του, συμμερίζομαι την ανάγκη του να αργανώνει τα στρατηγικά του σχέδια για το on line χωριό του και μάλιστα όταν ήταν στην Ερέτρια μπήκα δύο φορές και έπαιξα μαζί του.

Μ’ αρέσει που είναι ρέμπελος τώρα το καλοκαίρι. Το χειμώνα, ως μαθητής, έχει σκληρή δουλειά στο σχολείο του. Και τώρα δικαιούται πιο χαλαρά να ζήσει το καλοκαίρι του κοντά σε ανθρώπους που τον αγαπούν και τον προσέχουν…

 

Στην Ερέτρια για μπάνιο…

Posted in Τα δικά μου

 

Παραλία Ερέτριας. Η Ντίνα το... σκέπτεται να μπει... 

 

Απόγευμα Σαββάτου. Η ζέστη είναι ακόμα δυνατή στις 7,15 μ.μ. Τα παιδιά της Μαλάμως, ο Λευτέρης με την γυναίκα του την Ντίνα και τα μικρά τους Μαλαματένια και Μανώλη έχουν έρθει από το πρωί τις δέκα. Κάναμε κι όλα μαζί το μεσημεριανό μπάνιο στην παραλία της Παλίρροιας. Κάπου τρεις ώρες καθίσαμε και μένα με ξαναπήρε ο ήλιος. Κοκκίνισα στην πλάτη.

Ύστερα γυρίσαμε σπίτι, πήρα κι ένα μπουκάλι ούζο «Πλωμάρι» και με τα ψάρια που μας έδωσαν οι φίλοι της Μαλάμως κάναμε μια ουζοποσία, άλλο πράγμα. Τέτοια που έχω διάθεση να κοιμηθώ στη βεράντα κάπου δυο ωρίτσες.Και με το που ξυπνήσαμε, την ώρα που πίνουμε το απογευματινό καφεδάκι μας τα παιδιά παίζουν με τα νερά στη βεράντα. Και λίγο αργότερα ερχόμαστε στην πόλη της Ερέτριας. Κάτω από τους φοίνικες. Στο πάρκο με το γκαζόν που κοντεύει να ξεραθεί γιατί κανείς δεν έχει φροντίσει να το ποτίζει αυτές τις μέρες που η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή.

Εδώ η παραλία είναι ιδανική για να παίξουν τα παιδιά. Περπατώντας κάπου 50 μέτρα για να βρεις βάθος ικανό να κολυμπήσεις. Στο μισό μέτρο και κάτι τα παιδιά την καταβρίσκουν. Δίπλα η κεφετερία έχει βγάλει ξαπλώστρες και ομπρέλες ηλίου πάνω στη θάλασσα. Όλες είναι πιασμένες. Κάποιοι με τα μαγιό τους κάνουν μια βουτιά ανάμεσα στον καφέ ή το ποτό τους. Άλλοι προτιμούν να απολαμβάνουν τους λουόμενους. Εγώ αποφάσισα να μην μπω. Είμαι κόκκινος από τον μεσημεριανό ήλιο και φοβάμαι πως η αρμύρα θα το ερεθίσει. Ο Λευτέρης έχει στο αυτοκίνητό του δυο πτησόμενες καρέκλες παραλίας. Μικρές, αλλά βολικές, ικανές να προσφέρουν ένα καλό παρατηρητήριο.

Δεξιά μας το Νησί των Ονείρων ενώνεται με τη γέφυρα με την Ερέτρια. Από το σημείο που είμαστε διακρίνεται καθαρά, ανάμεσα στα πυκνά δέντρα ένας… μύλος του λούνα πάρκ και κάποιες μικρές τέντες που υποδηλώνουν πως μάλλον αφορούν παιχνίδια για παιδιά και για μεγάλους.

Λίγο πιο δίπλα το λιμάνι. Κάθε τόσο ακούγονται οι σειρήνες από τα μικρά καραβάκια που περνάνε αυτοκίνητα και ανθρώπους, απέναντι στον Ωροπό. Στην προκυμαία δεκάδες καφέ και ουζερί προσελκύουν κόσμο που σε λίγο θα γίνει ακόμα περισσότερος καθώς πέφτει σιγά – σιγά η νύχτα.Μια ώρα μετά οι κολυμβητές μας βγαίνουν. Ωραίο ήταν το απογευματινό τους μπάνιο. Και με τα παιχνίδια τους το έκαναν μοναδικό.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA