Ο τελευταίος αποχαιρετισμός για τον αδελφό μου Κωστή Θεοδωράκη, έγινε χθες στις 3 μ.μ.

ta aderfia

Λιγοστεύουμε… Ο αδελφός μου, Κωστής Θεοδωράκης, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια που έφυγε από κοντά μας. Είχε προηγηθεί 10 χρόνια νωρίτερα, η αδελφή μας Γεωργία.

Η κηδεία του έγινε στις 3 το μεσημέρι, χθες, στο νεκροταφείο του χωριού μας, Θραψανού… Πραγματικά, μαύρη Παρασκευή…

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαμε να πάμε. Είναι κι αυτές οι συνθήκες στην εποχή του κορονοϊού Covid-19 που επιβάλλεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Τηλεφωνηθήκαμε όμως με την κόρη του Ελευθερία για τα συλλυπητήρια μας και για να συμπαρασταθούμε στη θλίψη της οικογένειας του. Η καρδιά μας, η σκέψη μας, είναι εκεί κοντά τους. Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους, αλλά θέλουμε να ξέρουν πως η αγάπη μας γι’ αυτούς είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ο αληθινός Θεός να τον θυμηθεί…

ta aderfia1

Ήταν μόνο κάτι ψιχάλες χθες τ’ απόγευμα…

Posted in Επικαιρότητα

Δεν της βγήκε τελικά η πρόβλεψη της ΕΜΥ για τον καιρό. Μπορεί όντως το βραδάκι να είχαμε βροντές και αστραπές, μπορεί να είδαμε και μερικές ψιχάλες λίγο πριν και με την επιστροφή από τη βραδινή βόλτα μας, αλλά δεν ήταν κι αυτός ο «χαλασμός κόσμου», το απότομο χειμωνιάτικο γύρισμα του καιρού που έλεγαν…

Μάλλον προς φθινοπωρινός φέρνει ο καιρός. Και καλύτερα. Βαρεθήκαμε πια τόσες ζέστες. Λίγη δροσιά τη χρειαζόμαστε όπως και να το κάνουμε για να ξεκινήσει η βδομάδα με… λιγότερα προβλήματα…

Γάμος αλλά… ελληνικά στην Αθήνα του 2009

Posted in Επικαιρότητα

Η άμαξα κάτω από την πολυκατοικία, στο κέντρο της Αθήνας, στον Κολωνό, περιμένει να πάρει το γαμπρό για την εκκλησία...

Το μόνο που δεν περίμενα να δω ήταν αυτό Απόγευμα Κυριακής γύρω στις 6 και κάτω από την Πολυκατοικία έχει παρκάρει μια… άμαξα στολισμένη με ένα άλογο. Γάμος, είπα και… «καραδοκούσα» με το κινητό τηλέφωνο – φωτογραφική μηχανή να απαθανατήσω τη στιγμή.

Αλλά ήρθαν αλλιώς τα πράγματα. Ή αλλιώς μας τα λένε στις ταινίες όπου βλέπουμε ανάλογα πράγματα. Στην άμαξα ανέβηκε ο γαμπρός κρατώντας μια ανθοδέσμη με όμορφα λευκά τριαντάφυλλα.και δίπλα του κάθισαν οι γονείς του.

Η άμαξα στολισμένη με λουλούδια και μια κόκκινη κορδέλα στον ιστό ξεκίνησε στο στενό (για ποια εκκλησία, δεν ξέρω…) και πίσω τους ακολουθούσαν μερικά αυτοκίνητα. Ούτε κόρνες, ούτε τίποτα…

Ύστερα από λίγο ξαναγύρισε να πάρει τη νύφη με τον πατέρα της. Να την παραδώσει στον γαμπρό. Όμορφο ήταν…

Για δες πώς γίναμε στην απάνθρωπη πόλη… Γάμος γίνεται κι ούτε που ξέρουμε για ποιον πρόκειται. Ούτε πρόσκληση πήραμε για μια τέτοια όμορφη στιγμή… Κι όμως από την πολυκατοικία μας βγήκαν (ή από τη διπλανή;). Και ζω σχεδόν ενάμισι χρόνο εδώ…

Συμβαίνουν αυτά, δυστυχώς. Χάνονται οι κοινωνικές σχέσεις, άντε δυο τρεις κοντινοί συγγενείς κι αυτό ήταν…


Η νύφη έτοιμη να αναχωρήσει για την εκκλησία πάνω στην άμαξα. Ασυνήθιστο γεγονός στην Αθήνα του 2009... Η φωτογραφία τραβηγμένη από το μπαλκόνι μου...


Κι ο Μπάμπης έκανε το δεύτερο παιδί του…

Το μήνυμα ήρθε στο κινητό μου την Κυριακή στις 3.44 το μεσημέρι: «Νικόλα να μας ζήσει. Πήγαν όλα καλά». Λιτό και περιεκτικό. Το περίμενα αυτό το μήνυμα. Ο Μπάμπης, ο συνάδελφος στην ύλη των αθλητικών της «Κ» γέννησε το δεύτερο παιδί του.

Με προγραμματισμένο ραντεβού στο μαιευτήριο από το Σάββατο περίμενε απλά την ώρα που θα συνέβαινε. Και πήγαν όλα καλά. Και πολύ το χάρηκα που, ανθρώπινα, με θυμήθηκε σε μια όμορφη ώρα της ζωής του.

Γιατί σε τούτο το τόπο μόνο για… παρατηρήσεις και για αναζήτηση ευθυνών παίρνουμε πια τηλέφωνο. Τα καλά τα θεωρούμε αυτονόητα και τα… προσπερνούμε.

Να σου ζήσει Μπάμπη μου το νέο μέλος της οικογένειας σου!

Ένα ουζάκι ακόμα στην υγεία μας...

Posted in Τα δικά μου

Ένα πράγμα που μ' αρέσει ιδιαίτερα το καλοκαίρι κι ας μη μου κάνει πάντα καλό, λόγω ζαχάρου, είναι το ουζάκι. Με μια μικρή ποικιλία για να μην είναι ξεροσφύρι και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα στον κόσμο.

Καθώς «φεύγεις» στην αλήθεια του Πλωμαρίου είναι υπέροχο να νιώθεις τη χαλάρωση να απλώνει μέσα από το αίμα σε όλο το σώμα σου. Λέω πως είναι, ίσως, η καλύτερη εφεύρεση του ανθρώπου για να κάνει τη ζωή του πιο ποιοτική.

Λένε πως οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στις αμαρτίες. Αν έτσι συμβαίνει και είναι αλήθεια αυτό, η δική μου αμαρτία είναι το καλοσερβιρισμένο με αγάπη ούζο. Η γεύση του γλυκάνισου και η μυρωδιά του είναι με ταξιδεύει. Καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο αλκοολούχο ποτό.

Το ήπιαμε πάλι το μεσημέρι της Κυριακής, λίγο πριν από το μεσημεριανό φαγητό, στη Στεμνίτσα. Μ' αρέσει κάτω από τον ίσκιο των δέντρων του «Καθολικού». Ήταν και οι βροντές, οι δυνατές βροντές και οι αστραπές που έδειχναν ότι κάπου κοντά έβρεχε. Τελικά έβρεχε στο Ελληνικό. Το διαπιστώσαμε με την επιστροφή.

Το ούζο είναι βάλσαμο. Μαλακώνει τις πληγές και δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης. Άσε που οδηγεί στο κρεβάτι με βεβαιωμένη τη θέση ότι σε λίγο θα αφήσει τα του κόσμου αυτού και θα οδηγηθεί στα όνειρα και σε κόσμους μαγικούς.

Μ' αρέσει. Το είπα και το εννοώ. Τις μικρές δικές μου ώρες είναι ωραίο να «φεύγω» από τα προβλήματα της μέρας με ένα ουζάκι παραπάνω. Κι είναι κι η παρέα και οι κουβέντες που θα κάνει κάθε γουλιά να μετράει σαν να 'ναι γιατρικό. Τι συνταγές τώρα και ιατρικές συμβουλές... Η πρακτική καμιά φορά φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Αρκεί να έχουμε μάτια και μυαλό να τα δούμε. Γι' αυτό ανάμεσα στ' άλλα θαρρώ πως είναι όμορφο το καλοκαίρι. Γιατί, είτε το θέλουμε, είτε όχι, οι στιγμές ανεμελιάς είναι αρκετές...

  • Το κείμενο αυτό γράφτηκε την περασμένη Κυριακή όταν είχαμε κατέβει στο Ελληνικό να πάρουμε τον Λάμπρο. Ελεγα μια μέρα από τις επόμενες θα το "ανεβάσω". Αλλά ήταν τόσο κατεγιστικές οι εξελίξεις και τόσα τα θέματα που μόλις σήμερα κατέφερε να πάρει σειρα. Κι αυτό επειδή πάντα το ούζο είναι σ' αυτά που μ' αρέσουν...

Χειμωνιάζει απότομα; Προειδοποίηση από ΕΜΥ

Posted in Επικαιρότητα

Αλλάζει το σκηνικό του καιρού από σήμερα Κυριακή, με ισχυρές βροχές και καταιγίδες στα βόρεια της χώρας, αλλά και στην Αττική, ενώ οι άνεμοι θα φτάσουν στο Αιγαίου ακόμη και τα οκτώ μποφόρ. Κατακόρυφη πτώση της θερμοκρασίας.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με έκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού από την ΕΜΥ, σήμερα Κυριακή ισχυρές βροχές και καταιγίδες θα εκδηλωθούν στην κεντρική και ανατολική Μακεδονία και τις βραδινές ώρες στη Θεσσαλία και το βορειοδυτικό Αιγαίο.
Αύριο Δευτέρα και την Τρίτη ισχυρές βροχοπτώσεις αναμένεται να σημειωθούν και στην Αττική, στην Εύβοια και πιθανόν στην Πελοπόννησο, τη Θράκη και το βορειοανατολικό Αιγαίο.
Οι άνεμοι θα ενισχυθούν, φτάνοντας ακόμη και τα 8 μποφόρ στο Αιγαίο, ενώ η θερμοκρασία θα σημειώσει κατακόρυφη πτώση, 8-10 βαθμούς κατά τόπους.

Για την ώρα πάντως το μόνο που βλέπουμε στην Αθήνα τουλάχιστον είναι μια κουφόβραση άλλο πράγμα...

Newsroom ΔΟΛ

Ωρα για λίγο καλωπισμό... Κουρευτήκαμε!

Posted in Τα δικά μου

Στο κουρείο με τον Λάμπρο ολοταχώς... Κοντά δυο μήνες είχαμε να συναντήσουμε κουρέα. Η τελευταία φορά που το έκανα ήταν τις πρώτες μέρες που κατεβήκαμε για διακοπές στο χωριό, τον Ιούλιο, στον Σταύρο τον παλιό και μεγάλο σε ηλικία κουρέα του Θραψανού. Την ιστορία σας την είχα περιγράψει, τότε, στο Blog.

Έκτοτε τα μαλλιά (όσα, τελοσπάντων, υπάρχουν...) μεγάλωσαν και ήταν η ώρα τους να κοπούν. Στριμώξαμε κι αυτή την υποχρέωση ανάμεσα στις άλλες δουλειές (στον ελεύθερο χρόνο του Σαββάτου) λαϊκή, ΙΚΕΑ, εφημερίδες για διάβασμα...

Είχαμε καιρό να πάμε στο κομμωτήριο του Γιώργου και της Όλγας στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου. Και είχε κίνηση Σαββατιάτικα. “να μου έρθετε μετά τις 2” μου ειπε στο τηλέφωνο όταν του ανακοίνωσα την πρόθεσή μας να πάμε για κούρεμα. Πήγαμε δύο και είκοσι και περιμέναμε και κοντά μια ώρα μέχρι να ξελασκάρουν η Σίλβια με την Αθηνά που μας κουρεύουν...

Τα σχόλια για το ύψος του Λάμπρου πολλά. Στους δυο – τρεις μήνες που είχαν να τον δουν, ο μικρός είχε “φύγει” κοντά 30 πόντους πάνω. “Ευτυχώς που τον πήρε η Αθηνά” είπε η Σίλβια κοντούλα καθώς είναι και συμπλήρωσε “δεν ξέρω πώς θα τον έφτανα να τον κουρέψω”...

Ενα πολιτικό βίντεο, παλιό, αλλά καλό...

Posted in Επικαιρότητα

Μέρες "ευαίσθητες" στα της πολιτικής. Ψάχνοντας το πρωί στο internet είδα στο Troktiko αυτό το βίντεο. Είναι ένα απόσπασμα από την ελληνική ταινία "Περιμένοντας τις γυναίκες" και πρωταγωνιστούν οι Μπουλάς, Ζουγανέλης και Μπακιρτζής από του "Χειμερινούς Κολυμβητές". Τρεις τραγουδιστές που όμως έχουν κάνει καριέρα και ως ηθοποιοί πάιζουν, αλλά σημασία έχει να δούμε τι λένε και πώς το λένε. Και, ρε γαμώτο, σαν μην πέρασε μια μέρα... Κι ας έχει γίνει η ταινία 20 χρόνια πριν...

Να πάρουμε μια γεύση του τι θα γίνει το απόγευμα

Posted in Επικαιρότητα

Το απόγευμα (18.30) στη Θεσσαλονίκη, ενόψει των Εγκαινείων της ΔΕΘ τα συνδικάτα έχουν προγραμματίσει οι εργαζόμενοι απεργιακή συγκέντρωση και πορεία ώς το Βελίδειο. Ας δούμε ένα περσινό βίντεο για να πάρουμε μια εικόνα του τι θα γίνει σε λίγες ώρες στο Αγαλμα Βενιζέλου. Φέτος μάλιστα ο κόσμος είναι ακόμα πιο εξοργισμένος δεδομένου θεωρεί ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να λύσουν κανένα πρόβλημα, ενώ θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Το τραγούδι και η δομή του βίντεο είναι διαχρονική. Τι να άλλαξε άραγε, προς το καλύτερο, από πέρσι μέχρι φέτος; Ακούστε το και δείτε τα στοιχεία που έχει. Είναι πολύ καλό...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA