Υπευθυνότητα σημαίνει να προστατεύεις το σπουδαίο και σημαντικό δώρο της ζωής!

veveosi.emboliu

Αυτή είναι η βεβαίωση για τον εμβολιασμό μου. Ναι, έκρινα με καθαρή συνείδηση ότι στην κατάσταση που βρισκόμαστε, έπρεπε να το κάνω. Για μένα, την οικογένεια μου, τους φίλους μου, την κοινωνία… Τα μεγάλα λόγια και τις συνωμοσιολογίες τα αφήνουμε για άλλους. Εμείς προτιμούμε τις πράξεις…


pistopiitiko
Και με επίσημο ευρωπαϊκό πιστοποιητικό! Έτοιμος για... ταξίδια! Άλλο αν μπορούμε ή αν θέλουμε, στην κατάσταση που είμαστε. Ωστόσο έκανα χρήση του δικαιώματος μου, ως πολίτη. Το πιστοποιητικό έχει εκδοθεί στο όνομα μου...

emvilio.sula
Κι αυτό είναι το πιστοποιητικό εμβολιασμού της Σούλας. Φυσικά τίποτα δε διασφαλίζει τη ζωή μας πέρα από την προσοχή που ωφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι στην καθημερινότητα μας. Αλλά τουλάχιστον κάναμε αυτό που έπρεπε. Με ήσυχη τη συνείδηση μας. Ακολουθώντας τους νόμους της Πολιτείας.

  • Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να παρακολουθείτε την πορεία των εμβολιασμών στην χώρα μας...

Αχ, αυτός ο Δεκαπενταύγουστος!

Posted in Τα δικά μου

Θεωρητικά είναι καλό που η αργία του Δεκαπενταύγουστου, όπως προβλέπεται από τη ΣΣΕ που υπογράφει η ΕΣΗΕΑ, μεταφέρεται μια μέρα νωρίτερα κι έτσι δεν χάνεται για μας τους δημοσιογράφους, όπως «χάνεται» για πολλούς άλλους εργαζόμενους, επειδή φέτος πέφτει ημέρα Σάββατο...

Πραχτικά τώρα, είναι φοβερή η πίεση να ετοιμάσουμε και τα τρία φύλλα ώς την Τετάρτη, αύριο δηλαδή το μεσημέρι - το πολύ να δώσουμε ότι εκκρεμότητες έχουμε στο κυριακάτικο ώς την Πέμπτη το μεσημέρι, για να μπορέσουμε να έχουμε μπροστά μας ένα λόγκ ΠΣΚ.

Ωστόσο δεν έχουμε άλλη δυνατότητα από το να προσαρμοστούμε στα δεδομένα πάνω στα οποία θα υποχρεωθούν να δουλέψουν οι συνάδελφοι όλων των ημερήσιων αθηναϊκών εφημερίδων.

Ωραίο είναι που θα έχουμε τη δυνατότητα να καθίσουμε λίγο περισσότερο, αλλά μέχρι να συνέλθουμε από την πίεση προκειμένου να... καλυφθούν οι ανάγκες πάει «πέταξε» το πουλάκι...

Έχω και το «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» αυτή την εβδομάδα που πρέπει να γράψω μέχρι αύριο για να προλάβουν να κάνουν σελιδοποίηση και να προσχωρήσουν στην έκδοση που πιέζει για τους ίδιους ακριβώς με την Αθήνα λόγους. Την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει ένα μικρό κενό. Δεν θα βγάλουν φύλλο στη ρεθυμνιώτικη εφημερίδα, όπως μου είπε η Γεωργία. Ευκαιρία να ηρεμίσω κι εγώ λιγάκι με δεδομένη την πίεση που υπάρχει στην εφημερίδα λόγω των ελλείψεων από τις καλοκαιρινές διακοπές...


Ένα ταξίδι με τρένο ως την άκρη του κόσμου

Το pps που θα δείτε πατώντας ΕΔΩ είναι γεμάτο με τρένα που κάνουν το γύρο του κόσμου σε πολιτείες, τόπους και χωριά, πρωτόγνωρους. Συνοδεύεται και από μια υπέροχη μουσική που αξίζει να την ακούσετε καθώς βλέπετε τις δεκάδες φωτογραφίες. Κατεβάστε το αρχείο και θαυμάστε ένα από τα όμορφα δημιουργήματα του ανθρώπου. Κι αυτό από τον καλό μου φίλο Γιώργο Κρικώνη…

Εφημερίδες του Σαββατοκύριακου…

Posted in Δημοσιογραφικά

Τελικά είναι τέχνη μέσα στον Αύγουστο να έχεις ειδήσεις στις εφημερίδες. Διάβασα τις εφημερίδες του τριημέρου αναζητώντας εκείνα τα κομμάτια που ενδιαφέρουν τους συνδικαλιστές για το «Δελτίο Τύπου» και ενημέρωσης που εκδίδω καθημερινά για τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής σε έντεκα αντίτυπα. Ένα δωδέκατο αντίτυπο μένει σε μένα για το δισέλιδο που βάζουμε στη «Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ» με τις ανάλογες επισημάνσεις στην ειδησεογραφία των μηνών που εκδίδεται το έντυπο.


«Περιμένοντας τη ΔΕΘ» είναι το κυρίαρχο θέμα καθώς και οι εξελίξεις στο ζήτημα της έκδοσης Χριστοφοράκου. Ένα άλλο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το «Δεύτερο κύμα κρίσης εκτοξεύει την επίσημη ανεργία στο 11,5%».


Η «Καθημερινή» στο κυριακάτικο δημοσίευμα που υπογράφει ο Τάσος Τέλογλου αναφέρει ότι μπαίνουν «Στο μικροσκόπιο οι συμβάσεις του ΟΤΕ της περιόδου 1993 – 97». Στην «Ημερησία» του Σαββατοκύριακου ο «ΟΤΕ κάνει αντεπίθεση σε 4 μέτωπα για την ανάκαμψη των εσόδων».


Εφιαλτικά τα στοιχεία που παραθέτει η κυριακάτικη «Αυγή» για τα εργατικά ατυχήματα «145 εργάτες χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο».


Από τον «Κόσμο του Επενδυτή» επιλέγουμε το δημοσίευμα που λέει ότι «Έρχεται ο χειρότερος χειμώνας- Στα ύψη το έλλειμμα, καταρρέει ο προϋπολογισμός». Την εκδίκηση των αγορών φοβάται περισσότερο από την κοινοτική επιτήρηση η κυβέρνηση. Αρχές Οκτωβρίου με το νέο Πρόγραμμα Σταθερότητας και το προσχέδιο του κρατικού προ»υπολογισμού για το 2010, ξεκαθαρίζουν όλα..

Κατά τα άλλα μη μου ανησυχείτε που στα δελτία ειδήσεων «παίζει» ότι η Αθηνά Ωνάση προτίθεται να πουλήσει τον Σκορπιό. Δικό της νησί είναι, ότι θέλει το κάνει…

«Τσαλιμάκια» στο διαδίκτυο από τη Google

Posted in Επικαιρότητα

Την περασμένη εβδομάδα έγινε πολύ κουβέντα για το αν η Google που είναι πίσω από την Blogspot «έκλεισε» το ενημερωτικό Blog του Troktikou. Ανεξάρτητα από την ποιότητα του συγκεκριμένου Blog, γεγονός είναι ότι η ομάδα που κάνει αναρτήσεις (πάνω από 50 ημερησίως)  έχει δημιουργήσει την αίσθηση ενός «λαϊκού» ειδησεογραφικού πρακτορείου.


Και πολλοί από το σινάφι τρέχουν, ανάμεσα στα άλλα και σ’ αυτό για να μάθουν. Φυσικά ανάμεσα στα σοβαρά θέματα που φιλοξενεί θα βρει κανείς και πολλές «μάπες», αλλά έτσι είναι όταν έχεις τόσο μεγάλη παραγωγή ειδήσεων. Η ποιότητα δεν θα είναι πάντα παρούσα.


Την περασμένη εβδομάδα, λοιπόν και για ένα εικοσιτετράωρο το Blog «έπεσε». Και σε συνδυασμό με το Indimedia που κι αυτό σίγησε πολλοί μίλησαν για λογοκρισία.  Άλλοι πάλι υιοθέτησαν περίεργα σενάρια, ότι κάποιοι πρώην συνεργάτες τους και νυν ανταγωνιστές επεδίωξαν το κλείσιμό τους.


Το «Troktiko», ωστόσο, επαναλειτούργησε και η ίδια η Google ανακοίνωσε ότι δέχθηκε επίθεση σε πολλά ελληνικά Βlog.


Στο χάος του διαδικτύου την αλήθεια δεν θα τη βρεις εύκολα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τα περί λογοκρισίας μάλλον ως πολύ σοβαρά τα εκλαμβάνω αν και οι ασκούντες εξουσία πολύ θα ήθελαν να μην έχουν κάποιους, εκτός γραμμής, να τους μπαίνουν στα ρουθούνια.


Μια άλλη υπόθεση που μπορεί κανείς να κάνει, είναι ότι αυτή η ελεύθερη πρόσβαση και η παροχή υπηρεσιών χωρίς αντίτιμο φανερό, κάτι υποκρύπτει. Παιχνίδια της Google που έχει ανοίξει «πόλεμο» με τη Microsoft και τη Yahoo; Ίσως. Το κακό είναι ότι μερικές φορές, χωρίς να το θέλουμε, εμείς που χρησιμοποιούμε τις υπηρεσίες τους γινόμαστε «πειραματόζωα».


Να, άλλος ένας ισχυρός λόγος, μετά από αυτόν που έπαθα το φετινό καλοκαίρι με το δικό μου Blog, που δεν ήταν στην blogspot αλλά σε ένα άλλο παρακλάδι της Google, την blog.com που εξελίχθηκε σε Oramio και μας… έκανε να το αποχαιρετήσουμε, για να παραμείνουμε σταθεροί σ’ αυτό το φιλόξενο site.

Ο πιο γρήγορος, παράξενος, σερβιτόρος…

Posted in Τα δικά μου


Η ταβέρνα "Τα πλατάνια" μέσα στο ξέφωτο...

Το στέκι είναι πολύ όμορφο.
Πέρασμα για όσους ξεκινούν από τον Κάλαμο να κατέβουν στους Αγίους Αποστόλους ή την Αγκώνα για μπάνιο. Παλιά, θυμάμαι, είχε νερό τρεχούμενο από πηγή, δίπλα στους τεράστιους πλάτανους. Και δίπλα μια ταβέρνα με τον ομώνυμο τίτλο «Τα Πλατάνια». Συχνά μας άρεσε, μετά το μπάνιο να καθίσουμε εδώ για φαγητό. Της ώρα φαγητά έχει. Στα κάρβουνα ψημένα. Κι η μπύρα «τραβιέται» σαν Θεός. Στην πορεία των χρόνων (πάνω από 30 χρόνια το ξέρω αυτό το μέρος) η πηγή στέρεψε και πιο δίπλα άλλη μια ταβέρνα, αυτή της Βάσως, έκανε την εμφάνισή της.


Αλλά την Κυριακή το μεσημέρι, μετά το μπάνιο, είπαμε να θυμηθούμε τα παλιά. Ήταν και η δροσιά από τα πλατάνια πρόκληση και το κάναμε. Βρήκαμε μια θέση στο υπαίθριο παρκινγκ, δίπλα στο χειμωνιάτικο μαγαζί της ίδιας ταβέρνας και περάσαμε το δρόμο απέναντι, να βρούμε έναν παχύ ίσκιο να καθίσουμε. Στις 3.30 το μεσημέρι, με την αρμύρα πάνω μας από το μπάνιο, είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς καλοκαιριάτικα…


Ένας νεαρός σερβιτόρος, γύρω στα 35-40 μου κάνει εντύπωση. Μας παρακολουθεί διακριτικά καθώς διαλέγουμε τραπέζι και σχεδόν ταυτόχρονα, μέχρι να καθίσουμε, το έχει στρώσει κι έχει πάρει παραγγελία. Έχει ένα λαγώχειλο και μιλάει δυνατά σε ότι λέει… Και τρέχει. Δεν περπατάει, τρέχει…


Σε λιγότερο από πέντε λεπτά η παραγγελία έχει φτάσει στο τραπέζι. Απίστευτο, αλλά αληθινό. Αν τηλεφωνούσαμε και δηλώναμε την πρόσθεσή μας να πάμε και μας περίμεναν και ήξεραν τι θα παίρναμε, δεν νομίζω ότι τόσο γρήγορα και σωστά θα ήταν όλα έτοιμα, σερβιρισμένα στο τραπέζι μας. Γελάω… Ο τύπος είναι εκπληκτικός στη δουλειά του. Με κέφι, με διάθεση που φαίνεται και στο χαιρετισμό του και τις ευχαριστίες του που προτιμήσαμε την ταβέρνα του. Σίγουρα θα κάνει καλή δουλειά…


Το ίδιο τρέξιμο είδαμε και από τα άλλα παιδιά που εργάζονταν στην ταβέρνα. Να μαζέψουν τα άδεια τραπέζια, να τακτοποιήσουν τα πιάτα για το πλυντήριο, να βάλουν τα σκουπίδια στις σακούλες. Όλα με τρέξιμο…


Επαγγελματίες που δουλεύουν καλά σε δύσκολους οικονομικά καιρούς. Μια ώρα μετά πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Να κάνουμε ένα μπάνιο, να βγάλουμε την αρμύρα από πάνω μας και να πάρουμε έναν απογευματινό υπνάκο. Να προετοιμαστούμε για τη βδομάδα που έρχεται από αύριο και που, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι δύσκολη…

Για μπάνιο στον Κάλαμο…

Posted in Τα δικά μου

Μεσημέρι Κυριακής στο μικρό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους στον Κάλαμο Αττικής...

Ο Αύγουστος είναι ζεστός ακόμα. Οι φήμες που έγιναν σήμερα πρώτο θέμα στην «Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ότι «Κι από Αύγουστο χειμώνα…», καιρικά τουλάχιστον δεν δένει.

Έτσι, είπαμε να πάμε για μια βουτιά στο γνωστό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους, στον Κάλαμο Αττικής. Φυσούσε ένα βοριαδάκι ικανό να κάνει ένα μικρό κύμα να σκάει στα πόδια μας. Την ίδια ιδέα είχαν εκατοντάδες συμπολίτες μας. Με δυσκολία βρήκα χώρο να παρκάρω κάτω από τον καυτό ήλιο το αυτοκίνητο. Και χρειάστηκε προσπάθεια για να βρούμε λίγο ίσκιο σε ένα από τα αρμυρίκια για να καθίσουμε.

Άξιζε όμως τον κόπο. Η βουτιά ήταν υπέροχη και κάπου κοντά στο μικρό, τεχνητό λιμανάκι κόβει λίγο ο αέρας και η θάλασσα είναι λίγο πιο ήσυχη, χωρίς κύμα. Η δροσιά της είναι το κάτι άλλο. Θαρρείς πως βουτάς σε ιαματικά νερά. Το ξέρεις πως μια απλή θάλασσα είναι σαν όλες τις θάλασσες της Ελλάδας, αλλά η αίσθηση είναι υπέροχη.

Μου αρέσει να κάνω βουτιές στη θάλασσα. Αλλά σήμερα δεν ενδείκνυται. Το κυματάκι έχει κάνει τη δουλειά του και στο βυθό και δεν είναι καθαρή όσο θα την ήθελα. Επιπλέον δεν έχω και μάσκα μαζί μου για να «χαζεύω» με τις ώρες το βυθό. Πάντα μου άρεσε να το κάνω αυτό…

Στη μικρή παραλία υπάρχει πολύ κόσμος. Άλλοι έχουν τις ομπρέλες τους με ειδικές ενισχύσεις για τον αέρα κι άλλοι τολμούν να αντιμετωπίσουν στα ίσια τον ήλιο, υποθέτω με τη βοήθεια κάποιου αντηλιακού. Μπροστά μας ένα ζευγάρι νέων παίζει, προσπαθεί τουλάχιστον να παίξει, ρακέτες. Πιο δίπλα οι φίλοι τους σχολιάζουν τις επιδόσεις και γελούν. Καλοκαιρινή «παλιοπαρέα» που ήρθαν στη θάλασσα για να περάσουν όμορφα.

Μέσα στη θάλασσα, κοντά μου, ένα ζευγάρι ανδρών λίγο πιο μικροί από μένα, έχουν ανοίξει μεγάλη συζήτηση για τα αυτοκίνητα μεγαλόφωνα, ενώ κολυμπούν. Γιατί, πώς και με ποια κριτήρια διάλεξε το αυτοκίνητο που πήρε, εξηγεί ο ένας. Κι ο άλλος και όχι μόνον αυτός, ακούει και που και που λέει κανένα «ναι» για να δείξει ότι συμμετέχει στη συζήτηση…

Μεσημέρι Κυριακής. Στον ίσκιο, κάτω από το αρμυρίκι να στεγνώσουμε. Να πάμε πίσω στην ταβέρνα «Τα Πλατάνια» για φαγητό…

Κυριακάτικο πρωινό στο μπαλκόνι μου…

Posted in Τα δικά μου

Αθήνα, Αύγουστος 2009… Δεν είναι κι άσχημο το πρωινό ξύπνημα. Ύστερα από ένα κουραστικό εργάσιμο Σάββατο και κοντά 10 ώρες ύπνο, ένας δροσερός φραπέ και μια βόλτα στις ιστοσελίδες που μ’ αρέσουν είναι η καλύτερη πρωινή συντροφιά.

Ναι, ξέρω… Στις διακοπές είναι καλύτερα. Ούτε συζήτηση… Είναι. Αλλά δεν είναι και τόσο τραγικά τα πράγματα για όσους έχουν μείνει πίσω.

Υπάρχουν όμορφα πράγματα που μπορούμε να τα δούμε και να τα απολαύσουμε. Και να που έχουν δίκιο οι μετεωρολόγοι. Σαν πιο δροσερό μου φαίνεται αυτό το πρωινό…

 

Ελάτε να θαυμάσουμε αυτά τα γλυπτά άμμου

Πόσο μπορεί να κρατήσει ένα γλυπτό που γίνεται αποκλειστικά με άμμο και νερό; Είναι υπέροχα, φανταστικά δημιουργήματα, από ακούραστους καλλιτέχνες που ξέρουν από την αρχή ότι το έργο τους δεν πρόκειται να μείνει στην αιωνιότητα. Κι όμως επιμένουν και το παλεύουν…

Δείτε ΕΔΩ το pps που μου έστειλε χθες ο καλό φίλος Γιώργος Κρικώνης κι αφήστε τις αισθήσεις σας να ταξιδέψουν, αυγουστιάτικα. Απολαύστε δημιουργίες με άμμο σε κάποια μάλλον αμερικάνικη παραλία…

Αρχίζω και συνηθίζω στην ιδέα ότι θα μείνω εδώ...

Posted in Επικαιρότητα

Στις αρχές του φετινού Ιούλη, όταν ήμουν στο χωριό μου, στην Κρήτη για τις καλοκαιρινές μου διακοπές το Blog μου που κοντά δύο χρόνια «δούλευα» με καθημερινή ενημέρωση χτύπησε κόκκινο.

Ξαφνικά. Απροειδοποίητα. Ήταν αδύνατον να ανεβάσω οποιοδήποτε ποστ κι ας γινόντουσαν όλες οι διαδικασίες κατά πώς έπρεπε. Περίμενα λίγο κι αντί να βελτιωθεί η κατάσταση ήρθαν τα... χειρότερα. Χάθηκαν και οι φωτογραφίες!

Με τον ερχομό του Αυγούστου επανήλθαν οι φωτογραφίες, αλλά νέες εγγραφές είναι αδύνατον να κάνω ακόμα και σήμερα. Έστω και μία. Που να πληροφορεί τους παλιούς αναγνώστες για τούτο δω το στέκι μου. Προβληματίστηκα αρκετά για το τι έπρεπε να κάνω. Nομίζω ότι καταλήγω σ' αυτό που θέλω.

Η πρώτη σκέψη μου είναι το Blog μου να λειτουργήσει ως λίγκ αρχείου, για την ιστορία δύο χρόνων εγγραφών και θα αναβιώσω σ' ένα άλλο χώρο, μάλλον στην Blogspot που αποδεικνύεται πιο αξιόπιστη, κατ' αρχή το Blog για το 54 Γυμνάσιο και για το «Μήνυμα στη Δυτική Αθήνα». Κι αν υπάρχει ενδιαφέρον από τους Συλλόγους Γονέων των 146 - 52 Δημοτικών Σχολείων με τα οποία έχουμε αναπτύξει δεσμούς φιλίας ίσως και το δικό τους Blog.

Για την ώρα πάντως και καθώς «μαθαίνω» τις δυνατότητες που έχει αυτό το Site, αποδεικνύεται ότι είναι πολύ περισσότερες από αυτές του Blog. Άλλωστε ποια ήταν η δύναμη του Blog; Το γεγονός ότι ζούσε την κάθε στιγμή και την κατέγραφε. Ε, αυτό θα συνεχίσει να κάνει κι από δω με ακόμα μεγαλύτερη όρεξη. Να είστε βέβαιοι...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA