Επιστρέψαμε το αναπηρικό καροτσάκι στον Θοδωρή. Και τον ευχαριστήσαμε πολύ!

thodoris
Ήταν κάτι που θέλαμε να το κάνουμε από πέρσι... Αλλά βλέπεις δεν τα καταφέραμε να έρθουμε στην Κρήτη, επειδή μας έπεσαν πολλά μαζεμένα και έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα πιο συνετό δρόμο. Το κάναμε την πρώτη μέρα που μας ξημέρωσε στο χωριό.

Πήγαμε να δώσουμε πίσω στον φίλο μας Θοδωρής το αναπηρικό καροτσάκι που μας είχε στείλει όταν κάναμε έκκληση μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ στην αδελφότητα αν έχει κάποιος και μπορεί αν μας το δώσει για να καλύψουμε τις ανάγκες του παππού Διονύση...

Δείτε ΕΔΩ πώς το παρουσιάσαμε τότε στο Site αυτό και πώς ο Θοδωρής έσπευσε να καλύψει την ανάγκη μας. Ο παππούς Διονύσης, το χρησιμοποίησε για λίγο. Δείτε ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλλά ο παππούς Διονύσης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου, πέρσι τον Ιούνιο. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το αναπηρικό καροτσάκι έπρεπε να επιστρέψει σε εκείνον που ανήκε. Και αυτό ακριβώς κάναμε... Ευχαριστούμε πολύ φίλε Θοδωρή!

Και μια βόλτα στο Ηράκλειο

irakleio1
Μιας και πήγαμε λοιπόν στην πόλη κάναμε μια βόλτα στο πιο εμβλημτικό σημείο της πόλης. Στη μικρή πλατεία στο κ΄λεντρο του Ηρακλείου, όπου και το σιντριβάνι με τα λιοντάρια.

irakleio2
Οι άνθρωποι εκεί, έχουν ένα χαμόγελο και είναι διαθέσιμοι να συνεργαστούν σε ότι τους ζητήσεις. Και ιδού τα αποτελέσματα με τις φωτογραφίες που βλέπετε.

irakleio3
Δε γίνεται να είσαι στο Ηράκλειο και να μην περάσεις από αυτό το σημείο; Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα λιοντάρια. Έτσι περάσαμε κι εμείς καθώς βρισκόμαστε εκεί.

ftasame.kriti9

Μας αρέσουν τα ταξίδια, το ξέρετε... Είμαστε στο χωριό μου, το όμορφο Θραψανό...

xirokamares1

Συνεχίζουμε τα ταξίδια μας... Αυτή τη φορά για Κρήτη... Στα δημοσιεύματα που ακολουθούν θα δείτε μερικά πράγμα από τα χωριό μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Εδώ θα δείτε την εμπειρία μας από Θεσσαλονίκη και Πολύχρονο Χαλκιδικής. Την πρώτη τη γνωρίσαμε μέσα από τα μάτια φίλων μας και αδελφών μας, που προσφέρθηκαν ευγενικά και για φιλοξενία και για ξενάγηση. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ, δυο δημοσιεύματα που κάναμε για τον τόπο.

Σε ένα Σεπτέμβρη άκρως καλοκαιρινό, που μας έδωσε υπέροχες μέρες, όπου βρισκόμασταν. Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από μια εκδρομή στα Λουτρά Πόζαρ που κάναμε με τους φίλους μας, Γιάννη και Λένα. Αποκομίσαμε τις καλύτερες εντυπώσεις. Και το είπαμε και θα το κάνουμε, αν ο Ιεχωβά μας το επιστρέψει. Θα ξανάρθουμε στην πολύ φιλόξενη Βόρειο Ελλάδα.

polixono. paralia

Πολύ όμορφα ήταν και στο Πολύχρονο Χαλκιδικής. Όλες οι μέρες είχαν κάτι να μας δώσουν και οι παρέες με τους φίλους μας στο έργο και την κοινωνική συναναστροφή, μας αναζωγόνησε. Έτσι είναι, όταν όλα κυλούν όμορφα... Το Πολύχρονο με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 997 κατοίκους. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύριες ασχολίες είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.

panorama
Εδώ λοιπόν περάσαμε 15 ολόκληρες μέρες... Κοντά στους φίλους μας Άρη και Χάρις. Σε ένα ξεχωριστό τόπο με τους φίλους μας από τη Βόρειο Ελλάδα να μας στέλνουν μηνύματα, ότι θέλουν να πάμε να μας γνωρίσουν από κοντά.
Πραγματικά, μας συγκινεί η αγάπη σας και το ενδιαφέρον σας όπου κι αν βρισκόμαστε... Μακάρι να μην είχαμε υποχρεώσεις και να ανταποκρινόμαστε με χαρά σε όλες τις προσκλήσεις που γνωρίζουμε ότι έχουν κίνητρο την αγάπη και τη φιλοξενία. Αλλά, στα ταξίδια μας ιέλουμε να χαλαρώσουμε, να πάρουμε δυνάμεις για να αντέξουμε το χειμώνα που έχουμε μπροστά μας. Εύκολο; Δύσκολο; Ο χρόνος θα δείξει. Για την ώρα, ελάτε να δούμε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα από το χωριό του Άρη, τα Κανάλια Καρδίτσας.

polixrono1.020918

Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το Πολύχρονο ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ και πριν δυο χρόνια ΕΔΩ...

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, συνεχίζουμε καθημερινά να βάζουμε αναρτήσεις από εδώ, από το χωριό Θραψανό που βρισκόμαστε, τώρα...

Η τούρτα που έκοψε η Ειρήνη στα γενέθλια της

Posted in Τα δικά μου

Ευτυχισμένα χαμόγελα της Ειρήνης μπροστά στην τούρτα των γενεθλίων της...

Δεν ήμουν στο σπίτι, μαζί της, την ώρα που έκοψε την τούρτα η Ειρήνη. Έπρεπε να είμαι στην αίθουσα εκδηλώσεων του 4ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων όπου γινόταν η δημόσια διαβούλευση για την ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής που μένουμε. Ρεπορτάζ αναλυτικό αύριο.

Ωστόσο φρόντισα από νωρίς το μεσημέρι να της πάρω μια τούρτα σοκολάτα με τα ανάλογα κεριά. Και βέβαια ήταν εκ του περισσού γιατί και η ίδια είχε φτιάξει γλυκό και ο Χριστόφορος έφτιαξε ένα εκπληκτικό ραβανί που επέμενε μάλιστα να φάω για να του πω τη γνώμη μου. Αρνήθηκα ευγενικά. Είπα ότι περιμένω κάτι αρμυρό από χέρια του, μεζέ για κρασί και θα το τιμήσω δεόντως.

Τα παιδιά όμως έκοψαν την τούρτα που της πήρα. Και ιδού τα αποκλειστικά ενσταντενέ από τη φωτογραφική μηχανή με το Λάμπρο να βρίσκεται πίσω από το φακό.

Χρόνια πολλά και πάλι Ειρηνούλα!

Άνοιξε τις πόρτες της η ψηφιακή εβδομάδα

Posted in Επικαιρότητα

Από το πρωί άνοιξε τις πόρτες της η ψηφιακή εβδομάδα στο Γκάζι. Και όπως είναι φυσικό, ο Δήμος Αποστολίδης, ο συνάδελφος από την ΠΕΤ ΟΤΕ έχει πιάσει… στασίδι εκεί με άλλους φίλους του κατασκευαστές.

Εσείς προγραμματίσατε να πάτε μια βόλτα από κει; Δείτε τι λένε οι εφημερίδες σήμερα:

Από τη Τετάρτη 14 έως την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στη «Τεχνόπολη», ο Δήμος Αθηναίων διοργανώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά το Athens Digital Week, προσφέροντας στο κοινό ψυχαγωγία και γνώσεις γύρω από τα ιδιαίτερα επιτεύγματα και τις δυνατότητες της ηλεκτρονικής εποχής.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθήνα 9,84, η Τεχνόπολις, η ΔΑΕΜ και ο Πολιτισμικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων (ΠΟΔΑ) που έχουν την ευθύνη της διοργάνωσης υπόσχονται σε μικρούς και μεγάλους ότι και φέτος θα έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν μια αξέχαστη διαδραστική εμπειρία, ενώ, παίζοντας με την τεχνολογία, θα επικοινωνήσουν και θα εκφραστούν μέσα από αυτήν, θα μοιραστούν και θα δημιουργήσουν.

Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσίαση των πρακτικών εφαρμογών των νέων τεχνολογιών, η θεματολογία του Athens Digital Week καλύπτει φέτος εννιά περιοχές του ψηφιακού κόσμου: τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα προγράμματα ρομπότ, το modding, το Διάστημα, την ψηφιακή μουσική, την ανάπτυξη open source, την ψηφιακή τέχνη, την κοινωνική συναναστροφή μέσω Ιντερνετ και το τηλέφωνο. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Πειραιώς 100, Γκάζι.

Η Ειρηνούλα έχει γενέθλια σήμερα

Posted in Τα δικά μου

Για τα γενέθλιά σου Ειρήνη ένα μάτσο λουλούδια από την εξοχή...

Εποχές που αλλάζουν, καιροί που περνούν και χάνονται, φεύγουν οι μέρες, μεγαλώνουμε, όχι μόνο εμείς, αλλά και τα παιδιά μας.

Η Ειρηνούλα έχει σήμερα γενέθλια. Το 1982, τέτοια μέρα είδε για πρώτη φορά το φως της ζωής και τώρα, ολόκληρη κοπέλα, ετοιμάζεται να ανοίξει τα φτερά της στη ζωή. Να κάνει τη δικιά της οικογένεια, το δικό της σπιτικό!

Πότε; Εκείνη ξέρει καλύτερα. Τα’ χει δρομολογήσει τα όνειρά της. Εμείς θα είμαστε διακριτικά δίπλα της να της δίνουμε οξυγόνο ζωής και ανάσες κάθε φορά που τις χρειάζεται…

Τη βλέπω και τη χαίρομαι. Δυνατή όρθια, αποφασιστική, δίνει τις δικές της μάχες με υπευθυνότητα και συνήθως τις κερδίζει. Λίγη υπομονή χρειάζεται μερικές φορές για την επίτευξη των στόχων, αλλά δεν είναι εύκολο σ’ αυτή την ηλικία. Είναι σα να βάζεις φρένο, ένα χαλινάρι την ώρα που θες να καλπάσεις. Νιώθεις ότι κάθε όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Και το πολεμάς και το παλεύεις και νικάς.

Καλότυχη και χιλιόχρονη (που λέει ο λόγος μη το παρακάνουμε κι όλας) να‘ σαι κορίτσι μου! Και να τα καταφέρεις να υλοποιήσεις τα όλους τους στόχους σου, όσο μεγάλοι και μακρινοί και να φαίνονται με την πρώτη ματιά. Αν εσύ νιώθεις ότι μπορείς, θα τα καταφέρεις, είμαι σίγουρος…

Μια ταινία που θα ήθελα να δω…

Posted in Τα δικά μου

Ένα από τα πράγματα που θα ήθελα να κάνω αν είχα χρόνο είναι να μάθω να μαγειρεύω. Στην κουζίνα. Εγώ που ούτε απ’ έξω δεν περνώ τώρα… Με κέφι και με διάθεση για μεζεδάκια και καλή παρέα.

Να, ένας σοβαρός λόγος να δω αυτή την ταινία… Και θα το κάνω στην πρώτη ευκαιρία. Στα βιντεοκλάμπ θα υπάρχει, φαντάζομαι. Πέρα από το γεγονός πως και οι δύο γυναίκες που πρωταγωνιστούν είναι υπέροχες και ερμηνεύουν εκπληκτικά το ρόλο τους.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας και θα καταλάβετε για τί πράγμα μιλάω. Είναι όμορφο να προσφέρεις στους άλλους αυτό που τους αρέσει. Να τους κάνεις ευτυχισμένους με μικρά πράγματα. Να επιμένεις και να πετυχαίνεις εκεί που οι άλλοι σε απορρίπτουν.

Έφτασε η ώρα των ρομπότ

Posted in Επικαιρότητα

Άλλο ένα βίντεο από την περσινή εκδήλωση στο Γκάζι...

Ας ανοίξουμε την αγκαλιά μας να τα καλοδεχτούμε. Τα ρομπότ είναι μια ξεχωριστή, μοναδική κατηγορία που μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτεροι άνθρωποι… Είναι μηχανάκι που όμως έχουν κάτι από την ανθρώπινη ζεστασιά των κατασκευαστών τους.

Για σκέψου: Αφιερώνουν ατέλειωτες ώρες σε ένα πράγμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως κάτι ωραίο για να περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου. Κατασκευαστές, άνθρωποι καθημερινοί, της διπλανής πόρτας, σαν κι εμάς που διαβάζουν, σχεδιάζουν και κατασκευάζουν με απλά εξαρτήματα μηχανές.

Υπό άλλες συνθήκες εγώ, ούτε που θα το ήξερα τα ρομπότ. Έλα όμως που γνωρίζω καλά τον Δήμο Αποστολίδη, τον εγκέφαλο του site που αφορά αυτά τα μηχανάκια…. Εξαιρετικό. Με φανατικούς φίλους του είδους.

Μιλάνε ως μέλη και ανταλλάσσουν και… μυστικά που για μας τους άσχετους δεν λένε και πολλά πράγματα. Για κείνους όμως είναι άκρως σημαντικά.

Και πέρσι που είχε γίνει μια παρόμοια εκδήλωση στο Γκάζι πήρα τον Λάμπρο και πήγαμε να τη δούμε. Δείτε το βίντεο στην αρχή του δημοσιεύματος. Και τρία ακόμα βίντεο στο χθεσινό δημοσίευμα.

Στο Γκάζι από αύριο ανοίγει αυλαία στις νέες τεχνολογίες και τα ρομπότ. Και πιστέψτε με: Αξίζει τον κόπο να πάρετε τα παιδιά σας και να πάτε. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή ως την Κυριακή, μια μέρα ελεύθερη θα τη βρείτε…

Κάπου εκεί θα βρείτε και τον Δήμο που εκτός από την ιστοσελίδα του για τα ρομπότ έχει και τη… λόξα να είναι ο ίδιος κατασκευαστής. Μιλήστε του. Ρωτήστε τον. Οι απορίες σας θα είναι παιχνιδάκι γι’ αυτόν. Κι όμως ο Δήμος δεν έχει σπουδάσει κάτι σε σχετικό στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αγαπά και λατρεύει τα ρομπότ, αγνά κι αμόλυντα, σαν ερασιτέχνης. Και να υπηρετεί με πίστη πιο δυνατή από τους επιστήμονες του είδους. Δείτε και στο προηγούμενο σημείωμα τις απόψεις του όπως τις κατέγραψε η «Ελευθεροτυπία».

Οι χομπίστες της... επιστήμης

Posted in Επικαιρότητα

Το μεταφέρουμε όπως το διαβάσουμε στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" στο χθεσινό της φύλλο και το αναδημοσιεύουμε γιατί το θεωρούμε άκρως τιμητικό για έναν δικό μας άνθρωπο και φίλο, τον Δήμο Αποστολίδη, τον ένα από τους τρείς ερασιτέχνες που η άποψή τους καταγράφεται στην εφημερίδα:

Οταν οι άνθρωποι αναφέρονται στα χόμπι τους ή τις ασχολίες στις οποίες επιδίδονται κατά τον ελεύθερο χρόνο τους, περιορίζονται στο να μιλούν για συλλογές γραμματοσήμων, ταξινόμηση φακέλων αλληλογραφίας, μοντελισμό ή -το πολύ πολύ- για αθλητικές δραστηριότητες και κάποια «εξτρίμ σπορ».

Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις ανθρώπων που γοητεύονται από αντικείμενα τα οποία «μπλέκονται» σε κάθε πεδίο της επιστήμης: μετεωρολογία, προγραμματισμός, αστρονομία, γεωλογία, αρχαιολογία, ρομποτική...

Ανθρωποι που παίζουν στα δάχτυλα νόμους φυσικής, γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά χημικές συνθέσεις, αναλύουν τις διαθέσεις των βαρομετρικών και συναρμολογούν, με ταχύτατες κινήσεις, καλώδια και αισθητήρες. Και, για όλα αυτά, δεν χρειάζονται πανεπιστημιακά διπλώματα -ούτε καν εξειδικευμένα σεμινάρια. Είναι άνθρωποι που, στην... πρωινή τους δουλειά, προφασίζονται τον ιδιωτικό υπάλληλο, τον πωλητή, τον δάσκαλο, τον ελεύθερο επαγγελματία, αλλά, στην ουσία, είναι ερασιτέχνες... «επιστήμονες»!

ΔΗΜΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, ερασιτέχνης ρομποτιστής

«Δίνουμε ευφυΐα στη μηχανή»

«Ασχολούμαι με το χόμπι της ρομποτικής εδώ και επτά χρόνια και θυμάμαι καλά το πρώτο ερέθισμα που δέχτηκα γι' αυτή την ασχολία: ήταν μια διαφήμιση στην τηλεόραση για ένα μηνιαίο τεχνικό περιοδικό πολλών τευχών όπου στο τέλος, όταν ολοκλήρωνες τη σειρά, είχες έτοιμο ένα μικρό ρομπότ. Αρχισα λοιπόν να μαζεύω τα τεύχη και, ολοκληρώνοντάς τα, είχα στα χέρια μου το πρώτο μου ρομποτάκι!

Βλέποντας ότι μέσα από ηλεκτρονικά και μηχανικά εξαρτήματα μπορείς να δώσεις "ευφυΐα" σε μια άψυχη μηχανή, ξεκίνησα να αναζητώ περισσότερες πληροφορίες μέσω του Διαδικτύου για τη ρομποτική. Δυστυχώς, δεν υπήρχαν αναφορές από ελληνικές ιστοσελίδες - ενώ σε ξένες έβρισκες πληροφορίες, αλλά και ανθρώπους που τους ενδιέφερε το χόμπι. Ετσι, γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργήσω ένα ελληνικό πόρταλ όπου θα μπορούσε κάποιος να βρει πληροφορίες για την κατασκευή μικρών αλλά και μεγάλων ρομποτικών εφαρμογών στη γλώσσα μας. Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η ρομποτική διδάσκεται στα σχολεία, εδώ δεν γίνεται τίποτα. Υπάρχουν νέα παιδιά, με τρομερές δυνατότητες και γνώσεις του αντικειμένου, που θα πρέπει να αποκτήσουν την προσοχή της πολιτείας».

Το GRobot.gr είναι ένα μέσο πληροφοριών και επικοινωνίας για ανθρώπους που ασχολούνται ή θα ήθελαν να ασχοληθούν με το χόμπι της ρομποτικής. Πέρυσι, η ομάδα του GRobot συμμετείχε με τις ρομποτικές της κατασκευές στο Athens Digital Week που διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων. «Από την έκθεση πέρασαν 35.000 επισκέπτες - που σημαίνει ότι οι Ελληνες δεν αδιαφορούν για τις νέες τεχνολογίες. Φέτος θα συμμετάσχουμε για δεύτερη χρονιά στο ίδιο "event", 14-18 Οκτωβρίου, εκθέτοντας μερικές από τις δημιουργίες μας: ρομποτικά οχήματα που βρίσκουν μόνα τους τον δρόμο, ρομποτικά λουλούδια που αντιδρούν σε εξωτερικά ερεθίσματα, ρομποτικά κατοικίδια, εξομοιωτές πτήσεων, ρομπότ που παίζουν σκάκι, ρομποτικά ψάρια, ρομπότ που παίζουν σούμο και πολλά άλλα!».

Οπως λέει ο Δήμος, δεν χρειάζεται να έχει κάποιος εξειδικευμένες γνώσεις ηλεκτρονικής ή μηχανικής για να φτιάξει το δικό του ρομπότ: «Αρκεί να "ψάχνεται" κάποιος. Πλέον, άλλωστε, υπάρχουν καταστήματα και στη χώρα μας όπου μπορεί κανείς να αγοράσει ένα ρομποτικό "κιτ" και, με τη φαντασία του και το μεράκι του, να δημιουργήσει μια έξυπνη μηχανή. Με τη χρήση των κατάλληλων αισθητήρων μπορείς να επιτύχεις σχεδόν τα πάντα -η ρομποτική είναι η επιστήμη του μέλλοντος αλλά και του παρόντος».

Πληροφορίες: www.grobot.gr

Μιλάει ο δικός μας Δήμος στην κάμερα του STAr και παρουσιάζει το ηλεκτρονικό λουλούδι του...

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA