Λίγο ακόμα χιόνι στο Θραψανό, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες... Απίστευτο!

thrapsano.xionia1.160119
Η ανταπόκριση από το χωρίο στις 9 περίπου το πρωί της Τετάρτης 16/1/2018 έλεγε: "αυτή την ώρα χιονίζει, παρόλο που φυσάει πολύ. Όταν ξυπνήσαμε το είχε στρώσει. Κάνει δυνατό κρύο. Δυο βαθμούς η θερμοκρασία". Και είχαμε τις πρώτες φωτογραφίες, από αυτό το λίγο χίονι.

thrapsano.xionia2.160119
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοια, ο καιρός στο χωριό... Στα χρόνια που έζησα στην Κρήτη, δεν θυμάμαι πολλές χρονιές που να χιόνισε δυο φορές μέσα σε σχετικά λίγο χρονικό διάστημα. Δείτε ΕΔΩ πώς καλύψαμε τον τελευταίο χιονιά, στο χωριό μου.

thrapsano.xionia3.160119
Είναι φανερό. Το χιόνι στις φωτογραφίες δεν είναι πολύ. Στις γωνιές των δρόμων, εκεί που δεν υπάρχει ήλιος για να το δει και να το λιώσει, εκεί μόνο υπήρχε. Παρ' όλα αυτά, έκανε κάποιες ψυχές να χαρούν ξανά... Όπως θα έκανε κι εμάς αν ήμασταν εκεί, να παίξουμε σαν παιδιά μαζί τους.

Βροχερός καιρός, να’ μασταν και πιο χαλαρά…

Posted in Επικαιρότητα

Ο καιρός χειμωνιάτικος, γλυκός, λίγο βροχερός –την έριξε χθες το βράδυ τη δυνατή μπόρα- είναι ιδανικός για… χουχούλιασμα. Αν, βέβαια, έχεις αυτή την πολυτέλεια…

Προσωπικά μου λείπει τα… τελευταία 35 χρόνια… Κι εκεί που λέω, θα τον βρω τον πιο χαλαρό χρόνο, τους ανθρώπινους ρυθμούς, όλο και κάποιο απρογραμμάτιστο «φασούλι» βγαίνει μπροστά και μου… ανατρέπει τα σχέδια.

Και επειδή λένε πως» όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια γελάνε οι Θεοί» αποφάσισα τα όποια σχέδια να είναι κοντοπρόσθεσμα και ως εκεί που φτάνουν οι αγκώνες μου. Έτσι, μπορεί όλα να γίνουν πιο προσιτά και καλύτερα διαχειρήσιμα. Γιατί, ας μην το ξεχνάμε, μεγαλώνουμε κι όλας, μειώνονται οι αντοχές μας «μικραίνουν», το ίδιο και οι δυνάμεις μας.

Το καλό είναι ότι σ’ αυτό τον κόσμο, τον δύσκολο, υπάρχουν οι φίλοι που είναι διαθέσιμοι να μοιραστούν πράγματα και εμπειρίες από το παρελθόν. Ένας από αυτούς είναι ο Θοδωρής Μουντζουρίδης. Πριν από 28 χρόνια, στο ξεκίνημά μου στη δημοσιογραφία κάναμε μαζί τα πρώτα βήματα στην ΠΕΤ ΟΤΕ. Πολλά εξώφυλλα και σκίτσα στη «ΦΩΝΗ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ του ΟΤΕ» ήταν δικά του. Το πενάκι του ξεχώριζε. Η γραμμή του ήταν μοναδική. Ήρθαμε τόσο κοντά μ’ εκείνον και τη γυναίκα του Χριστίνα που του βάφτισα και την κόρη του Ντέπυ.

Πόσα χρόνια έχω να το δω αυτό το κορίτσι; Έμαθα από τον πατέρα της ότι, ολόκληρη γυναίκα πια, τέλειωσε τα ΤΕΙ Λάρισας και τώρα μένουν μαζί στην Ηλιούπολη. Ο Θοδωρής «έφυγε» από την ευρύτερη περιοχή της πλατείας Αττικής όταν χώρισαν με τη Χριστίνα.

Είχα καιρό να μάθω νέα του και μας έφερε πάλι κοντά η δουλειά. Το Σάββατο θα πάμε να τον δούμε από κοντά. Θέλει, λέει, να μας κάνει το τραπέζι.

Καλώς μας ήρθες Δεκέμβρη!

Posted in Επικαιρότητα

Πάει και ο Νοέμβρης… Μας αποχαιρέτησε κι έφυγε, κουτσός όπως ήταν. Κα να ο Δεκέμβρης. Ας τον καλωσορίσουμε! Γεμάτος με γιορτές, με το τέλειωμά του παίρνει μαζί του και τη χρονιά που φεύγει. Το 2009…

Νομίζω πως δεν έχει νόημα να επισημάνω για μια ακόμη φορά πόσο γρήγορα φεύγει ο χρόνος. Το καλύτερο θα ήταν να το καταλάβουμε. Να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, ως στιγμή δημιουργίας και να μη σπαταλιώμαστε σε… πείσματα και σαχλαμάρες με φίλους που μας κακοκαρδίζουν ανώφελα.

Ο Δεκέμβρης θα’ ναι καυτός μήνας… Θυμάστε τι έγινε πέρυσι με τη δολοφονία του μικρού Αλέξη Γρηγορόπουλου; Φαίνεται πως κάποιοι περιμένουν στη… γωνία να γιορτάσουν με τον τρόπο τους την επέτειο.

Από την άλλη παίρνει χρώμα χριστουγεννιάτικο η Αθήνα. Τα οκτώ στα δέκα βενζινάδικα είναι κι όλας στολισμένα με φωτάκια και πολλά σπίτια σχεδιάζουν να στολίσουν οικογενειακό δέντρο αυτή την εβδομάδα. Ο Μπάμπης το στόλισε από την περασμένη εβδομάδα. Μαζί με το φωτεινό αστέρι του Λουκάκη. Και δίνει όντως ένα χρώμα στο τμήμα.

Δεκέμβρης λοιπόν… Κι εγώ ξανάβαλα, όπως κάνω κάθε φορά που μπαίνει καινούριος μήνας, την κλεψύδρα που δείχνει το χρόνο να φεύγει σαν την άμμο και να χάνεται… Ανοίξτε την καρδιά σας και καλοδεχτείτε τον!

Επιβάλλεται… Είναι κι αυτός ο καιρός έξω… Θα βρέξει λες κι ύστερα αλλάζει γνώμη και το ξανασκέφτεται…

Ο ΟΤΕ και οι άσπονδοι... φίλοι συνδικαλιστές

Posted in Επικαιρότητα

Το είδα την Κυριακή στο Troktiko και μου έκανε ένα "κλικ" να το δω καλύτερα. Την επομένη είδα το... ίδιο δημοσίευμα στο Press.gr Το ωραίο είναι ότι αν και το ίδιο κείμενο είχε άλλη υπογραφή στο ένα κι άλλη στο άλλο. Στο πρώτο το υπέγραφε ένας ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ, στο δεύτερη μια κάποια Επιτροπή Δικτύου. Και στις δυο περιπτώσεις καταλάβαμε ποιοι ήταν οι συγγραφείς. Ιδού το δημοσίευμα:

"Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς έγινε και έπεσε το σύστημα αλλά επειδή οι καιροί είναι πονηροί σκεφτείτε και αυτό.
Αν πράγματι και όπως δήλωσε και ο Πουπάκης οι συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ – ΟΤΕ (από όπου προέρχεται και ο Πουπάκης) στηρίζουν...
την Ντόρα είναι πολύ πιθανό για να διατηρηθούν στις θέσεις τους να κάνουν τα πάντα.

Στον ΟΤΕ κουμάντο κάνει ακόμη το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας διευθυντών και προϊσταμένων που τοποθετηθήκαν από τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ ΠΕΤ-ΟΤΕ.

Είναι οι γνωστοί τραμπούκοι που ξυλοκόπησαν φοιτητές στο συνέδριο της ΟΜΕ-ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου και πραξικοπηματικά (εκτελώντας συμβόλαιο στη διοίκηση) αποπέμπουν εκλεγμένο συνδικαλιστή από την Ε.Ε της ΠΕΤ-ΟΤΕ.

Αν πράγματι ευθύνεται ο ΟΤΕ για το σύστημα που κατέρρευσε τότε είναι πολύ πιθανό να έχει βάλει το χέρι του το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας που 2 μήνες μετά τις εκλογές διευθύνει ακόμη τον ΟΤΕ.. "

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Και η απάντηση από την Ε.Ε. της ΔΑΚΕ ΠΕΤ ΟΤΕ όπως δημοσιεύθηκε στο Troktiko;

Οι υβριστές και οι λασπολόγοι εναντίον προσώπων είναι γνωστοί στον ΟΤΕ. Χωρίς πραγματικά να γνωρίζουν την αιτία που «έπεσε» το σύστημα στις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας οι κύριοι της ΑΣΕ ΟΤΕ χρεώνουν την ευθύνη στον ΟΤΕ παρ’ ότι η ευθύνη ανήκει εξ’ ολοκλήρου στην ανάδοχο εταιρία που είχε αναλάβει το έργο, όσο και να υβρίζουν τα ποσοστά τους θα πέφτουν.

Ας αναρτήσουν οι κύριοι αυτοί τα ονόματα των διευθυντών που διόρισε η ΔΑΚΕ ΠΕΤ – ΟΤΕ όπως λένε. Και η αποκατάσταση της πραγματικής αλήθειας είναι ότι από τους 34 διευθυντές στον ΟΤΕ οι 29 ήταν και πριν το 2004 και παραμένουν και σήμερα.

Αυτή η εποχή κύριοι της ΑΣΕ είναι να σκαλίζετε αμπέλια και να κυνηγάτε στο γυναικοχώρι. Δεν προσφέρετε υπηρεσίες χρεών0ντας την αποτυχία τους συστήματος στους εργαζόμενους του ΟΤΕ, αυτούς που λέτε ότι δήθεν υπηρετείτε…Πάρτε εξαιρέσιμα και υπερωρίες, είναι αρκετά για σας.

Η Ε.Ε. της ΔΑΚΕ ΠΕΤ - ΟΤΕ

Κουρευτήκαμε στην… τούρλα του Σαββάτου

Posted in Τα δικά μου

Οι πρώτες δηλώσεις του νικητή των εσωκομματικών εκλογών της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά...

Μη σας παρασύρει ο τίτλος του κομματιού. Δεν ήταν Σάββατο, Παρασκευή ήταν. Στο τελείωμα της προηγούμενης εβδομάδας αποφασίσαμε με τον Λάμπρο πως ήταν ώρα να… περιποιηθούμε τους βόστριχες μας. Διότι το είχαν παρακάνει να… τρέχουν από δω κι από κει και να κάνουν το… κέφι τους.

Μας περιέλαβε η Σίλβια. Πρώτα εκείνον και μετά εμένα. Περιμένοντας τον κουβέντιαζα με τον Γιώργο, τον ιδιοκτήτη του κομμωτηρίου. Κι όταν τελειώσαμε έβγαλε το λάπτοπ του και με το WiFi  συνδέθηκε στο internet. Όχι από δική του παροχή. «Δανεική» από το γείτονα. Ποιο γείτονα, ούτε κι αυτός ήξερε…

Η σύνδεση όμως ήταν μια χαρά. Έτσι είδε κι αυτή την ιστοσελίδα. Του άρεσε και μου έδωσε την κάρτα του, να συνεννοηθούμε μέσα στην εβδομάδα γιατί θέλει, λέει, να φτιάξει κι αυτός μια για το μαγαζί του.

Όλα έγιναν γρήγορα. Πρόλαβα να πάω τον μικρό να παίξει με το φίλο του τον Γιώργο, να κάνω πρόβα στη Γεωργία την οδοντογιατρό μου τη νέα θήκη και να πάω και στο Συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων του 54 Γυμνασίου Αθηνών.

Ακόμα δεν ήξεραν εκεί για το ότι το σχολείο από σήμερα και για εβδομάδα θα είναι κλειστό. Και κάναμε σχέδια για λαχειοφόρους αγορές και εκδηλώσεις και φύγαμε ήρεμοι και ήσυχοι ότι κάνουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας.

Το Σάββατο ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη μέρα για μας. Ολοκληρώσαμε την μετακόμιση από την Αλκινόου στην Κλειούς και όλη μέρα ήμασταν στο πόδι.

Η Κυριακή είχε «πιασίματα» παντού. Και μια γιγαντιαία προσπάθεια να βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους. Ήταν κι αυτές οι εσωτερικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας που πέρασε ξώφαλτσα, τα ματς των «αιωνίων» σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ που… βάφτηκαν κόκκινα.

Αλλά εγώ δεν βρήκα χρόνο μέσα σε όλα αυτά ούτε τις εφημερίδες μου να διαβάσω. Έτσι τις πήρα στην ΠΕΤ ΟΤΕ να τις δω με την ησυχία το πρωί.

Δευτέρα σήμερα και συνεχίζουμε να «τρέχουμε» σε τρελούς ρυθμούς την ώρα που ο Νοέμβρης μας αποχαιρετά και ο Δεκέμβρης είναι άντε πόρτας…

Και ο... αποχαιρετισμός της Ντόρας... Δε βαριέσαι μικρή είναι ακόμα έχει όλο τον καιρό μπροστά της να οργανώσει την επιστροφή της...

Κλείνει για μια εβδομάδα το σχολείο μας

Posted in Μαρτυρίες

Με απόφαση της Νομαρχίας Αθηνών «κλείνει» για την εβδομάδα που έρχεται το 54 Γυμνάσιο Αθηνών, το σχολείο του γιου μου. Αιτία η νέα γρίπη. Μας πλησιάζει το κακό;

Η αλήθεια είναι ότι το μεσημέρι της Παρασκευής που μίλησα στο τηλέφωνο με την κ. Λιάσκου, τη διευθύντρια, μου είπε η ίδια πως εκείνη το ζήτησε, αλλά ήταν θέμα προγραμματισμού από τη Νομαρχία το πότε θα το έκαναν.

Ωστόσο δεν χρειάζεται καμιά ανησυχία και πανικός. Προληπτικά γίνεται αυτό. Επειδή παρουσιάστηκαν κάποια κρούσματα χρειάζεται προσοχή στη διαχείριση του θέματος. Δεν «τρελαινόμαστε», δεν μας πιάνει πανικός. Το αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία, αλλιώς το χάσαμε το παιχνίδι.

Αυτό που χαίρομαι όμως είναι ότι υπάρχει μια σύμπνοια από «παλιούς» γονείς που είμαστε «δεμένοι» από τον καιρό που τα παιδιά μας πήγαιναν στο δημοτικό. Στις 10 χθες το βράδυ με πήρε τηλέφωνο η Μαριάννα Χρονά, πρόεδρος στο Σύλλογο Γονέων για να μου αναφέρει ότι η Βαγγελίτσα, ψάχνοντας στο internet είδε στο αρμόδιο site ότι και το σχολείο μας μπήκε στη λίστα να κλείσει από Δευτέρα…

Κι εμείς ετοιμαζόμαστε για λαχειοφόρες αγορές και εκδηλώσεις με το 15μελές… Δεν πειράζει. Όλα θα γίνουν με μια μικρή αναβολή. Ένα κακό είναι, θα περάσει. Και όλα θα ξαναγυρίσουν στη φυσιολογική τους ζωή. Όλα θα γίνουν στην ώρα τους. Και θα γίνουν καλά. Δεν χρειάζεται κανένας πανικός. Ψυχραιμία…

Χαμογελάτε γιατί χανόμαστε!...

Posted in Τα δικά μου

Μπήκαν πάλι μπροστά οι φάμπρικες της κατατρομοκράτησης του κόσμου. Και να μεγαλώνει ο αριθμός των σχολείων που κλείνουν το ένα μετά το άλλο επειδή παρουσιάστηκε κάποιο κρούσμα ή υποψία κρούσματος από την ίωση της νέας γρίπης.

Ξεκινά από την τηλεόραση, συνεχίζει απτόητη να παρουσιάζει τρελά το θέμα, φτάνει στους γιατρούς που, με επιχειρήματα και οι δύο πλευρές λένε ότι πρέπει να κάνουμε το εμβόλιο και καταλήγει στο σπίτι όπου μαμάδες προσπαθούν να... επιβάλλουν στα παιδιά να μην πάνε σχολείο...

Ομαδική παράκρουση... Ψυχραιμία παιδιά. Τίποτα δεν τελειώνει τόσο εύκολα... Τo Σάββατο είναι μια καλή μέρα. Η αρχή του Σαββατοκύριακου. Όσο ελεύθερο μπορεί να είναι με τόσες υποχρεώσεις που του έχουμε φορτώσει.

Ωστόσο επιμένω στην ψυχραιμία. Δε λύθηκε ποτέ σωστά κανένα πρόβλημα με σύμβουλο τον πανικό και αν έγινε  αυτό το αποτέλεσμα θα ήταν επιεικώς τραγικό.

Μόνο από τη γρίπη λέτε να κινδυνεύουμε; Αν είναι έτσι είμαστε πολύ τυχεροί που καταφέραμε να κάνουμε τόσα λίγα τα προβλήματά μας.

Ψηλά το κεφάλι!... Κουράγιο χρειάζεται και δύναμη να αντέξουμε... Και επειδή ο άνθρωπος είναι έτσι φτιαγμένος που να αντέχει τα χειρότερα προετοιμαστείτε γι' αυτά. Και αντιμετωπίστε το με χαμόγελο. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο αυτό, πιστέψτε με, είναι καλύτερη λύση. Τίποτα άλλο δεν ωφελεί περισσότερο από το χαμόγελο. Γεμίζει λάμψη και ευφορία την ψυχή. Και τη χρειαζόμαστε τόσο στις μέρες μας. Δοκιμάστε το...

 

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Δεκαπέντε μήνες, άνεργος

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση, ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA