Χαμομήλι! Είναι κιόλας έτοιμο για να το κόψουμε, βάλσαμο για το σπίτι μας...

xamomili1
Εμείς τώρα στην Αθήνα σπάνια να δούμε αυτή την ομορφιά. Ας είναι καλά ο Πέτρος Πατσαλαρήδης, που μας προμηθεύει φωτογραφικό υλικό από τα βουνά όπου, λόγω δουλειάς, κινείται καθημερινά... Χαμομήλι είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Αστεροειδή. Περιλαμβάνονται περί τα 70 είδη. Εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, από το Wikipedia. Αλλά η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και πιο πραγματική. Φτάνει να το αντιλαμβανόμαστε, αυτό.

xamomili5

Αυτή η απέριτη ομορφιά που ντύνει τη γη "από μόνη της", κάθε χρόνο τέτοια εποχή, μας κάνει να δοξάζουμε τον Ιεχωβά, ακόμα περισσότερο, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για κάτι που μας έχει δώσει Εκείνος, προκειμένου να κάνει πολλαπλά πιο όμορφη, τη ζωή μας. Με ποιότητα και περιεχόμενο... Γίνεται να μην τον ευχαριστείς καθημερινά γι' αυτό; Και βέβαια, δεν γίνεται...


xamomili2
Ψάχνοντας γι' αυτά το φυτό μάθαμε ότι: Στο κοινό χαμομήλι, τα άνθη κατανέμονται σε ταξιανθίες - κεφάλια που μοιάζουν ιδιαίτερα με αυτές της μαργαρίτας. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω - μήλο). Αυτό, το γνωρίζατε; Εγώ πρώτη φορά το άκουσα... Και πραγματικά έχει μια όμορφη εξήγηση...

xamomili3
Το χαμομήλι είναι φυτό ποώδες και ζει ένα χρόνο (μονοετές). Είναι αρωματικό και φαρμακευτικό. Έχει λείο βλαστό και είναι πολύκλαδο. Το χαμομήλι έχει ηρεμιστικές, τονωτικές αλλά και αντισηπτικές και εντομοκτόνες ιδιότητες. Δρα επίσης κατά των αερίων των εντέρων. Όσοι το χρησιμοποιούν μπορούν να σας πουν για τις όμορφες ιδιότητες του. Προσωπικά μ' αρέσει και το έχω εντάξει στο πρωινό μου ρόφημα, μαζί με τον καφέ...


xamomili4
Με απόσταξη των ανθέων λαμβάνεται πολύτιμο αιθέριο έλαιο οι ιδιότητες του οποίου μοιάζουν με εκείνες του αιθέριου ελαίου της Ανθεμίδος της ευγενούς (Anthemis nobilis), ιθαγενούς φυτού της Καλιφόρνιας όπου και καλλιεργείται ως διακοσμητικό. Από τα άνθη του χαμομηλιού κατασκευάζεται τo ομώνυμο αφέψημα (τσάι). Εμείς αυτό ξέρουμε περισσότερο, αυτό χρησιμοποιούμε... Επίσης, εκχυλίσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται σε διάφορα καλλυντικά ή σαμπουάν. 

Στάσου όρθιος! Μια προτροπή που μας αφορά όλους σ' αυτούς τους καιρούς...

pili.trikalon1

Νιώθεις κουρασμένος και φορτωμένος;
Αισθάνεσαι ότι όλα για εσένα έχουν χαθεί;
Ότι δε μπορείς να παλέψεις άλλο;
Εγώ βλέπω, βλέπω μέσα σου, 
βλέπω έναν μαχητή μέσα σου
έλα να τον βγάλουμε στην επιφάνεια
ακολούθησέ Με στη ζωή σου
πίστεψέ το με την καρδιά σου
και μαζί θα μετακινήσουμε βουνά,
μαζί θα μετακινήσουμε βουνά.

Στάσου όρθιος
καθώς ανατέλλει μια νέα ημέρα
Στάσου όρθιος ενάντια στο κακό
Στάσου άφοβος στις θύελλες της ζωής
και κάνε το χίλιες φορές
Στάσου πιο ψηλά από τα κύματα
Στάσου δίπλα Μου παρόλο που πονάς
Στάσου και κάνε το χίλιες φορές
για Μένα κάνε το  
τον Κύριό σου και Θεό σου.

anixiatikos.kipos1
Όταν δεν αισθάνεσαι ειρήνη στην καρδιά σου
και νιώθεις ότι δυσκολεύεσαι να αναπνεύσεις,
όταν έχεις φόβο μέσα στην ψυχή σου
και νιώθεις σα να πεθαίνεις,
Εγώ σου υπόσχομαι ότι θα σταθώ δίπλα σου, 
μαζί θα νικήσουμε τον κόσμο
και μαζί θα μετακινήσουμε βουνά,
μαζί θα μετακινήσουμε βουνά.

Ό,τι χρειάζεσαι, είναι πίστη και ελπίδα
να θυμάσαι ότι έχουμε ο ένας τον άλλον,
έχουμε ο ένας τον άλλον

Στάσου όρθιος
καθώς ανατέλλει μια νέα ημέρα
Στάσου όρθιος ενάντια στο κακό
Στάσου άφοβος στις θύελλες της ζωής
και κάνε το χίλιες φορές
Στάσου πιο ψηλά από τα κύματα
Στάσου δίπλα Μου παρόλο που πονάς
Στάσου και κάνε το χίλιες φορές
για Μένα κάνε το  
τον Κύριό σου και Θεό σου.

iliovasilema5

Η ζωή μας είναι γλυκειά, με τα πάνω της και τα κάτω της... Από εμάς εξαρτάται να της δώσουμε το πραγματικό νόημα... Ας το προσπαθούμε, καθημερινά... Μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Αχ, αυτός ο Δεκαπενταύγουστος!

Posted in Τα δικά μου

Θεωρητικά είναι καλό που η αργία του Δεκαπενταύγουστου, όπως προβλέπεται από τη ΣΣΕ που υπογράφει η ΕΣΗΕΑ, μεταφέρεται μια μέρα νωρίτερα κι έτσι δεν χάνεται για μας τους δημοσιογράφους, όπως «χάνεται» για πολλούς άλλους εργαζόμενους, επειδή φέτος πέφτει ημέρα Σάββατο...

Πραχτικά τώρα, είναι φοβερή η πίεση να ετοιμάσουμε και τα τρία φύλλα ώς την Τετάρτη, αύριο δηλαδή το μεσημέρι - το πολύ να δώσουμε ότι εκκρεμότητες έχουμε στο κυριακάτικο ώς την Πέμπτη το μεσημέρι, για να μπορέσουμε να έχουμε μπροστά μας ένα λόγκ ΠΣΚ.

Ωστόσο δεν έχουμε άλλη δυνατότητα από το να προσαρμοστούμε στα δεδομένα πάνω στα οποία θα υποχρεωθούν να δουλέψουν οι συνάδελφοι όλων των ημερήσιων αθηναϊκών εφημερίδων.

Ωραίο είναι που θα έχουμε τη δυνατότητα να καθίσουμε λίγο περισσότερο, αλλά μέχρι να συνέλθουμε από την πίεση προκειμένου να... καλυφθούν οι ανάγκες πάει «πέταξε» το πουλάκι...

Έχω και το «ΡΕΘΕΜΝΟΣ» αυτή την εβδομάδα που πρέπει να γράψω μέχρι αύριο για να προλάβουν να κάνουν σελιδοποίηση και να προσχωρήσουν στην έκδοση που πιέζει για τους ίδιους ακριβώς με την Αθήνα λόγους. Την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει ένα μικρό κενό. Δεν θα βγάλουν φύλλο στη ρεθυμνιώτικη εφημερίδα, όπως μου είπε η Γεωργία. Ευκαιρία να ηρεμίσω κι εγώ λιγάκι με δεδομένη την πίεση που υπάρχει στην εφημερίδα λόγω των ελλείψεων από τις καλοκαιρινές διακοπές...


Ένα ταξίδι με τρένο ως την άκρη του κόσμου

Το pps που θα δείτε πατώντας ΕΔΩ είναι γεμάτο με τρένα που κάνουν το γύρο του κόσμου σε πολιτείες, τόπους και χωριά, πρωτόγνωρους. Συνοδεύεται και από μια υπέροχη μουσική που αξίζει να την ακούσετε καθώς βλέπετε τις δεκάδες φωτογραφίες. Κατεβάστε το αρχείο και θαυμάστε ένα από τα όμορφα δημιουργήματα του ανθρώπου. Κι αυτό από τον καλό μου φίλο Γιώργο Κρικώνη…

Εφημερίδες του Σαββατοκύριακου…

Posted in Δημοσιογραφικά

Τελικά είναι τέχνη μέσα στον Αύγουστο να έχεις ειδήσεις στις εφημερίδες. Διάβασα τις εφημερίδες του τριημέρου αναζητώντας εκείνα τα κομμάτια που ενδιαφέρουν τους συνδικαλιστές για το «Δελτίο Τύπου» και ενημέρωσης που εκδίδω καθημερινά για τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής σε έντεκα αντίτυπα. Ένα δωδέκατο αντίτυπο μένει σε μένα για το δισέλιδο που βάζουμε στη «Φωνή των Τεχνικών του ΟΤΕ» με τις ανάλογες επισημάνσεις στην ειδησεογραφία των μηνών που εκδίδεται το έντυπο.


«Περιμένοντας τη ΔΕΘ» είναι το κυρίαρχο θέμα καθώς και οι εξελίξεις στο ζήτημα της έκδοσης Χριστοφοράκου. Ένα άλλο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το «Δεύτερο κύμα κρίσης εκτοξεύει την επίσημη ανεργία στο 11,5%».


Η «Καθημερινή» στο κυριακάτικο δημοσίευμα που υπογράφει ο Τάσος Τέλογλου αναφέρει ότι μπαίνουν «Στο μικροσκόπιο οι συμβάσεις του ΟΤΕ της περιόδου 1993 – 97». Στην «Ημερησία» του Σαββατοκύριακου ο «ΟΤΕ κάνει αντεπίθεση σε 4 μέτωπα για την ανάκαμψη των εσόδων».


Εφιαλτικά τα στοιχεία που παραθέτει η κυριακάτικη «Αυγή» για τα εργατικά ατυχήματα «145 εργάτες χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο».


Από τον «Κόσμο του Επενδυτή» επιλέγουμε το δημοσίευμα που λέει ότι «Έρχεται ο χειρότερος χειμώνας- Στα ύψη το έλλειμμα, καταρρέει ο προϋπολογισμός». Την εκδίκηση των αγορών φοβάται περισσότερο από την κοινοτική επιτήρηση η κυβέρνηση. Αρχές Οκτωβρίου με το νέο Πρόγραμμα Σταθερότητας και το προσχέδιο του κρατικού προ»υπολογισμού για το 2010, ξεκαθαρίζουν όλα..

Κατά τα άλλα μη μου ανησυχείτε που στα δελτία ειδήσεων «παίζει» ότι η Αθηνά Ωνάση προτίθεται να πουλήσει τον Σκορπιό. Δικό της νησί είναι, ότι θέλει το κάνει…

«Τσαλιμάκια» στο διαδίκτυο από τη Google

Posted in Επικαιρότητα

Την περασμένη εβδομάδα έγινε πολύ κουβέντα για το αν η Google που είναι πίσω από την Blogspot «έκλεισε» το ενημερωτικό Blog του Troktikou. Ανεξάρτητα από την ποιότητα του συγκεκριμένου Blog, γεγονός είναι ότι η ομάδα που κάνει αναρτήσεις (πάνω από 50 ημερησίως)  έχει δημιουργήσει την αίσθηση ενός «λαϊκού» ειδησεογραφικού πρακτορείου.


Και πολλοί από το σινάφι τρέχουν, ανάμεσα στα άλλα και σ’ αυτό για να μάθουν. Φυσικά ανάμεσα στα σοβαρά θέματα που φιλοξενεί θα βρει κανείς και πολλές «μάπες», αλλά έτσι είναι όταν έχεις τόσο μεγάλη παραγωγή ειδήσεων. Η ποιότητα δεν θα είναι πάντα παρούσα.


Την περασμένη εβδομάδα, λοιπόν και για ένα εικοσιτετράωρο το Blog «έπεσε». Και σε συνδυασμό με το Indimedia που κι αυτό σίγησε πολλοί μίλησαν για λογοκρισία.  Άλλοι πάλι υιοθέτησαν περίεργα σενάρια, ότι κάποιοι πρώην συνεργάτες τους και νυν ανταγωνιστές επεδίωξαν το κλείσιμό τους.


Το «Troktiko», ωστόσο, επαναλειτούργησε και η ίδια η Google ανακοίνωσε ότι δέχθηκε επίθεση σε πολλά ελληνικά Βlog.


Στο χάος του διαδικτύου την αλήθεια δεν θα τη βρεις εύκολα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τα περί λογοκρισίας μάλλον ως πολύ σοβαρά τα εκλαμβάνω αν και οι ασκούντες εξουσία πολύ θα ήθελαν να μην έχουν κάποιους, εκτός γραμμής, να τους μπαίνουν στα ρουθούνια.


Μια άλλη υπόθεση που μπορεί κανείς να κάνει, είναι ότι αυτή η ελεύθερη πρόσβαση και η παροχή υπηρεσιών χωρίς αντίτιμο φανερό, κάτι υποκρύπτει. Παιχνίδια της Google που έχει ανοίξει «πόλεμο» με τη Microsoft και τη Yahoo; Ίσως. Το κακό είναι ότι μερικές φορές, χωρίς να το θέλουμε, εμείς που χρησιμοποιούμε τις υπηρεσίες τους γινόμαστε «πειραματόζωα».


Να, άλλος ένας ισχυρός λόγος, μετά από αυτόν που έπαθα το φετινό καλοκαίρι με το δικό μου Blog, που δεν ήταν στην blogspot αλλά σε ένα άλλο παρακλάδι της Google, την blog.com που εξελίχθηκε σε Oramio και μας… έκανε να το αποχαιρετήσουμε, για να παραμείνουμε σταθεροί σ’ αυτό το φιλόξενο site.

Ο πιο γρήγορος, παράξενος, σερβιτόρος…

Posted in Τα δικά μου


Η ταβέρνα "Τα πλατάνια" μέσα στο ξέφωτο...

Το στέκι είναι πολύ όμορφο.
Πέρασμα για όσους ξεκινούν από τον Κάλαμο να κατέβουν στους Αγίους Αποστόλους ή την Αγκώνα για μπάνιο. Παλιά, θυμάμαι, είχε νερό τρεχούμενο από πηγή, δίπλα στους τεράστιους πλάτανους. Και δίπλα μια ταβέρνα με τον ομώνυμο τίτλο «Τα Πλατάνια». Συχνά μας άρεσε, μετά το μπάνιο να καθίσουμε εδώ για φαγητό. Της ώρα φαγητά έχει. Στα κάρβουνα ψημένα. Κι η μπύρα «τραβιέται» σαν Θεός. Στην πορεία των χρόνων (πάνω από 30 χρόνια το ξέρω αυτό το μέρος) η πηγή στέρεψε και πιο δίπλα άλλη μια ταβέρνα, αυτή της Βάσως, έκανε την εμφάνισή της.


Αλλά την Κυριακή το μεσημέρι, μετά το μπάνιο, είπαμε να θυμηθούμε τα παλιά. Ήταν και η δροσιά από τα πλατάνια πρόκληση και το κάναμε. Βρήκαμε μια θέση στο υπαίθριο παρκινγκ, δίπλα στο χειμωνιάτικο μαγαζί της ίδιας ταβέρνας και περάσαμε το δρόμο απέναντι, να βρούμε έναν παχύ ίσκιο να καθίσουμε. Στις 3.30 το μεσημέρι, με την αρμύρα πάνω μας από το μπάνιο, είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς καλοκαιριάτικα…


Ένας νεαρός σερβιτόρος, γύρω στα 35-40 μου κάνει εντύπωση. Μας παρακολουθεί διακριτικά καθώς διαλέγουμε τραπέζι και σχεδόν ταυτόχρονα, μέχρι να καθίσουμε, το έχει στρώσει κι έχει πάρει παραγγελία. Έχει ένα λαγώχειλο και μιλάει δυνατά σε ότι λέει… Και τρέχει. Δεν περπατάει, τρέχει…


Σε λιγότερο από πέντε λεπτά η παραγγελία έχει φτάσει στο τραπέζι. Απίστευτο, αλλά αληθινό. Αν τηλεφωνούσαμε και δηλώναμε την πρόσθεσή μας να πάμε και μας περίμεναν και ήξεραν τι θα παίρναμε, δεν νομίζω ότι τόσο γρήγορα και σωστά θα ήταν όλα έτοιμα, σερβιρισμένα στο τραπέζι μας. Γελάω… Ο τύπος είναι εκπληκτικός στη δουλειά του. Με κέφι, με διάθεση που φαίνεται και στο χαιρετισμό του και τις ευχαριστίες του που προτιμήσαμε την ταβέρνα του. Σίγουρα θα κάνει καλή δουλειά…


Το ίδιο τρέξιμο είδαμε και από τα άλλα παιδιά που εργάζονταν στην ταβέρνα. Να μαζέψουν τα άδεια τραπέζια, να τακτοποιήσουν τα πιάτα για το πλυντήριο, να βάλουν τα σκουπίδια στις σακούλες. Όλα με τρέξιμο…


Επαγγελματίες που δουλεύουν καλά σε δύσκολους οικονομικά καιρούς. Μια ώρα μετά πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Να κάνουμε ένα μπάνιο, να βγάλουμε την αρμύρα από πάνω μας και να πάρουμε έναν απογευματινό υπνάκο. Να προετοιμαστούμε για τη βδομάδα που έρχεται από αύριο και που, όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι δύσκολη…

Για μπάνιο στον Κάλαμο…

Posted in Τα δικά μου

Μεσημέρι Κυριακής στο μικρό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους στον Κάλαμο Αττικής...

Ο Αύγουστος είναι ζεστός ακόμα. Οι φήμες που έγιναν σήμερα πρώτο θέμα στην «Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ότι «Κι από Αύγουστο χειμώνα…», καιρικά τουλάχιστον δεν δένει.

Έτσι, είπαμε να πάμε για μια βουτιά στο γνωστό λιμανάκι πίσω από τους Αγίους Αποστόλους, στον Κάλαμο Αττικής. Φυσούσε ένα βοριαδάκι ικανό να κάνει ένα μικρό κύμα να σκάει στα πόδια μας. Την ίδια ιδέα είχαν εκατοντάδες συμπολίτες μας. Με δυσκολία βρήκα χώρο να παρκάρω κάτω από τον καυτό ήλιο το αυτοκίνητο. Και χρειάστηκε προσπάθεια για να βρούμε λίγο ίσκιο σε ένα από τα αρμυρίκια για να καθίσουμε.

Άξιζε όμως τον κόπο. Η βουτιά ήταν υπέροχη και κάπου κοντά στο μικρό, τεχνητό λιμανάκι κόβει λίγο ο αέρας και η θάλασσα είναι λίγο πιο ήσυχη, χωρίς κύμα. Η δροσιά της είναι το κάτι άλλο. Θαρρείς πως βουτάς σε ιαματικά νερά. Το ξέρεις πως μια απλή θάλασσα είναι σαν όλες τις θάλασσες της Ελλάδας, αλλά η αίσθηση είναι υπέροχη.

Μου αρέσει να κάνω βουτιές στη θάλασσα. Αλλά σήμερα δεν ενδείκνυται. Το κυματάκι έχει κάνει τη δουλειά του και στο βυθό και δεν είναι καθαρή όσο θα την ήθελα. Επιπλέον δεν έχω και μάσκα μαζί μου για να «χαζεύω» με τις ώρες το βυθό. Πάντα μου άρεσε να το κάνω αυτό…

Στη μικρή παραλία υπάρχει πολύ κόσμος. Άλλοι έχουν τις ομπρέλες τους με ειδικές ενισχύσεις για τον αέρα κι άλλοι τολμούν να αντιμετωπίσουν στα ίσια τον ήλιο, υποθέτω με τη βοήθεια κάποιου αντηλιακού. Μπροστά μας ένα ζευγάρι νέων παίζει, προσπαθεί τουλάχιστον να παίξει, ρακέτες. Πιο δίπλα οι φίλοι τους σχολιάζουν τις επιδόσεις και γελούν. Καλοκαιρινή «παλιοπαρέα» που ήρθαν στη θάλασσα για να περάσουν όμορφα.

Μέσα στη θάλασσα, κοντά μου, ένα ζευγάρι ανδρών λίγο πιο μικροί από μένα, έχουν ανοίξει μεγάλη συζήτηση για τα αυτοκίνητα μεγαλόφωνα, ενώ κολυμπούν. Γιατί, πώς και με ποια κριτήρια διάλεξε το αυτοκίνητο που πήρε, εξηγεί ο ένας. Κι ο άλλος και όχι μόνον αυτός, ακούει και που και που λέει κανένα «ναι» για να δείξει ότι συμμετέχει στη συζήτηση…

Μεσημέρι Κυριακής. Στον ίσκιο, κάτω από το αρμυρίκι να στεγνώσουμε. Να πάμε πίσω στην ταβέρνα «Τα Πλατάνια» για φαγητό…

Κυριακάτικο πρωινό στο μπαλκόνι μου…

Posted in Τα δικά μου

Αθήνα, Αύγουστος 2009… Δεν είναι κι άσχημο το πρωινό ξύπνημα. Ύστερα από ένα κουραστικό εργάσιμο Σάββατο και κοντά 10 ώρες ύπνο, ένας δροσερός φραπέ και μια βόλτα στις ιστοσελίδες που μ’ αρέσουν είναι η καλύτερη πρωινή συντροφιά.

Ναι, ξέρω… Στις διακοπές είναι καλύτερα. Ούτε συζήτηση… Είναι. Αλλά δεν είναι και τόσο τραγικά τα πράγματα για όσους έχουν μείνει πίσω.

Υπάρχουν όμορφα πράγματα που μπορούμε να τα δούμε και να τα απολαύσουμε. Και να που έχουν δίκιο οι μετεωρολόγοι. Σαν πιο δροσερό μου φαίνεται αυτό το πρωινό…

 

Ελάτε να θαυμάσουμε αυτά τα γλυπτά άμμου

Πόσο μπορεί να κρατήσει ένα γλυπτό που γίνεται αποκλειστικά με άμμο και νερό; Είναι υπέροχα, φανταστικά δημιουργήματα, από ακούραστους καλλιτέχνες που ξέρουν από την αρχή ότι το έργο τους δεν πρόκειται να μείνει στην αιωνιότητα. Κι όμως επιμένουν και το παλεύουν…

Δείτε ΕΔΩ το pps που μου έστειλε χθες ο καλό φίλος Γιώργος Κρικώνης κι αφήστε τις αισθήσεις σας να ταξιδέψουν, αυγουστιάτικα. Απολαύστε δημιουργίες με άμμο σε κάποια μάλλον αμερικάνικη παραλία…

Αρχίζω και συνηθίζω στην ιδέα ότι θα μείνω εδώ...

Posted in Επικαιρότητα

Στις αρχές του φετινού Ιούλη, όταν ήμουν στο χωριό μου, στην Κρήτη για τις καλοκαιρινές μου διακοπές το Blog μου που κοντά δύο χρόνια «δούλευα» με καθημερινή ενημέρωση χτύπησε κόκκινο.

Ξαφνικά. Απροειδοποίητα. Ήταν αδύνατον να ανεβάσω οποιοδήποτε ποστ κι ας γινόντουσαν όλες οι διαδικασίες κατά πώς έπρεπε. Περίμενα λίγο κι αντί να βελτιωθεί η κατάσταση ήρθαν τα... χειρότερα. Χάθηκαν και οι φωτογραφίες!

Με τον ερχομό του Αυγούστου επανήλθαν οι φωτογραφίες, αλλά νέες εγγραφές είναι αδύνατον να κάνω ακόμα και σήμερα. Έστω και μία. Που να πληροφορεί τους παλιούς αναγνώστες για τούτο δω το στέκι μου. Προβληματίστηκα αρκετά για το τι έπρεπε να κάνω. Nομίζω ότι καταλήγω σ' αυτό που θέλω.

Η πρώτη σκέψη μου είναι το Blog μου να λειτουργήσει ως λίγκ αρχείου, για την ιστορία δύο χρόνων εγγραφών και θα αναβιώσω σ' ένα άλλο χώρο, μάλλον στην Blogspot που αποδεικνύεται πιο αξιόπιστη, κατ' αρχή το Blog για το 54 Γυμνάσιο και για το «Μήνυμα στη Δυτική Αθήνα». Κι αν υπάρχει ενδιαφέρον από τους Συλλόγους Γονέων των 146 - 52 Δημοτικών Σχολείων με τα οποία έχουμε αναπτύξει δεσμούς φιλίας ίσως και το δικό τους Blog.

Για την ώρα πάντως και καθώς «μαθαίνω» τις δυνατότητες που έχει αυτό το Site, αποδεικνύεται ότι είναι πολύ περισσότερες από αυτές του Blog. Άλλωστε ποια ήταν η δύναμη του Blog; Το γεγονός ότι ζούσε την κάθε στιγμή και την κατέγραφε. Ε, αυτό θα συνεχίσει να κάνει κι από δω με ακόμα μεγαλύτερη όρεξη. Να είστε βέβαιοι...

Χειμωνιάτικο τριήμερο στη Ζαγορά Πηλίου, αλλά το καλοκαίρι και κάθε εποχή είναι υπέροχα!

xionismeni.zagora1

Όλα πήγαν καλά. Με την ασφαλή επιστροφή μας ολοκληρώθηκε το ταξίδι μας στο Πήλιο τον Γενάρη του 2017... Στη Ζαγορά ήμασταν από το μεσημέρι της Παρασκευής 6/1/2017 και επιστρέψαμε στη βάση μας το βράδυ της Κυριακής! Βρήκαμε το μέρος, ύστερα από μια πολύ όμορφη διαδρομή χωρίς προβλήματα με πολύ κρύο, αν και δεν νιώθουμε κάτι τέτοιο αφού οι φίλοι μας Βικτόρια και Δημήτρης που μας φιλοξένησαν στα studio τους, είχαν φροντίσει να έχουμε επαρκή θέρμανση και ζεστή καρδιά... Έτσι, απολαμβάναμε την κάθε στιγμή... Δείτε μερικά δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Θα πάρετε μια γεύση, πώς περάσαμε.

Το ταξίδι μας αυτό με τους φίλους μας, Άρη και Χάρις το είχαμε προγραμματίσει πολύ καιρό, πριν… Χωρίς να γνωρίζουμε τον καιρό, πώς θα εξελιχθεί. Εντάξει, χειμώνας ήταν, αλλά επιλέξαμε έναν ξενώνα που οι ιδιοκτήτες τους είναι γνωστοί στους φίλους μας.

Το χρειαζόμασταν αυτό το ταξίδι – ανάσα. Σκεφτόμασταν την Κρήτη, αλλά στην πορεία μετρήσαμε πολλές παραμέτρους… Ήθελε περισσότερες μέρες και έξοδα και είπαμε να το αφήσουμε για το καλοκαίρι. Να το απολαύσουμε, κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες.

Έτσι είδαμε τα χιόνια που εφτασαν στο μέρος που μέναμε… Δεν μας πειράζει καθόλου. Ίσως να μην καταφέραμε να κάνουμε τις βόλτες που θέλαμε, επειδή η κίνηση δεν 'ηταν πάρα πολύ εύκολη, αλλά περάσαμε πολύ όμορφα... Κάθετί εδώ είναι όμορφο. Έτσι όμορφη, φαντάζομαι θα είναι η εμπειρία και την άνοιξη ή το καλοκαίρι!

Όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από μια μικρή αλλαγή και από παραστάσεις ξεχωριστές. Ξέρουμε πως έτσι κάνουμε τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας πιο ενδιαφέρουσα για μας και για τους γύρω μας. Αυτό, στο βαθμό που περνάει από το χέρι μας, το κάνουμε καθημερινά πράξη...

Το Πήλιο όποια εποχή και αν το επισκεφθείς, είναι πανέμορφο. Σίγουρα όμως το χειμώνα έχει κάτι που το κάνει να ξεχωρίζει. Σχεδιάζουμε να ξαναπάμε το συντομότερο δυνατόν και να απολαύσουμε, όπως κάναμε και στην πρώτη επίσκεψη μας, την κάθε στιγμή… 

xionismeni.zagora2

Από τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στην Ζαγορά Πηλίου... Η Βικτόρια κάνει τηγανήτες στο χιονισμένο μπαλκόνι της, για να προσθέσει μια νότα αγάπης στο πρωινό που μας ετοίμαζε... Υπέροχοι. Τις απόλαυσα με την ψυχή μου... Η φιλοξενεία τους, μοναδική! Αν θέλετε να εκδράμετε στο Πήλιο, αξίζει να είναι στην πρώτη επιλογή σας. Μόνο που χρειάζεται να προηγηθεί τηλέφωνο επικοινωνίας...

Είμαστε βέβαιοι ότι θα μείνετε ενθουσιασμένοι. Ασε που θα δείτε την αδελφική αγάπη σε όλο της το μεγαλείο... Αλλά είπαμε, είναι απαραίτητο να προηγηθεί τηλέφωνο για να κλείσετε δωμάτιο, για τη διαμονή σας...

zagora110117

Ο Τάκης ξεχιονίζει τους δρόμους κάτω από το σπίτι τους... Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πάνω από το σπίτι τους στο σαλόνι που παίρναμε μαζί τους το πρωινό...

Η εργασία είναι αγαθό! Ας βοηθήσουμε όσους έχουν πραγματική ανάγκη...

work

Όπως γνωρίζουμε, πολλοί αδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανεργία. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μου, αν γνωρίζουν κάποια πληροφορία σχετικά με εύρεση εργασίας, να επικοινωνούν με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, και να αναφέρουν τις πληροφορίες που γνωρίζουν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε όσους αδελφούς και αδελφές μας είναι άνεργοι.
Η πράξη μας αυτή είναι σύμφωνη με τις σκέψεις που αναφέρονται στα εδάφια Ιωάννης 13: 34, 35
Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γίνεται καθημερινά δέκτης μηνυμάτων αγωνίας τέτοιων καταστάσεων. Σ’ αυτή τη λογική ανταποκριθήκαμε στο δίκαιο αίτημα του Στέλιου Ηλιάκη από την Κρήτη που εκείνη την εποχή ήταν στη Βουλγαρία. Σας θυμίζω λίγο τα δυο δημοσιεύματα που κάναμε. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν πειραματικά μια μέθοδο του «ζητώ» ή «προσφέρω» εργασία. Τις επόμενες μέρες θα πάρει μια πιο ουσιαστική μορφή… Θα λάβουμε υπόψη μας και τις δικές σας παρατηρήσεις και υποδείξεις. Το e-mail που μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας είναι nikosth2004@yahoo.gr Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ προσφέρετε να βοηθήσει ως σύνδεσμος επαφής και επικοινωνίας.

Αυτό που εγώ θέλω από εσάς είναι ότι αγγελίες έχουμε βάλει και εξυπηρετούνται (οι αδελφοί μας δηλαδή βρήκαν δουλεια ή το διαμέρισμα νοικιάστηκε...) ας επικοινωνήσουμε μαζί μας και ας μας το πουν. Οι αγγελίες μας θέλουμε να είναι πέρα για πέρα, αληθινές και να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ευχαριστούμε!

Άλλωστε, οι ανάγκες ήταν πάντα και παραμένουν μεγάλες!

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Πέρσι δεν είχαν, για να δούμε φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να έτσι. Κι όχι μόνο προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA