Αρχική » Αποτελέσματα αναζήτησης για ' Λόφος Κολωνού'
Αποτελέσματα αναζήτησης για: Λόφος Κολωνού
Λόφος Ιππείου Κολωνού: Ιστορία και πράσινο…

Ο Λόφος Ιππείου Κολωνού στην Αθήνα είναι ένας κρυμμένος θησαυρός που συνδυάζει την ιστορική σημασία με μια όαση πρασίνου, καθιστώντας τον ιδανικό προορισμό για έναν ξεκούραστο περίπατο μακριά από τη φασαρία της πόλης. Γιατί αξίζει να τον επισκεφθείτε; Ο λόφος προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για ξεκούραση και πνευματική αναζωογόνηση, καθώς περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση και προσφέρει όμορφες διαδρομές.

Ο αρχαίος Κολωνός ήταν ένας από τους πιο αριστοκρατικούς δήμους της Αθήνας. Λεγόταν «Ίππιος» λόγω του ιερού του Ιππίου Ποσειδώνα που βρισκόταν εκεί. Σύμφωνα με τη μυθολογία, εκεί βρισκόταν και ο τάφος του Οιδίποδα, και η περιοχή συνδέεται άρρηκτα με τον μεγάλο τραγικό Σοφοκλή και την τραγωδία του «Οιδίπους επί Κολωνώ». Ένας περίπατος εδώ είναι σαν ένα ταξίδι στην αρχαία ιστορία.

Σήμερα, ο λόφος αποτελεί έναν σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στη βορειοδυτική πλευρά του κέντρου της Αθήνας, προσφέροντας δροσιά και καθαρό αέρα. Οι πέτρινες σκάλες και τα μονοπάτια, όπως αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες, είναι ιδανικά για χαλαρό περπάτημα και άθληση. Στην κορυφή του λόφου θα βρείτε τα Μνημεία των φιλελλήνων αρχαιολόγων Καρόλου Μύλλερ και Καρόλου Λενορμάν, δύο μαρμάρινες στήλες που συνδέουν τον τόπο με τη νεότερη ιστορία και τη μελέτη της αρχαιότητας.

Δροσιά, μια μέρα καύσωνα στο πάρκο του λόφου Κολωνού

Ο καύσωνας στην Αθήνα μπορεί να γίνει πραγματικά αποπνικτικός, και σε τέτοιες στιγμές η ανάγκη για λίγη δροσιά γίνεται επιτακτική. Ο λόφος Κολωνού, αν και βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό, μπορεί να προσφέρει μια μικρή ανάσα από τη ζέστη — αρκεί να ξέρεις πού να ψάξεις για να τον βρεις και να περπατήσεις στα μονοπάτια του, κάτω από τον ίσκιο των δέντρων… Εμείς κι αν έχουμε περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας εδώ, περπατώντας τον.

Το πάρκο του λόφου διαθέτει αρκετά σημεία με σκιά από πεύκα και άλλα δέντρα, που μειώνουν αισθητά τη θερμοκρασία κάτω από το φύλλωμά τους. Οι πέτρινες διαδρομές που διασχίζουν το λόφο έχουν λιγότερη αντανάκλαση από τον ήλιο σε σχέση με την άσφαλτο, και η ελαφριά υψομετρική διαφορά επιτρέπει κάποιες ριπές αέρα, ειδικά νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Οι καλύτερες ώρες!

Αν και δεν έχει νερό (όπως σιντριβάνια ή λιμνούλες που θα έκαναν μεγαλύτερη διαφορά), η φυσική σκίαση και η απομάκρυνση από τη θορυβώδη πόλη, δημιουργούν μια πιο δροσερή μικροκλιματική ζώνη σε σχέση με τον περιβάλλοντα αστικό χώρο. Αν επιλέξεις τις σωστές ώρες (πρωινές ή μετά τη δύση του ήλιου), το πάρκο του λόφου Κολωνού μπορεί να γίνει ένα απρόσμενο καταφύγιο από τον καύσωνα.

Μια βόλτα, χειμωνιάτικα, στο πάρκο του λόφου Κολωνού

Ο λόφος Κολωνού, δεν είναι μακριά από το σπίτι μας. Και αποτελεί για μας έναν καλό προορισμό, όταν θέλουμε να κάνουμε το περπάτημα μας μέσα στο πράσινο, σε ένα όμορφο και ήσυχο περιβάλλον που βρίσκεται μέσα στην πόλη. Ονομάζεται και Ίππιος (ή Ίππειος) Κολωνός, βρισκόταν στην πεδιάδα του Κηφισού, 10 στάδια (2 χλμ) προς βορράν του Διπύλου και ήταν κατάφυτος από ελαιόδεντρα.

Λεγόταν Ίππιος, γιατί εκεί βρισκόταν ο ναός του Ιππίου Ποσειδώνα, προστάτης του δήμου, που καταστράφηκε από τον Αντίγονο Γονατά το 265 π.Χ.. Στα νεότερα χρόνια, ο Γερμανός αρχαιολόγος Λούντβιχ Ρος (Ludwig Ross, 1806 – 1859), που επισκέφτηκε την Αθήνα στα 1832-33, δίνει μια εύγλωττη περιγραφή του Κολωνού στις Αναμνήσεις του.

“Ο Κολωνός είναι ένας χαμηλός λόφος στην απόσταση απ’ την πόλη που δίνει ο Θουκυδίδης – 10 στάδια – με μια ωραία ασυνήθιστη θέα, κατά το δειλινό, προς την πόλη, την Ακρόπολη, ολόκληρη την παραλία του ακρωτηρίου Κόλλια, ως κάτω τον Πειραιά και πάνω από αυτόν, με φόντο τη βαθυγάλαζη θάλασσα, την Αίγινα και, στο βάθος, τις μαλακά αναδυόμενες ακτές της Αργολίδας”.
Όταν η Ιστορία «αναπνέει» ανάμεσα στα Πεύκα

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που λειτουργούν ως χρονοκάψουλες. Ο Λόφος του Ιππίου Κολωνού είναι αναμφισβήτητα ένα από αυτά. Αφήνοντας πίσω τον θόρυβο της πόλης και ανηφορίζοντας τα πέτρινα σκαλοπάτια του, η ατμόσφαιρα αλλάζει αμέσως. Περπατώντας κάτω από τη σκιά των μεγάλων πεύκων, αντιλαμβάνεσαι γιατί αυτός ο τόπος υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Σοφοκλή.

Το θρόισμα των φύλλων και το παιχνίδισμα του φωτός στο πλακόστρωτο δημιουργούν ένα σκηνικό ιδανικό για χαλάρωση και περισυλλογή. Δεν είναι απλώς ένας περίπατος· είναι μια ανάσα ζωής στην καρδιά του αστικού ιστού. Φτάνοντας στην κορυφή, η εικόνα των επισκεπτών από κάθε γωνιά του πλανήτη –όπως οι πολυάριθμοι Κινέζοι τουρίστες που συναντάμε συχνά– επιβεβαιώνει τη σπουδαιότητα του χώρου.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν έρχονται τυχαία. Έρχονται διαβασμένοι, αναζητώντας τα ίχνη του Οιδίποδα και τιμώντας τη μνήμη των μεγάλων αρχαιολόγων, όπως ο Κάρολος Λενορμάν, που αναπαύονται εδώ. Είναι συγκινητικό να βλέπεις τον σεβασμό με τον οποίο οι ξένοι επισκέπτες προσεγγίζουν τα μνημεία. Αυτό το «πάντρεμα» της ιστορικής γνώσης με την ανάγκη για ξεκούραση είναι που κάνει τον Λόφο Κολωνού μοναδικό.

Όσο απολαμβάνουμε αυτό το υπέροχο τοπίο, η σκέψη μας παραμένει στην ανάγκη προστασίας του. Ο Λόφος μας προσφέρει απλόχερα τη δροσιά και την ιστορία του· εμείς οφείλουμε να του προσφέρουμε τον σεβασμό που του αξίζει, διατηρώντας τον καθαρό και όμορφο για εμάς και τους μελλοντικούς επισκέπτες.
Πολιτισμός που «λερώνεται» από την αδιαφορία

Σε μια Αθήνα που τρέχει με εξαντλητικούς ρυθμούς, ο Λόφος του Κολωνού παραμένει ένας από τους λίγους προορισμούς που προσφέρουν την πολυτέλεια της ηρεμίας. Ένας περίπατος ανάμεσα στα δέντρα και τα πέτρινα μονοπάτια του είναι το ιδανικό “αντίδοτο” για την καθημερινότητά μας. Όμως, η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης σήμερα, απέχει πολύ από το ειδυλλιακό τοπίο που θα έπρεπε να είναι. Εκεί που περιμένεις να καθίσεις σε ένα πέτρινο παγκάκι για να ξεκουραστείς και να απολαύσεις τη φύση, έρχεσαι αντιμέτωπος με μια άλλη πραγματικότητα.

Τα παγκάκια, οι τοίχοι και οι διαδρομές έχουν μετατραπεί σε καμβά για συνθήματα και άναρχα γκράφιτι. Είναι άραγε αυτή μια αυθεντική «έκφραση γνώμης»; Ή μήπως είναι απλώς μια πράξη που υποβαθμίζει τον δημόσιο χώρο και προσβάλλει την αισθητική όλων μας; Το ερώτημα που προκύπτει αυθόρμητα από κάθε πολίτη είναι ένα: Υπάρχει κάποια αρμόδια αρχή που να ενδιαφέρεται; Δεν αρκεί μόνο η ύπαρξη του πράσινου.

Χρειάζεται συντήρηση, φροντίδα και άμεση αποκατάσταση των ζημιών. Το να σβηστούν αυτές οι ασχήμιες και να καθαριστούν οι πέτρινες κατασκευές είναι το ελάχιστο που οφείλει ο δήμος και οι αρμόδιοι φορείς σε έναν χώρο με τόσο βαριά ιστορία. Ο Λόφος του Κολωνού μας ανήκει. Είναι χρέος μας να τον σεβόμαστε, αλλά είναι και χρέος της πολιτείας να τον προστατεύει από την υποβάθμιση.
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…