Αγριολούλουδα του Πέτρου, τα έχει στο δάσος και έχει την υπομονή να τα φωτογραφίσει...

Posted in Γενικά

luludi.dasus1.101020
Έχουμε πολλές φορές φιλοξενήσει αγριολούλουδα σ' αυτό το Site. Γενικά το έχετε αντιληφθεί ότι μας αρέσουν πολύ, είτε ήμερα στους κήπους, είτε άγρια στους αγρούς... Ο Πέτρος όμως έχει την υπομονή να ασχοληθεί μαζί τους. Και μας τα φέρνει μες στο σπίτι μας, καθώς τα μοιράζεται μαζί μας.

luludi.dasus2.101020
Όσα "ευχαριστώ" και να πεις σ' αυτόν τον άνθρωπο, θα είναι λίγα, μπροστά στο καλό που κάνει. Κάνει μια δουλειά, ρητινοσυλλέκτης, που μοιάζει να είναι πολύ μοναχική, εκ πρώτης όψεως. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ποτέ μόνος... Μοιράζεται τόσα από την πανέμορφη δημιουργία, που αποζημιώνεται.

luludi.dasus3.101020
Γιατί, μη μου πείτε πως εσείς οι άνθρωποι της πόλης συναντάτε συχνά τέτοια υπέροχα και μοναδικά λουλούδια; Ή ότι, όση καλή θέληση κι αν έχουμε εμείς ως άνθρωποι, είμαστε σε θέση να τα καλλιεργήσουμε; Ο Δημιουργός, μας δίνει απλόχερα όλη αυτή την ομορφιά για τα μάτια μας και τις αισθήσεις μας. Θέλει να νιώθουμε καλά!

luludi.dasus4.101020
Τώρα πια έχω πάρει το δρόμο για τη συνταξιοδότηση, αλλά θυμάμαι και όταν πήγαινα κανονικά στο γραφείο μου, χρόνια τώρα, παρακολουθούσα τις αναρτήσεις του Πέτρου και απολάμβανα, ότι εκείνος αιχμαλώτιζε με το φακό του. Το ξεκίνημα μιας μέρας, της εξοχής, ένα συννεφιασμένο ουρανό κ.α.

luludi.dasus5.101020
Συνεχίζω λοιπόν με πολύ αγάπη να τον παρακολουθώ και πάντα με γοητεύουν τα αγριολούλουδα του. Όπως το σημερινό! Πολύ ξεχωριστό. Δεν ξέρω πως το λένε (αν το γνωρίζει κάποιος αναγνώστης μου, ας μου το στείλει με μήνυμα να το βάλω). Θέλω να μαθαίνω για τα όμορφα πράγματα.

luludi.dasus6.101020
Μέσα από αυτά τα όμορφα λουλούδια, τα τόσο ξεχωριστά βλέπω να αποκτά νόημα η ζωή, παρά τα προβλήματα της και παίρνω αισιοδοξία και δύναμη για να συνεχίσω να δίνω τις μικρές ή μεγάλες, καθημερινές μάχες. Ο Ιεχωβά να σε έχει καλά φίλε Πέτρο και να σου δίνει δύναμη για να συνεχίζεις!

Φθινόπωρο… Κι ας κρατάνε ακόμα οι ζέστες. Για πόσο ακόμα; Ξαφνικά, θα έρθει ο χειμώνας...

Posted in Γενικά

pthinoporo1
Το φθινόπωρο ήρθε. Και ακόμα δεν ήρθε και διανύουμε ήδη το δεύτερο μήνα του. Ήρθε και φέρνει μαζί του και ένα σωρό αλλαγές. Τα παιδιά επιστρέφουν στα σχολεία. Εντάξει με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αλλά επιστρέφουν. Οι υπάλληλοι επιστρέφουν στις εργασίες τους. Οι ηλικιωμένοι στην αθηναϊκή καθημερινότητα τους, καθόσον αρκετοί άνω των 60 ετών ζουν μισό χρόνο στο πατρικό τους στο χωριό και μισό στην πόλη για να είναι κοντά στους γιατρούς το χειμώνα. Σαν αυστηρός αλλά υπομονετικός δάσκαλος, το φθινόπωρο οργανώνει μια ολόκληρη κοινωνία σαν τάξη.

fthinoporo 1
Το φθινόπωρο έρχεται πάντα μετά το καλοκαίρι, σαν ψυχαναγκασμός μετά την ιδεοληψία. Δεν σου αρέσει ο χειμώνας με τις υποχρεώσεις του, αλλά πρέπει να μπεις και σε μια σειρά. Έρχεται για να σκοτώσει την ανεμελιά του καλοκαιριού και να βάλει τέλος στα όνειρα των ερωτευμένων. Σε ξεγελάει. Έρχεται με μια γλυκάδα, υπέροχο δροσερό αεράκι, απολαυστικό ήλιο και διαυγή ατμόσφαιρα, για να σου φέρει τον χειμώνα χωρίς να το καταλάβεις.

pthinoporo3
Βέβαια αυτό το φθινόπωρο μας βρήκε, τους περισσότερους, λίγο υποψιασμένους. Ξέρουμε πως ο χειμώνας θα είναι δύσκολος από υγειονομική άποψη. Βλέπουμε ήδη το στρίμωγμα. Λόγω της πανδημίας COVID-19, τα πορτοφόλια στενεύουν. Τα καλοκαίρια κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει για φθινόπωρο πριν τις 15 Σεπτεμβρίου. Πάντα το φθινόπωρο προλάβαινε να κάνει αισθητή την παρουσία του με τη δειλή ψυχρούλα τα απογεύματα, προτού καν το καταλάβουμε.

fthinoporo 2
Φέτος, το προλάβαμε εμείς το φθινόπωρο. Μιλάγαμε για αυτό ήδη από το καλοκαίρι. Το φοβόμασταν, το περιμέναμε με ένα στυλ του τύπου "ξέρω τι με περιμένει" ή και "ποιος ξέρει τί μας περιμένει". Στην ιδεοληψία, σε αυτή την έντονη φοβία που κατακλύζει τους ανθρώπους με ψυχικό άγχος, δεν πρέπει να ενδώσεις στον ψυχαναγκασμό που ακολουθεί. Μόνο έτσι μπορείς να απελευθερωθείς από τη φοβία σταδιακά.

pthinoporo4
Υπάρχει φόβος και αβεβαιότητα, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στην απόγνωση. Υπάρχει οικονομική αστάθεια, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στην αυτολύπηση. Υπάρχει κοινωνική απομόνωση, αλλά δεν πρέπει να ενδώσουμε στο μαρασμό. Γιατί; Κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στην ημέρα του Θεού. Μια ακόμα μέρα στο σκοτάδι, μας φέρνει πιο κοντά στην ημέρα που θα λάμψει το φως. Μια μέρα ακόμα στη δίνη του χειμώνα μας φέρνει πιο κοντά στην ανατολή της άνοιξης.

pthinoporo2
Οι περισσότερες φθινοπωρινές εικόνες είναι από την Εύβοια και την Κατερίνα Παπανικολάου. Και το κείμενο είναι του καλού μας φίλου Λεωνίδα από την Άνδρο… Έτσι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ εξελίσσεται σε μια συλλογική προσπάθεια, καθώς προστίθενται κι άλλες γραφίδες, ανοίγει ο ορίζοντας της σκέψης και υποδέχεται θετικούς προβληματισμούς. Ευχαριστούμε γι’ αυτή την αποδοχή… Είναι ότι καλύτερο συμβαίνει, αυτή την ώρα…

Με λουλούδια από Άνδρο και Αναστασιά Σερρών, θέλουμε να σας ταξιδέψουμε σήμερα...

Posted in Γενικά

andros1.210920
Λουλούδια εποχής που μας έστειλαν φίλοι μας, σας έχουμε σήμερα. Αυτό όπως και τα τελευταίο στη σειρά των έξι είναι από την Άνδρο, σταλμένα από τη φίλη μας Ευαγγελία. Τα ενδιάμεσα τέσσερα, είναι από τη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα από τον κήπο του Ηλία και της Κατερίνας, στην Αναστασιά Σερρών.

ilias.lul2.250920
Τις λένε και ντάλιες, αν θυμάμαι καλά. Έτσι τις έλεγε η μάνα μου και είχε πάντα στην αυλή του σπιτιού μας. Δείτε τι όμορφες που είναι στον κήπο του Ηλία και της Κατερίνας. Χρειάζονται τη φροντίδα τους, αλλά σε αποζημιώνουν και με το παραπάνω με το αποτέλεσμα.

ilias.lul1.250920
Κι αυτά, δεν ξέρω πως τα λένε, αλλά η ομορφιά τους είναι κάτι το εκπληκτικό. Μέρος της δημιουργίας που θα μας συναρπάζει πάντα και θα μας υπενθυμίζει πάντα πως τίποτα γύρω μας δεν έχει γίνει τυχαία. Όλα έχουν κάποιο σκοπό. Και κάποιος μας τα πρόσφερε γιατί θέλει να νιώθουμε καλά!

ilias.lul3.250920
Να τα βλέπεις, να τα ζεις και να τα χαίρεσαι! Υπέροχα λουλούδια εποχής. Γεμάτα πράσινο την ώρα που κάποια άλλα δέντρα αρχίζουν να κιτρινίζουν τα φύλλα τους και να ετοιμάζονται να πέσουν, αφού το φθινόπωρο τις έχει αυτές τις δυσκολίες. Κι όμως ότι ωραίο είναι εδώ, μας υπενθυμίζει ότι, η ζωή έχει και τα πάνω της.

ilias.lul.250920
Κίτρινα κρινάκια που βγαίνουν, θαρρείς από μόνα τους, για να προσθέσουν μια πινελιά ομορφιά στην όλη δημιουργία. Παρατηρήστε πως ξεπροβάλλουν από το χώμα "από μόνα τους". Και κάτω μια βουκαμβίλια από αυτές που μας αρέσουν γεμάτη από τα λουλούδια της. Ευχαριστούμε Ευαγγελία, ευχαριστούμε Ηλία!

andros2.210920

Αναμνήσεις από την πλατεία του Καστελίου Μεϊντάνι και τη Σακοράφειο βιβλιοθήκη του...

Posted in Γενικά

meintani.kasteli1
Για το Καστέλι έχω γράψει κι άλλες φορές στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Αποτελεί ένα κομμάτι της καρδιάς μου, καθώς εκεί πέρασα τρία από τα πιο τρυφερά παιδικά μου χρόνια, στο Γυμνάσιο του. Κι εδώ, στην πλατεία στο Μεϊντάνι όπως το λένε οι ντόπιοι, ήταν ένα καλός τόπος συνάντησης.

meintani.kasteli2
Όχι τόσο για τα βιβλία της βιβλιοθήκης, αν και θα έπρεπε να μας ενδιαφέρουν, όσο για τα καφέ στα πέριξ και τη δροσιά που αυτά είχαν κάτω από τον ίσκιο τα καλοκαίρια που βρισκόμουνα εκεί, μεγάλος, πια. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τελευταία για το χωριό.

meintani.kasteli3
Δείτε ΕΔΩ ένα ακόμα δημοσίευμα που έκανα στις 6/5/2019. Μπορεί να μην αφορά αυτό καθεαυτό το χωριό Καστέλι, αλλά έχει μνήμες από τη διαδρομή που έκανα με το ποδήλατο, ως μαθητής, από το χωριό μου ως εκεί, εννιά χιλιόμετρα με επιστροφή, καθημερινά...

meintani.kasteli4
Το Καστέλι βέβαια έχει αλλάξει πολύ, από τότε...  Επειδή τότε΄, όλα μας φαίνονταν τεράστια για τα μικρά μου μάτια. Δεν είχα γνωρίσει τον κόσμο και όλα αυτά μου φαίνονταν πολύ διαφορετικά. Δείτε το, πώς είναι τώρα το χωριό, σε πρόσφατες καλοκαιρινές φωτογραφίες.

meintani.kasteli5
Περπατώντας θα τα δείτε κι αυτά. Είναι οι κονταρίδες. Κόβεις δηλαδή δρόμο από εκεί. Τις καθημερινές όμως και ιδιαίτερα την Τετάρτη που έχει λαϊκή το χωριό και έρχονται άνθρωποι από τα γύρω χωριά με τα αυτοκίνητά τους, εδώ μπορείς να τα αφήσεις έχοντας δωρεάν παρκινγκ από το δήμο.

meintani.kasteli6
Απογευματάκι με τα χρώματα του δειλινού, που μας αρέσει. Άμα έχεις καλή διάθεση, όλα φαντάζουν ωραία. Όλα. Ακόμα κι αυτά που δεν είναι τόσο σημαντικά αν τα αξιολογήσεις ψύχραιμα... Ευχαριστούμε καλή μας Πόπη, για τις φωτογραφίες... Μας ταξίδεψες...

Άντε να... μυρίσει λίγο αρμύρα και άγρια θάλασσα, από τις Κυκλάδες, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ...

Posted in Γενικά

psarema.lui1.080720
Ιούλιος με ένα αέρα δυνατό. Κι αν αυτό συμβαίνει εδώ στην Αθήνα, φανταστείτε τι αντιμετώπισε ο φίλος μας ο Λούης που είπε να πάει για ψάρεμα! Κάποια στιγμή του άρεσε τόσο πολύ αυτό που ζούσε που άφησε κάτω τα σύνεργά του κι έπιασε το κινητό του, για να μας δώσει αιχμαλωτισμένη τη στιγμή.

psarema.lui2.080720
Ας είναι καλά! Όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε αυτές τις εικόνες, από τη σελίδα του στο Facebook, νιώσαμε για μια στιγμή πως είμαστε εκεί, μαζί του. Και αγωνιούσαμε κι εμείς, για το ψάρεμα του, μέσα σε τέτοιες άσχημες καιρικές συνθήκες. Αλλά, ο Λούης, δεν το βάζει εύκολα κάτω.

psarema.lui3.080720
Ούτε το απέραντο γαλάζιο, ούτε τα αφρισμένα κύματα που γεμίζουν τον τόπο, καθώς σκάνε με δύναμη πάνω στα άγρια βράχια, δεν τον σταματάνε. Και για μας είναι πολύ σπουδαίο και σημαντικό να βλέπουμε μέσα από το "καμίνι" του σπιτιού μας, τέτοιες μοναδικές εικόνες δροσιάς.

psarema.lui4.080720
Αυτή είναι η Άνδρος, το πανέμορφο νησί των Κυκλάδων. Κι εδώ βλέπετε την άγρια πλευρά της... Γιατί υπάρχει σαφώς και η όμορφη, η γλυκιά, η γοητευτική, με τους εξαιρετικούς ανθρώπους της, που σε σκλαβώνουν με τον τρόπο τους και τη φιλοξενία τους. Όσοι το έχουν βιώσει, θα σας το βεβαιώσουν με χαρά!

psarema.lui5.080720
Ακόμα μια φωτογραφία από τα κύματα της θάλασσας που κάνουν τα νερά να γίνονται λευκά σαν το γάλα και να τονίζουν την ύπαρξη τους ανάμεσα στο μπλε του ουρανό και τα άγρια βράχια. Μοιάζει άγριο με την πρώτη ματιά, έτσι δεν είναι; Κι όμως ο Λούης τα κατάφερε και έβγαλε την ψαριά του!

psarema.lui6.080720
Δείτε το μεσημεριανό του το έβγαλε. Θα καλύψει και με το παραπάνω τις ανάγκες στο σπιτικό του με τη Δήμητρα. Ίσως μάλιστα να περισσέψουν και να δώσει και στην κόρη του. Δεν είναι και μικρά, όπως μπορούμε να διακρίνουμε. Του ευχόμαστε, όπως κι αν τα μαγειρέψει να τα απολαύσει ως καρπό σκληρής εργασίας.

Παράξενη Πρωτομαγιά! Και όχι μόνο… Αυτό που μας νοιάζει όλους, είναι η επιβίωση μας...

Posted in Γενικά


Το χαρακτηριστικό τραγούδι, "Παράξενη Πρωτομαγιά", στην πρώτη εκτέλεση του, με τους Μανώλη Μητσιά και Δήμητρα Γαλάνη... Και με μια υπέροχη εικονογράφηση που βρήκα στο διαδίκτυο προκειμένου να το μοιραστώ μαζί σας στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ... Αν το χρησιμοποιείς σωστά το διαδίκτυο θα βρεις θησαυρούς...


Αυτό το βίντεο για την Πρωτομαγιά το έχετε δει; Είναι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και ο Διονύσης Σαββόπουλος από μια συναυλία στο Μοσχοπόδι της Θήβας. Αν και έχει τις αδυναμίες του λάιβ δεν του λείπει η γοητεία του... Τι όμορφο που ακούγεται στα αυτιά μας...


Δείτε κι αυτό το ωραίο τραγουδάκι για το μυρμήγκι, μάλλον παραδοσιακό αλλά πολύ μας άρεσε... Πέσαμε πάνω του, καθώς κάναμε την έρευνα μας για να βρούμε κάτι για την εικονογράφηση του θέματος. Είναι μικρό σε διάρκεια αλλά εξαιρετικά πρωτότυπο...


Να κι ένα παιδικό τραγουδάκι για τον Μάη... Έχει, μια ευαισθησία. Προσωπικά δεν το είχα ξανακούσει, αλλά θα συμφωνήσετε κι εσείς μαζί μου, πως είναι σίγουρα πολύ όμορφο... Και όπως και το πιο πάνω είναι μικρό σε διάρκεια, ούτε δύο λεπτά...
efimerides

 

  • ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 02/5/2020

    Για άλλους φυσικά λόγους, γράφτηκε το τραγούδι των Μανώλη Μητσιά - Δήμητρας Γαλάνη σε μουσική Μάνου Χατσιδάκη και στίχους του Νίκου Γκάτσου που φέρει ακριβώς τον ίδιο τίτλο με το θέμα του τίτλου μας, παράξενη Πρωτομαγιά. Και για εντελώς άλλους λόγους, το κάνουμε σήμερα θέμα στα στενά όρια αυτής της δημοσιογραφικής στήλης…

    Λογικό, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί έτσι τη φετινή Πρωτομαγιά; Όχι, πως, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια οι εργατικές συγκεντρώσει είχαν και καμιά μαζική συμμετοχή. Και πώς να είχαν; Αλλού έκανε συγκέντρωση το ΕΚΑ με τη ΓΣΕΕ, αλλού το ΠΑΜΕ που ελέγχεται από το ΚΚΕ κι αλλού κάποιες πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που ελέγχονται από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

    Κι αυτά δεν γίνονται μόνο στην Αθήνα, αλλά παντού σε κάθε μεγάλη πόλη της χώρας… Επιπλέον με όσα έχουν προκύψει στις εργασιακές σχέσεις την εποχή των μνημονίων, τα συνδικάτα, έχουν χάσει την αίγλη τους και την παρέμβαση τους στην κοινωνία και έχει απαξιωθεί ο ρόλος τους.

    Ακόμα και το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων… Απαξιώθηκαν πολλά και τους υπεύθυνους γι’ αυτήν την κατάντια είναι εύκολο να τους βρει κανείς, αρκεί να έχει όρεξη να κάνει μια στοιχειώδη έρευνα σε διαθέσιμα στοιχεία…

    Ιδού λοιπόν, άλλος ένας φραγμός στον καιρό της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 και η απαγόρευση των συναθροίσεων που αν προστεθεί στην έλλειψη ενδιαφέροντος από τους εργαζόμενους, δημιουργεί έναν μοναδικό αρνητικό συνδυασμό. Βέβαια ανακοίνωσαν ότι συγκεντρώσεις με όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα θα γίνουν το πρώτο Σάββατο μετά την άρση των μέτρων…

    Αλλά ούτε το αντίπαλο δέος των εργατικών συγκεντρώσεων, η εξόρμηση στους άγριους λουλουδότοπους της εξοχής, μπορεί φέτος να πραγματοποιηθεί για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Η προειδοποίηση του κ. Χαρδαλιά, ως υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας ήταν απόλυτα σαφής και το δάκτυλό του στην κάμερα της ΕΡΤ, ιδιαίτερα απειλητικό, καθώς τα πρόστιμα είναι μεγάλα και δεν είναι καθόλου φρόνιμο να «παίζεις» μ’ αυτά τα πράγματα.

    Κάποιοι θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν. Πώς θα πλέξουν τα λουλουδένια στεφάνια τους που θα ήθελαν και φέτος να βάλουν στην εξώπορτα τους; Τους καταλαβαίνουμε, αλλά ας το συνειδητοποιήσουν, ότι καλύτερο θα ήταν να μην επιλέξουν την… παρανομία για ένα τέτοιο ζήτημα. Μάλλον σε ανοησία παραπέμπει η διατήρηση ενός τέτοιου εθίμου.

    Παράξενη, λοιπόν, η φετινή Πρωτομαγιά. Για κάποιους από μας που αξιολογούμε το δώρο της ζωής ως πολύ σπουδαίο, οφείλουμε να μην εκτεθούμε σε κίνδυνο, τόσο σε ότι αφορά τη διασπορά του κορονοϊού σε ευπαθείς ομάδες, όσο και στον εαυτό μας.episimansis.neo

    Ας συνειδητοποιήσουμε ότι, υπακούοντας στις οδηγίες για την καραντίνα, έχουμε κι εμείς συμβάλει στο να είναι μικρή η διασπορά αυτού του ύπουλου, αόρατοι ιού… Ναι, μπορεί να το ακούμε από τον καθηγητή κ. Τσιόδρα στις απογευματινές ενημερώσεις του, αλλά μπορούμε πια να δούμε πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη.

    Ας συνειδητοποιήσουμε επίσης πόσο σημαντικό και σπουδαίο είναι που την ερχόμενης εβδομάδα, θα μπορούμε, τηρώντας μια κάποια σειρά προτεραιότητας να πάμε στον κουρέα μας και να γίνουμε λίγο πιο… άνθρωποι, από πλευρά εμφάνισης.

    Δεν ωφελεί κανέναν, η ανυπακοή… Ούτε προσφέρει κάτι καλό, το να επικαλούμαστε ότι θα χάσουμε και τη φετινή Πρωτομαγιά… Ας το δούμε λίγο πιο ρεαλιστικά. Η άνοιξη θα είναι εδώ και την επομένη μέρα και αν συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί, οπωσδήποτε θα μας δοθεί η ευκαιρία για κάποιες μικρές εξορμήσεις στην εξοχή.

    Ίσως, μάλιστα, ανάμεσα στα άλλα να δούμε και τα κλειστά με λουκέτο πάρκα της γειτονιάς μας να ανοίγουν, οπότε θα ξανανιώσουμε όμορφα και θα ξέρουμε ότι έχουμε συμβάλει κι εμείς με τις μικρές μας δυνάμεις σε όλο αυτό το καλό που θα προκύψει.

    Αν συνειδητοποιήσουμε μέσα μας πως και γιατί, η φετινή Πρωτομαγιά, για εντελώς διαφορετικούς λόγους από όσους γνωρίζαμε ως τώρα, είναι παράξενη, τότε σίγουρα θα χαλαρώσουμε και θα το ξεπεράσουμε κι αυτό…

    Διότι, δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά η ζωή έξω συνεχίζει να κινείται κανονικά… Η μέρα έχει μεγαλώσει αρκετά και παρά τα σκαμπανεβάσματα του καιρού, κανείς δεν είναι σε θέση να σταματήσει το καλοκαίρι που έρχεται… Ας προσέξουμε λίγο ακόμα. Αξίζει τον κόπο!

    Το κομμάτι αυτό μπορεί και να έχει δημοσιευτεί ήδη στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ ή θα είναι αύριο. Λόγω Πρωτομαγιάς ή έκδοση της έγινε λίγο νωρίτερα…

Πάρκα της πόλης, μέρη όμορφα που περπατούσαμε, με την καραντίνα είναι έρημα από κόσμο

Posted in Γενικά

parko1.060420
Άλλη μια παράπλευρη απώλεια των ημερών είναι τα πάρκα, στις μικρές ή τις μεγάλες πόλεις... Συνήθως, ήταν για μας μια λύση, καθώς είχαμε τη δυνατότητα ανάμεσα στις επιλογές μας, να βγούμε από τα σπίτια μας και να περπατήσουμε λίγο εκεί ή να κάτσουμε στα παγκάκια τους. Τώρα τα περισσότερα είναι κλειστά...

parko2.060420
Έτσι κλειστό για το κόσμο είναι το πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, εδώ στη γειτονιά μας... Κάποια άλλα όμως, είναι ακόμα ανοιχτά. Αλλά φυσικά είναι έρημα, όπως η πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου που κατέγραψα ΕΔΩ... Παρ' όλα αυτά αξίζει μια μικρή βόλτα, παίρνοντας τα αναγκαία μέτρα και τις αποστάσεις, που λένε οι ειδικοί.

parko3.060420
Είναι βέβαιο ότι θα συναντήσετε όμορφα μέρη, εκεί έξω... Θα αλλάξετε παραστάσεις και κυρίως θα ξεφύγετε για λίγο από την κλεισούρα των τεσσάρων τοίχων, του σπιτιού σας. Άσε που, παρά την ψυχρούλα ο φωτεινός και κάπως ζεστός ήλιος, είναι σκέτη πρόκληση για μια μικρή απόδραση, τηρώντας φυσικά τους όρους εξόδου.

parko4.060420
Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει ακόμα η καραντίνα... Άλλοι λένε πώς από την επόμενη εβδομάδα, ίσως αρχίσουμε να έχουμε μια σχετική χαλάρωση. Και ίσως δούμε κάποια μαγαζιά να ανοίγουν. Αλλά, όλα αυτά είναι σενάρια. Στην πραγματικότητα, κανείς μας δεν ξέρει τι του ξημερώνει η επόμενη μέρα...

parko5.060420
Μέχρι τότε, τα άδεια πάρκα θα είναι μια κάποια λύση... Ας το δοκιμάσουμε, προσεκτικά. Στο SMS που θα στείλετε στο 13033., για να πάρετε την άδεια για την έξοδο σας, μπορείτε να βάλετε τον αριθμό 6 που παραπέμπει στη σωματική άσκηση. Και ας μη ζητάτε παρέα. Μόνοι ή με τον ή την σύντροφό σας, μια χαρά είναι.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Επιτέλους, συνταξιούχος!

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό σήμερα 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά όπως το περίμενα τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μουστο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA