ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 07/08/2010

Το είδαμε τις προηγούμενες μέρες στις εφημερίδες. Όχι πως μας έκανε έκπληξη, τώρα όλα πια τα περιμένουμε, αλλά ψυχραιμία ρε συνάδελφοι, ευγενικό το ΔΝΤ; Και όμως τον τίτλο αυτό είχαν ΤΑ ΝΕΑ στο σχετικό δημοσίευμά τους την περασμένη Τετάρτη:

Σε... ορθοπεταλιά 70 ημερών υποχρεώνεται η κυβέρνηση και ειδικά τα οικονομικό επιτελείο, μετά το ελάχιστα συγκεκαλυμμένο τελεσίγραφο που εμπεριέχεται στην πρώτη επίσημη έκθεση της τρόικας μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς της επιτήρησης από το ΔΝΤ, την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Έτσι, ή η Αθήνα θα τρέξει να καλύψει τις καθυστερήσεις της και τις ολιγωρίες της σε σχέση με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει με το περίφημο Μνημόνιο μέχρι την επόμενη επιθεώρηση, στα μέσα Οκτωβρίου, ή διαφορετικά θα θεωρηθεί πως αδυνατεί να ανταποκριθεί στους στόχους που έχουν τεθεί και η δόση του Δεκεμβρίου δεν θα δοθεί με τη «γενναιοδωρία» που ενεκρίθη αυτή του Σεπτεμβρίου.

Φυσικά, το ευγενικό τελεσίγραφο της τρόικας και το χρονοδιάγραμμα των 70 ημερών θα συνυπάρχουν με τα συνήθη λόγια ενθάρρυνσης, τους επαίνους για τις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση και την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε ουκ ολίγους τομείς.

Και αυτό δεν γίνεται μόνο διότι πράγματι υπάρχουν τομείς στους οποίους έχει συντελεστεί πρόοδος. Ούτε διότι η τρόικα έχει κατανόηση για τις πιέσεις που υφίσταται η κυβέρνηση Παπανδρέου σε πολιτικό επίπεδο. Αλλά, κυρίως, διότι δεν επιθυμεί μια αναταραχή στην ευρωζώνη προτού καν επαληθευτούν οι φόβοι της για εκτροχιασμό του ελληνικού προγράμματος.

Αν κάποιος ήθελε να αντιμετωπίσει την έκθεση των ελεγκτών πολιτικά, θα ξεχώριζε τρεις κορυφαίους τομείς ανησυχίαςπου υπαγορεύουν και τα αντίστοιχα μέτρα τα οποία οφείλει να λάβει η κυβέρνηση. Ο ένας είναι η ανεξέλεγκτη άνοδος των τιμών και ο πληθωρισμός που δεν δίνει ενδείξεις αποκλιμάκωσης. Ο δεύτερος είναι τα χρέη των νοσοκομείων, τα οποία ασχέτως του πόσα δισ. τελικά είναι, αν συνυπολογιστούν στο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης «πετάνε έξω» τον στόχο για μείωση του ελλείμματος στο 8,1% στα τέλη του 2010. Και ο τρίτος είναι οι ελλειμματικές ΔΕΚΟ, κυρίως στον τομέα των μεταφορών, που επίσης απειλούν τον προϋπολογισμό.

Όσον αφορά τον πληθωρισμό, η τρόικα δεν κρύβει την ανησυχία της καθώς υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάκαμψής της- μολονότι οι ελεγκτές επί του παρόντος αποφεύγουν να αναθεωρήσουν τις προβλέψεις για την ύφεση (επισήμως,-4,0%) θεωρώντας ότι δεν είναι της αρμοδιότητάς τους. Προειδοποιούν ωστόσο πως αν άλλα μέτρα- απελευθέρωση υπηρεσιών και κλειστών επαγγελμάτων, απελευθέρωση της ενέργειας, μείωση της ζήτησης- δεν φέρουν αποτέλεσμα, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να φροντίσει η ίδια να τιθασεύσει το «τέρας» (σ.σ. υπονοώντας την παρέμβαση στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα).

Τώρα αρχίζουν να λένε τη γλώσσα της αλήθειας.  Τιθασεύοντας τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα θα «λυθούν» μαγικά όλα τα προβλήματα της οικονομίας. Μα πιο πανεπιστήμιο έβγαλαν αυτοί οι οικονομολόγοι, πού σπούδασαν αυτά τα φυντανάκια που μπορούν να βγάζουν τόσο εύκολα συμπεράσματα;

Ειλικρινά, αδυνατούμε να καταλάβουμε το σκεπτικό τους. Ίσως με την εμπειρία του νέου Ιταλού συμβούλου του πρωθυπουργού, για οικονομικά θέματα, κ. Τ. Πάντοα Σιόπα, που διετέλεσε και υπουργός του κ. Π. Πρόντι, αλλά και με εμπειρία ως ανώτατο στέλεχος σε διεθνείς οργανισμούς μπορεί να τα καταφέρουν να βρουν λύσεις πιο κοντά στη λογική. Τι να πούμε; Για μια ελπίδα ζούμε.

Τα παιδιά είναι ζωντάνια, ψυχή, δύναμη... Μια σπίθα χρειάζεται για να ξεσηκωθούν και στην πρώτη ευκαιρία είναι διαθέσιμα για γλέντι. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Η ψυχούλα τους πεταρίζει για ζωή.
Την Παρασκευή τα είδαμε να είναι όλα εκεί. Στο σχολείο. Όχι για μάθημα, αλλά για γλέντι. Να πώς μπορεί να το αγαπήσει κανείς το σχολείο... Σχόλασαν νωρίς, είχαν πάει και εκκλησία το πρωί, λόγω της σημερινής γιορτής των Τριών Ιεραρχών, ντύθηκαν, μασκαρεύτηκαν και ήρθαν να διασκεδάσουν...
Μέρες χαράς είναι για όλους οι απόκριες. Κι αν τα καταφέρνουν οι μεγάλοι και γίνονται παιδιά, φανταστείτε τα ίδια τα παιδιά πώς διασκέδασαν για τρεις και πλέον ώρες.
Ο Σύλλογος Γονέων, εμείς οι μεγάλοι, είχαμε φροντίσει να μην τους λείπει τίποτα. Ο D.J. στη θέση του, η ατμόσφαιρα ζεστή από το χορό και στην είσοδο τα περίμενε ο πάγκος με τα αναψυκτικά και τα νερά. Κόκα κόλες, πορτοκαλάδες, εμφυαλωμένο νερό, ήταν στη διάθεση τους να σβύσουν τη δίψα τους.
Γονείς πρόθυμοι να τα εξυπηρετήσουν και να τα βοηθήσουν να χαρούν το πάρτι τους ήταν παρόντες.
Με το χαμόγελο, με το καλαμπούρι, καθώς γνωστά μας από το δημοτικό παιδιά είχαν ντυθεί μασκαράδες και το καταχαίρονταν.
Κι αλήθεια υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να εισπράττεις το "ευχαριστώ" τους μέσα από το γάργαρο γέλιο τους;
Ήμουν ανάμεσα στους γονείς που πήγαν στο σχολείο, αμέσως μετά τη δουλειά για να βοηθήσω και σας βεβαιώνω ότι τόσο εγώ όσο και όλοι όσοι είμασταν εκεί κοντά τρεις ώρες, περάσαμε υπέροχα μαζί τους. Το χαρήκαμε.
Σε τέτοια ωραία παιδιά αξίζουν πολλά. Ούτε στιγμή δεν μετάνοιωσα ποτέ για το χρόνο που διαθέτω προσφέροντάς τους.