Αν έχει τόση ζέστη εδώ το μεσημέρι, φαντάζομαι τι θα 'χει στην Αθήνα, αυτό το Σάββατο. Κατά την ΜΕΤΕΟ θα είναι το τελευταίο με καύσωνα αυτό το καλοκαίρι. Και πόσο να κρατήσει δηλαδή; Την άλλη εβδομάδα έρχεται ο Σεπτέμβρης, τα πρωτοβρόχια, η άκρη του χειμώνα καθώς λένε...

Αλλά η Στασούλα εκεί, απτόητη. Παρακολουθεί το σπίτι που γίνεται στο Θραψανό και κάθε τόσο με παίρνει τηλέφωνο για μια... λεπτομέρεια ουσιαστική που επεσήμανε, έτσι ώστε το συνολικό αποτέλεσμα να είναι, όντως, καλό.

Αυτό που σκέφθηκε σήμερα και της επεσήμανε και ο Λευτέρης, ο γιος της που πήγε και είδε τα έργα που γίνονται εκεί, είναι ότι στην εσωτερική αυλή έχουν καθαρίσει από τον ασβέστη τους τρεις τοίχους που την περικλείουν. Όχι όμως και τον τέταρτο, τον τοίχο που είναι από τη μεριά του σπιτιού της Μαλάμως.

Σωστά, δεν μπορεί να μείνει έτσι. Η εξωτερική του πλευρά πρέπει να γίνει όπως και το υπόλοιπο. Ενιαίο θα είναι, όχι ξεχωριστό.

Καλά που μου το είπε, να το επισημάνω στον Μηνά. Το τι θα κάνουν τα παιδιά της στον εσωτερικό χώρο θα το αποφασίσουν εκείνα, όταν και αν, θα το φτιάξουν. Η εξωτερική πλευρά του όμως που “βλέπει” στη μικρή αυλή είναι κάτι άλλο. Θα το συζητήσω μαζί της, αλλά είμαι βέβαιος πως δεν θα έχει καμιά αντίρρηση να τον φτιάξω εγώ για να έχει το σπίτι μια ενιαία άποψη στην εξωτερική του όψη...

Δυο λόγια περιεκτικά, χωρίς πολλά – πολλά. Αυτή ήταν πάντα η Στασούλα μας. Ήξερε πώς να κάνει τις κατάλληλες επισημάνσεις και να... αποσύρετε.

Σκέψεις στο χαγιάτι, απογευματάκι του Σαββάτου. Έχει αρχίσει και φυσά ένα δροσερό αεράκι που κάνει πιο υποφερτή την ατμόσφαιρα. Λίγο επιπλέον νερό στη βεράντα κάτω, κάνει ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Μ' αρέσει αυτή η διαδικασία. Αν και μακριά, ζω την κάθε στιγμή της δημιουργίας του νέου σπιτιού...

Τα «μάτια μου» είναι εκεί στο χωρίο... Και παρακολουθούν βήμα - βήμα τις εργασίες που ξεκίνησαν στο πατρικό μου εδώ και δυο βδομάδες... Έχω και τη Στασούλα που με παίρνει κάθε τόσο τηλέφωνο. «Νίκο να δεις αυτό, να δεις εκείνο»... Τι όμορφο που είναι να αισθάνεσαι τον ενθουσιασμό της καθώς βλέπει να προχωράει κάτι όμορφο.

Κάθε φορά που βλέπω στο τηλέφωνο μου την αναγνώριση ότι είναι αυτή «πετάω» από τη χαρά μου. Έχει το χάρισμα να με ανεβάζει στους εφτά ουρανούς. Ο πιο θετικός άνθρωπος που γνώρισα ποτέ.

Αλλά και ο Μηνάς προχωρεί σταθερά, σίγουρα κι όπου χρειάζεται με ενημερώνει και παίρνει τη γνώμη μου και το Ο.Κ. για την επόμενη κίνηση.

Κάτι μεγάλο γεννιέται εδώ... Και θα φανεί καλύτερα τις επόμενες μέρες...

Οι δουλειές στο πατρικό σπίτι ξεκίνησαν. Η μικρή Αναστασία μου στέλνει τις πρώτες εικόνες...

Η κουζίνα από την εσωτερική αυλή. Αγνώριστη...

Η αρχή είναι το ήμισι του παντώς... Να 'σαι καλά Μηνά!

Μόνο το τζάκι έμεινε όρθιο στην κουζίνα... Η πέτρα αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της...

Όλα προχωρούν με γοργούς ρυθμούς...

Από την εσωτερική αυλή το σπίτι αρχίζει κι όλας να παίρνει άλλη μορφή...

Η κεντρική είσοδος του σπιτιού όπως είναι σήμερα. Το αυτοκίνητο μπροστά είναι των παιδιών από τη Ρουμανία που έμεναν μέσα...

Από αύριο Πέμπτη ξεκινά το έργο ο Μηνάς στο πατρικό στο χωριό. Μπήκε και η... βενζίνη στο ντεπόζιτο του και είναι έτοιμος να βάλει μπροστά, τώρα που συνδέθηκε και το ρεύμα, μετά την αλλαγή του μετρητή στη νέα του θέση...

Ο Μηνάς είναι πολύ αισιόδοξος. Μέσα σε έξι μήνες πιστεύει ότι θα είναι έτοιμος. Το ζήτημα είναι να προλάβει τα πρωτοβρόχια και να έχει βάλει την κεραμοσκεπή πριν από αυτές.

Αυτό το σημείωμα έχει μια κάποια ιστορική σημασία. Περιέχει τις φωτογραφίες που τράβηξα μια μέρα του φετινού Ιούλη προκειμένου να τις πάω στο μηχανικό του δήμου Θραψανού, να τις σφραγίσει και να τις υπογράψει ο αρμόδιος αντιδήμαρχοςγια να τις καταθέσω στη συνέχεια στην Πολεοδομία του Καστελλίου προκειμένου να πάρω την άδεια για τις εργασίες.

Το τράβηξα το σπίτι και από τις τέσσερις πλευρές. Δείχνει την κατάσταση που είναι σήμερα. Ελπίζω να έχω σύντομα νέες φωτογραφίες από την πρόοδο των εργασιών και από το πως θα γίνει.

Καλή αρχή λοιπόν, ντάλα καλοκαίρι... Με αγάπη και δύναμη όλα γίνονται. Τώρα πια είμαι σίγουρος...

Η υφιστάμενη κεραμοσκεπή έχει υποστεί φθορές από το χρόνο. Σε λίγο όλα θα 'ναι διαφορετικά...