Το βρήκαμε έτσι και θεωρώ ότι πρέπει να το συνεχίσουμε. Να κρατάμε μερικές σταθερές στη ζωή μας, όταν όλα γύρω μας αλλάζουν με τόσο δραματικό τρόπο.

Η ιστορία είναι σωσίβιο τις δύσκολες ώρες. Κοιτάς πίσω, παίρνεις κουράγιο, εμπνέεσαι και δημιουργείς όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που χρειάζονται για να πας ένα βήμα πιο πέρα...

Ειδικότερα στη μεγάλη επίθεση που δεχόμαστε στις κατακτήσεις αιώνων η 8 του Μάρτη είναι μια μέρα ορόσημο.

Χρέος μας να απευθύνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις γυναίκες, εργαζόμενες, άνεργες, συνταξιούχες, μετανάστριες που ακόμα σηκώνουν το βάρος του πολλαπλού τους ρόλου σ’ ένα πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που θεωρεί ότι έχει εξασφαλισθεί η αρχή ισότητας των φύλων και των ίσων ευκαιριών.

Φέτος, 8 Μάρτη 2010, στο μέσο της δίνης που βρίσκεται η χώρα μας, στέλνουμε ισχυρό μήνυμα ενότητας και αγώνα και διαμαρτυρίας προς κάθε κατεύθυνση:

Οι επιπτώσεις της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στον κόσμο της εργασίας αναδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις τεράστιες αποκλίσεις: εργαζόμενες, μητέρες ή υποψήφιες μητέρες, είναι από τις πρώτες που εξαναγκάζονται να αποδεχτούν ελαστικές, επισφαλείς και κακοπληρωμένες δουλειές, που υπέρ - εκπροσωπούνται σε χαμηλά αμειβόμενες εργασίες, που αποκλείονται από την επαγγελματική εξέλιξη, που χάνουν τελικά τη δουλειά τους, για να φροντίσουν τα παιδιά τους και τα ηλικιωμένα μέλη της οικογένειάς τους.

Η ομηρία του Κράτους Πρόνοιας στα λάθη και τις ελλείψεις ουσιαστικών και συνεκτικών πολιτικών στήριξης του δημογραφικού και της οικογένειας, αλλά και η δημοσιονομική πολιτική εξόδου από την κρίση πάνω στις πλάτες των εργαζόμενων και των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και προσδοκιών θα έχουν μοιραίες αλυσιδωτές επιπτώσεις εις βάρος του μέλλοντος της χώρας. Η ισοπέδωση των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, καταδεικνύει όχι μόνο την θεσμική αποτυχία διασφάλισης τους, αλλά την αποτυχία της οικονομικής πολιτικής να εξασφαλίσει τόσο την ανάκαμψη, όσο και την ανάπτυξη.

Οι κάθε είδους κρίσεις που πλήττουν την κοινωνία δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία για ακόμα μεγαλύτερες και πιο βαθιές ανισότητες, ούτε να υπονομεύουν τα δικαιώματα των γυναικών, που έχουν ήδη κατακτηθεί. Η πολιτική κοινωνικής ασφάλειας είναι καθαρά εθνική υπόθεση και απαιτεί να παρθούν μέτρα άρσης των χρόνιων ανισοτήτων εις βάρος των γυναικών.

Η δύναμη είναι στα χέρια μας, στα συνδικάτα, στη συλλογική διαπραγμάτευση, στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στους συλλογικούς αγώνες για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων μας, την ουσιαστική εφαρμογή της ισότητας των φύλων, για την άρση των στερεοτύπων, για την καταπολέμηση των πολλαπλών διακρίσεων, την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης για όλους τους εργαζόμενους.

• Δείτε αυτό το υπέροχο PPS πατώντας ΕΔΩ. Αφορά την τέχνη της φωτογραφίας και αξίζει τον κόπο να το θαυμάσετε.
  

Σχόλια (3)

RSS feed Comments

Ελένη: ...

Οπως έχω παρατηρήσει,γιορτάζουμε τις "μέρες" των μειονοτήτων ή των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση,έτσι για να χρυσώσουμε το χάπι της καθημερινής μας αδιαφορίας,ή,ακόμα χειρότερα,του καθημερινού μας φτυσίματος!Αντρες,γιορτάστε την μέρα της γυναίκας και σήμερα μην την καταπιέσετε,μην την κακοποιήσετε,μην
την εκμεταλλευτείτε όπως κάθε μέρα!Κι εσείς γυναίκες,χαρείτε...σήμερα είναι η μέρα σας κι απο αύριο τα κεφάλια πάλι μέσα!
Η μέρα της γυναίκας,η μέρα των ερωτευμένων,η μέρα της μονάχους-μονάχους,η μέρα της αποταμίευσης που την γιορτάζαμε όταν ήμασταν παιδιά και μάλιστα γράφαμε κι έκθεση!ΗΜΑΡΤΟΝ!!!

1

08-03-2010

Nίκος: ...

Ελα βρε Ελένη... Τα παραλές. Δεν είναι έτσι όλοι οι άντρες, όπως τους περιγράφεις. Υπάρχουν και αυτοί που σέβονται και εκτιμούν τη γυναίκα, που την έχουν σύντροφο και συνταξιδιώτη στο ταξίδι της ζωής. Γιατί να παίρνουμε πάντα τα πιο ακραία περιστατικά;

2

08-03-2010

Ελένη: ...

Τα παραλέω;Τότε,γιατί δεν υπάρχει η "μέρα του άντρα";Αναρωτήθηκε άραγε κανείς;
Δεν λέω ότι όλοι οι άντρες είναι κακοί...σαφώς και υπερέβαλα λιγάκι,απλά για να δώσω περισσότερη έμφαση.Πιστεύω όμως,οτι όλα αυτά είναι "αμερικανιές" και προϊόντα του καταναλωτισμού...η χαρά του λουλουδά και του ζαχαροπλάστη,βρε αδελφέ!Ας κάνουμε λιγάκι να χαρούν κι αυτές που δουλεύουν κι έξω και στο σπίτι,που αμείβονται λιγότερο για την ίδια δουλειά που κάνει ένας άντρας...κι αυτό δεν είναι υπερβολή.Πρίν λίγες μέρες διάβασα πάλι στην εφημερίδα μια ευρωπαϊκή έρευνα που ξαναέβγαζε αυτό το συμπέρασμα,δυστυχώς.

3

09-03-2010

Όνομα

e-mail

Ιστοσελίδα

Τίτλος

Σχόλιο

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Γράψτε τους χαρακτήρες

Προσθέστε σχόλιο Preview