Η φωτογραφία είναι από την Σύμη όπου είχαμε πάει μια Κυριακή όταν κατεβήκαμε φέτος το καλοκαίρι στο χωριό. Την είχα αφήσει πάνω στην επιφάνεια γραφείου του υπολογιστή μου και σήμερα που την είδα είπα να τη χρησιμοποιήσω...

Την αρχή το φοβήθηκα ότι θα είχε κίνηση ο δρόμος της εξόδου από την Αθήνα. Αχ, αυτά τα τηλεοπτικά δελτία, καλύτερα να μην τα βλέπει κανείς. Όλο υπερβολές είναι... Τελικά ο δρόμος ήταν ήρεμος. Ίσως γιατί οι τελευταίοι έφυγαν νωρίτερα...

Πάντως στην εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου, απόγευμα Παρασκευής, κυκλοφορούσες άνετα, δεν υπήρχαν μποτιλιαρίσματα και η κίνηση ήταν σε φυσιολογικά επίπεδα. Μόνο στην Κακιά Σκάλα και για λίγα χιλιόμετρα είχε ένα μικρό μποτιλιάρισμα. Κάτι ανάλογο σε κίνηση είχε και στις στροφές της Μεγαλόπολης, αλλά εδώ δεν έφταιγε η κίνηση. Ένα φορτηγό να “πέσει” μπροστά σε πάει καρότσα ώς που να τελειώσουν οι στροφές.

Δεν ξέρω αν έπιασαν τα πολυδιαφημισμένα μέτρα της τροχαίας για την έξοδο, Μάκαρι να είναι έτσι γιατί έχουμε και... είσοδο την Κυριακή με την επιστροφή.

Το ραδιόφωνο είναι καλή συντροφιά στην τριώρη διαδρομή -με τις στάσεις- με το αυτοκίνητο. Έχει συνεχή ροή με τραγούδια. Δεν υπάρχουν, τέτοια μέρα, παραγωγοί στους σταθμούς. Οι περισσότεροι την έχουν κάνει εκτός Αθηνών.

Όσο για το χωριό, μας προειδοποίησαν: Όλη την περασμένη εβδομάδα έβρεχε κατά διαστήματα. Και το βράδυ κάνει κρύο. Ήθελα να κατέβω με το... κοντοπαντέλωνο, να νοιώσω και πιο άνετα, καλοκαιρινά, μα τελικά προτίμησα να το πάρω εφεδρικό, μαζί με το... κανονικό. Υπερβολές; Θα δείξει.

Ο μικρός δεν... τρελαίνεται να μας περιμένει. Έχει τις παρέες του, παίζει μ' αυτές “τι θέλετε τώρα να κατέβαιτε;” λέει και σε “κολλάει” στον τοίχο.

Κι όμως όλα στο χωριό είναι καλύτερα. Και οι ρυθμοί τελείως διαφορετικοί από αυτούς της πόλης. Είναι, έτσι κι αλλιώς πολλοί οι Αθηναίοι που έχουν κατέβει και σκοπεύουν να καθίσουν μέχρι το τέλος του μήνα, οπότε και – στις 29 – έχουν το πανηγύρι του Αί Γιάννη του ρηγολόγου, που δεν “κωλώνει” στη νηστεία και τον γιορτάζουν στην πλατεία το βράδυ με κλαρίνα και χορούς ώς το πρωί με μεζέ την καλοψημένη γουρουνοπούλα στη λαδόκολλα.

Πάντα τον Αύγουστο έχει κίνηση το Ελλινικό. Είναι που οι περισσότεροι κάτοικοι του ζουν στην Αθήνα, αλλά έχουν σπίτια εδώ προτιμούν να κάνουν τον μήνα αυτόν για να κλείσουν τα μαγαζιά τους. Με το εμπόριο ασχολούνται οι άνθρωποι. Δικαιολογημένα...

Έτσι είναι το "Θησείον" στον εσωτερικό του χώρο. Δίπλα, αριστερά, η Ακρόπολη φωτισμένη...

Είχα καιρό να πάω σ’ ένα θερινό σινεμά της Αθήνας Αυγουστιάτικα. Σε μια ήρεμη και ήσυχη από κόσμο πρωτεύουσα, όπου οι λιγοστοί εναπομείναντες ετοιμάζονται να εκδράμουν για τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου είναι όμορφα να διαλέγεις ένα τέτοιο σινεμά για μια βραδινή παράσταση.

Στη θύμησή μου είναι καταχωρημένες κάτι αυλές με αγιόκλιμα και γιασεμί. Με χαλίκι κάτω, τραπεζάκια ενδιάμεσα για το μεζέ και την μπύρα και πράσινο στα πλαϊνά του σινεμά.

Έψαξα λίγο στο internet να δω. Έπαθα πλάκα. Δεκάδες αφιερώματα στο θερινό σινεμά που αποτελεί παράδοση στην Αθήνα και όχι μόνο.

Ο παραδοσιακός κινηματογράφος «Θησείον» έχει κάνει και site. Δείτε ΕΔΩ τι ωραία δουλειά έχουν κάνει. Ψάχνοντας θα βρείτε και άλλα σινεμά. Εγώ δεν το «πάλεψα» πολύ. Μια ματιά έριξα. Μια μικρή γεύση πήρα…

Φυσικά όπως κανένα μέρος δεν είναι ακριβώς όπως φαίνεται στις δουλεμένες στο φώτοσοπ ιστοσελίδες έτσι συμβαίνει και με το «Θησείον». Το σινεμά είναι όντως παλιό και φαίνεται. Η πρασινάδα του είναι παροιμιώδης και το μικρό μπαρ έχει φρεσκοψημένες τυρόπιτες. Το βούτηρο «τρυπάει» τη μύτη. Μαζί με μια μπύρα είναι απόλαυση.

Εννέα παρά πέντε αρχίζει η ταινία. Με ένα Μίκυ Μάους σαν αυτά που βλέπαμε τα παλιά χρόνια στον κινηματογράφο. Ύστερα είδαμε την Ηλεία μέσα από τα διαφημιστικά τρέιλερ της δεκαετίας του 70. Δεν κάνω πλάκα. Η εικόνα μόλις που είχε χρώμα, χιλιοκομμένη και η φωνή του εκφωνητή ήταν στην απλή καθαρεύουσα, βγαλμένη λες, από τα επίκαιρα της εποχής…

Χρειάστηκε να… υποστούμε τα προσεχώς λίγο πριν ξεκινήσει το έργο με τον Γούντι Αλλεν «Υπναράς». Γενικώς ήταν μια επιστροφή στο παρελθόν, με αρκετή νοσταλγία για ότι πέρασε και έφυγε ανεπιστρεπτεί..

Φυσάει ένα δροσερό αεράκι. Γενικώς είναι πιο δροσερά απόψε και ο πεζόδρομος της Αποστόλου Πάυλου, δίπλα από την φωτισμένη Ακρόπολη είναι γεμάτη από ανθρώπους που έχουν βγει μια βραδινή βόλτα.. Και σταματούν στην απλωμένη πραμάτεια των παράνομων μικροπωλητών να δουν, θαυμάσουν και να ψωνίσουν από τα πράγματα που έχουν απλώσει.

Μέσα στο σινεμά έχει αρκετό κόσμο. Συγκινεί ακόμα το θερινό σινεμά και Γούντι Άλλεν. Και οι παλιές ταινίες του έχουν πλάκα όπως άλλωστε και ο ίδιος με το πνευματώδες χιούμορ του.

Στα τραπεζάκια που υπάρχουν ανάμεσα στις καρέκλες, στην πλατεία, οι άνθρωποι βάζουν τα ποτά του και τα πατατάκια. Διέκρινα ότι η μπύρα είναι η βασίλισσα της βραδιάς. Και φυσικά το εμφιαλωμένο νερό του μισού λίτρου δεν πάει πίσω.

Έντεκα και μισή ροβολούσαμε το δρόμο της επιστροφής. Ο ύπνος θα μας ξεκουράσει για το ταξίδι στο Ελληνικό Γορτυνίας...
Διαβάστε ένα υπέροχο κομμάτι του Γιάννη Ξανθούλη και αφεθείτε στα κύματα της αγριεμένης θάλασσας

Δείτε πατώντας ΕΔΩ ένα υπέροχο κομμάτι του συγγραφέα Γιάννη Ξανθούλη που δημοσιεύεται σήμερα στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ». Αξίζει να το διαβάστε με προσοχή καθώς είναι επίκαιρο και ο συγγραφέας του έχει τη δύναμη να μεταφέρει εικόνες με τον καλύτερο τρόπο. Κι αφού γελάσετε με το πολύ όμορφο, σπιρτόζικο γράψιμο του Γιάννη Ξανθούλη πατήστε ΕΔΩ για να κατεβάστε στον υπολογιστή σας ένα αρχείο pps για το τι μπορούν να κάνουν τα κύματα, όταν η θάλασσα έχει τα κέφια της. Ε, και μην το πάρετε κι εσείς τοις μετρητοίς, καλοκαίρι είναι, δεν κινδυνεύουμε από τα… μελτέμια του Αυγούστου στην Ελλάδα. Μια χαρά είναι ακόμα για ένα μπανάκι. Χαρά σ’ αυτούς που το αποφασίζουν!...

Μια Κυριακή πριν δυο βδομάδες στη θάλασσα της Ερέτριας. Επάνω ο Λάμπρος. Κάτω από αριστερά ο ανηψιός μου Λευτέρης, η αδερφή μου και μητέρα του Μαλάμω, η γυναίκα του Ντίνα και η μικρή Μαλαματένια, κόρη τους...

Στα μισά του ο Αύγουστος πια... Της Παναγίας κι όλας. Τρέχει ο χρόνος σαν τρελός. Πού να προλάβεις να κάνεις όσα έχεις κατά νου. Άλλοι το επιχειρούν τώρα κι έχει κι αυτό την αξία του. Η ξεκούραση είναι το οξυγόνο που χρειάζεται ο οργανισμός για να συνεχίσει να δίνει τις μάχες του καθημερινά σε όλα τα επίπεδα...

Φυσάει ένα δροσερό αεράκι κι έτσι υποφέρεται η ζωή στην πόλη. Το ζήτημα είναι όμως ότι δεν λέει να σταματήσει η τρομολαγνεία στα ΜΜΕ. Από τη μια η γρίπη των χοίρων που, κατά πώς μας λένε θα «αυγατίσει» τα θύματά της από Σεπτέμβρη κι από την άλλη η σκληρή πλευρά της ζωής που έχει να κάνει με το πορτοφόλι του Έλληνα.

Ο πρωτοσέλιδος τίτλος της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» της προηγούμενης εβδομάδας «Κι από Αύγουστο χειμώνα» δείχνει τις προθέσεις των κυβερνώντων. Να περιμένουμε κι άλλα, πιο σκληρά οικονομικά μέτρα; Ή μήπως στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός πρόκειται να κάνει ενθαρρυντικές ανακοινώσεις; Καμιά απάντηση δεν είναι εύκολη...

Μικρή, κοντή εργασιακά ήταν η πρώτη εβδομάδα που ήμουν μόνος πίσω στην εφημερίδα λόγω των καλοκαιρινών διακοπών. Αιτία, όπως έχω πει και σε άλλο δημοσίευμα μου, η αργία του Δεκαπενταύγουστου…

Μπορεί να πέρασε ισοπεδωτικά από πάνω μου, αλλά πέρασε κι αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Δύο μας έμειναν ακόμα με τον προϊστάμενο του Αθλητικού να επιστρέφει κοντά μας, από Δευτέρα και να ενώνει τις δυνάμεις του με τους εναπομείναντες που δίνουν τη μάχη της ενημέρωσης με αξιοπρέπεια.

Για την ώρα, ένα μικρό τάιμ άουτ, λίγη ξεκούραση στο τριήμερο που έρχεται μ’ ένα ταξίδι στο Ελληνικό Γορτυνίας να δούμε τον Λαμπρούκο που μας έλλειψε. Εντάξει, καλά περνάει εκεί, το ξέρουμε, το βλέπουμε και στα τηλεφωνήματα που έχουμε. Έχει βρει τις παρέες του, έχει αρχίσει να αργεί τα βράδια στην πλατεία ως τη μία μετά τα μεσάνυχτα με τα παιδιά, ζει το καλοκαίρι του χαλαρά, σαν παιδί…

Τι άλλο μπορεί να κάνει το κινητό μας;

Το έχουμε ως εργαλείο δουλειάς, το κινητό μας τηλέφωνο. Από το 1992 που πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα και ακούσαμε το πρώτο «ντρίν» στο δρόμο και γελάσαμε όταν είδαμε ανθρώπους να περπατάνε και να… παραμιλάνε καθώς με τα χανς φρι ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Αλλά ξέρετε τι άλλες δυνατότητες έχει το κινητό σας; Δείτε ΕΔΩ το αρχείο pps και είναι βέβαιο ότι θα μάθετε πράγματα που δεν ξέρατε…

Για μια ακόμη χρονιά, οι κάτοικοι της Ελλάδας -και γενικότερα του πλανήτη- θα μπορούν σήμερα το βράδυ, να δουν το φαντασμαγορικό θέαμα που παρέχει η βροχή των διαττόντων αστέρων, που είναι γνωστοί ως Περσείδες, επειδή η περιοχή του ουρανού από την οποία φαίνεται να ξεκινούν, είναι ο βόρειος αστερισμός του Περσέα.

Σύμφωνα με τους αστρονόμους οι Περσείδες οφείλονται στον κομήτη 109P/Swift-Tuttle που κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από τον ήλιο κάθε 130 χρόνια. Οι διάττοντες που παρατηρούμε (κάτι που πιθανότατα συμβαίνει εδώ και τουλάχιστον 2.000 χρόνια), είναι τα σωματίδια σκόνης και βράχων που άφησε πίσω του ο κομήτης αυτός κατά την πορεία του μέσα από το ηλιακό σύστημα. Καθώς η Γη περνά μέσα από το νέφος σωματιδίων που άφησε ο κομήτης, υπό τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες, στο νυχτερινό ουρανό μπορεί να λάβει χώρα ένα πραγματικό "σόου".

Το μέγιστο της "βροχής" συνήθως γίνεται αντιληπτό στις 11-13 Αυγούστου κάθε χρόνου, ενώ Περσείδες παρατηρούνται περίπου από τις 23 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου, με μέσο ωριαίο ρυθμό περίπου 60 - 80 μετεώρων ανά ώρα. Το φαινόμενο γίνεται βασικά αντιληπτό στο βόρειο ημισφαίριο, ενώ στο νότιο ημισφαίριο μπορούν να το δουν λίγοι μόνο τυχεροί που βρίσκονται οριακά νότια του ισημερινού.

Πολλοί από τους διάττοντες (πεφταστέρια) των Περσείδων είναι ιδιαίτερα φωτεινοί και αφήνουν ένα έντονο "ίχνος" πίσω τους, καθώς συγκρούονται με την γήινη ατμόσφαιρα και υπερθερμαίνονται, γι' αυτό η συγκεκριμένη "βροχή" έχει αποκτήσει την φήμη ότι μπορεί να είναι ιδιαίτερα θεαματική - κάτι που εξαρτάται άμεσα από τo αν θα υπάρχουν σύννεφα στον ουρανό, καθώς και από το κατά πόσον το σημείο παρατήρησης θα βρίσκεται μακριά από τη φωτορύπανση των πόλεων και θα επιτρέπει την θέαση σε έναν όσο γίνεται πιο σκοτεινό ουρανό.

Ο αριθμός πάντως των διαττόντων αστέρων που παρατηρούνται, μειώνεται πλέον διαχρονικά, καθώς ο κομήτης απομακρύνεται προς το εξωτερικό ηλιακό σύστημα μετά το πέρασμά του από το περιήλιο το 1992 (η δραστηριότητα αυξάνεται όταν ο κομήτης βρίσκεται κοντά στο περιήλιο, καθώς η περιοχή κοντά στον κομήτη είναι πιο πυκνή σε σωματίδια).

Σύμφωνα με τους αστρονόμους - επαγγελματίες και ερασιτέχνες- οι καλύτερες ώρες παρατήρησης για τις Περσείδες είναι λίγο πριν το ξημέρωμα, κάτι που μπορεί να γίνει και με γυμνό οφθαλμό. Το φαινόμενο γενικά καλύπτει όλο τον ουρανό, οπότε αν κανείς είναι ξαπλωμένος, μπορεί να έχει στο οπτικό πεδίο του ένα όσο γίνεται μεγαλύτερο κομμάτι του ουρανού. Συνίσταται επίσης να μην κοιτάζει κανείς το φεγγάρι, γιατί αυτό μειώνει τη νυχτερινή όρασή του.

• Από το site του troktikou

"Ηρτεν η ώραν του" που λένε και οι Κύπριοι... Δυο χρόνια πριν, πέρασα από το ΚΤΕΟ το SUBARU. Αύγουστος του 07 ήταν. Και να, που επιβάλετε να ξαναπεράσω. Δεν είναι μόνο επειδή το λέει ο νόμος. Πιο πολύ είναι η ασφάλεια του ίδιου του αυτοκινήτου και φυσικά όσων κινούνται μ' αυτό.

Η διαδικασία απλή. Τηλεφώνησα, Τρίτη πρωί στην auteco και έκλεισα για τις 12.10 στο συνεργείο της επί της Λεωφόρου Αθηνών. Με βολεύει εκεί. Είναι κοντά στο σπίτι μου και μ' ένα μικρό διάλειμμα από τη δουλειά μπορεί να τακτοποιηθεί το θέμα.

12.12 ήμουν στην αίθουσα υποδοχής της auteco. Έδωσα τα κλειδιά του Ι.Χ. και τα απαραίτητα στοιχεία, άδεια κυκλοφορίας, αστυνομική ταυτότητα και προηγούμενο χαρτί από τον έλεγχο του ΚΤΕΟ το 2007. Α, δήλωσα ότι θέλω και κάρτα καυσαερίων αφού η παλιά είχε λήξει από τον Ιούνιο.

Στη δροσερή κλιματιζόμενη αίθουσα αναμονής περιμένω να με ενημερώσουν για την πορεία του ελέγχου του αυτοκινήτου. Ευκαιρία στο χρόνο που έχω περιμένοντας να γράψω το κομμάτι μου για το «Ρ».

12.45 κλήθηκα από το ταμείο να πληρώσω. 55 ευρώ μαζί με την κάρτα καυσαερίων. Σε λίγο θα ερχόταν και ο τεχνικός να με ενημερώσει για τα ζητήματα του αυτοκινήτου που είδε στον έλεγχο.

12.50. Ο τεχνικός μου δίνει να υπογράψω τα χαρτιά του ελέγχου. Δεν έχει να κάνει καμιά παρατήρηση. Το αυτοκίνητο, λέει, είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Θα ξαναρθώ το 2011.