ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

Η επόμενη μέρα είναι πάντα η πιο δύσκολη. Δυο εικοσιτετράωρες πανελλαδικές πανεργατικές απεργίες μέσα σε δυο εβδομάδες είναι ήδη πολλές. Ο κόσμος νοιώθει μια “παγωμάρα” μέσα του. Ακούει τους τηλεσχολιαστές στα δελτία των οκτώ ότι έρχεται η καταστροφή του κόσμου και... τρελαίνεται. Ποιο 2012; Πιο νωρίς έρχεται η καταστροφή του κόσμου.

Η αλήθεια είναι ότι τίποτα από όσα ζούμε αυτές τις μέρες δεν έχουν κάτι το φυσιολογικό μέσα τους. Πάμε πίσω. Στο Μεσαίωνα ολοταχώς. Ο καθένας μπορεί να το αντιληφθεί αυτό.

Νοιώθει την επίθεση στις κατακτήσεις του, στο μισθό του. “Μετράει” αν θα πάρει το Πάσχα που έρχεται σε λίγο, κανονικά το δώρο του. Έχει να μπαλώσει τρύπες... Είναι και τα δάνεια και οι πιστωτικές κάρτες που τρέχουν... Κι αυτή η ανασφάλεια στη δουλειά...

Παντού ακούει ότι κάνουν απολύσεις. Ξέρει καλά πως μετά τους εργαζόμενους στο δημόσιο, είναι ο επόμενος στόχος. Έτσι κι αλλιώς στον ιδιωτικό τομέα, χρόνια τώρα, βιώνει αυτ6ή την ανασφάλεια. Τα' χει δει τα μπλοκάκια, τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου των 700 ευρώ, τα stage των 400, την ανεργία και την ουρά στο ταμείο για ένα επίδομα πείνας.

Το δίλημμα είναι αν θα πάρει ή όχι μέρος στην απεργία. Δεν είναι ότι δε συμφωνεί. Κάθε άλλο. Όμως το μεροκάματο είναι μεροκάματο. Και κάθε ευρώ “μετράει” στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ωστόσο η καρδιά του είναι εκεί. Μαζί με τους άλλους. Πονά που υπάρχουν δυο ξεχωριστές συγκεντρώσεις, που το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα βιώνει τα δικά του αδιέξοδα. Και, αφελής όπως είναι, αναρωτιέται: Αφού συμφωνούν σε όλα, γιατί γιατί ο καθένας αλλού; Ας είναι, ποιος θα απαντήσει υπεύθυνα;

Μια ζωή η διάσπαση ήταν στο αίμα μας. Ξεκίνησε από την καταταλαιπωρημένη Αριστερά που είναι χωρισμένη σε δεκάδες κομμάτια και φτάνει μέχρι τα συνδικάτα.

“Καλά” και “κακά”, “επαναστατικά” ή “συμβιβασμένα”, ποιος αλήθεια και γιατί να τα φοβηθεί; Εδώ ψαχνόμαστε εσωτερικά. Στην προηγούμενη απεργιακή συγκέντρωση, απεργοί χτύπησαν τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο. Κι αν αυτό συμβαίνει, τότε πώς να ζητήσουμε ευθύνες από τους αστυνομικούς που ψέκασαν με χημικά στο πρόσωπο τον αγωνιστή της Δημοκρατίας Μανόλη Γλέζο;

Αυτοσυγκράτηση χρειάζεται και συγκέντρωση στο στόχο. Που δεν πρέπει να είναι άλλος από το να αλλάξουμε αυτή την πολιτική που λειτουργεί σε βάρος μας. Αλλαγή ρότας χρειάζεται. Τώρα. Αύριο θα είναι πολύ αργά.

Κι αλίμονο σ' όποιον δεν μπορεί να δει πέρα από τη μύτη του. Οι επόμενες μέρες που θα έρθουν θα' ναι σαφώς πιο δύσκολες.

Κι ότι δεν βλέπει σήμερα θα το διαπιστώσει με θλίψη και έκπληξη πολύ γρήγορα. Αυτό είναι περισσότερο από βέβαιο.

• Αυτό το κομμάτι θα δημοσιευθεί αύριο στην εβδομαδιαία εφημερίδα του Ρεθύμνου, "ΡΕΘΕΜΝΟΣ"
  

Εμείς οι εργαζόμενοι που συμμετέχουμε στη σημερινή απεργιακή συγκέντρωση της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στο Πεδίο Άρεως εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας στις αποφάσεις της κυβέρνησης γιατί:

Με αφορμή τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας αποφασίζονται μέτρα που φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνίας, αφήνοντας στο απυρόβλητο αυτούς που πραγματικά φταίνε για την κρίση δηλαδή τις τράπεζες και τους οικονομικά ισχυρούς που αξιοποιούν την κρίση για να διατηρήσουν και να αυξήσουν τα υπερκέρδη και τα προνόμια τους.

Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης είναι άδικα και αντικοινωνικά και παρά τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχουν στο εισόδημά μας, στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματά μας δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε διέξοδο από την κρίση, στην ενίσχυση της ανάπτυξης και στη μείωση της Ανεργίας.

Το σταθεροποιητικό πρόγραμμα της Κυβέρνησης περιλαμβάνει πρόσθετα φορολογικά βάρη για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, δραματική μείωση των αποδοχών των εργαζομένων στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, σε πάγωμα και μείωση συντάξεων, κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων, ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος και αύξηση των ορίων ηλικίας, πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο, ελαστικές σχέσεις εργασίας και ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας.

Αυτά τα νέα επώδυνα μέτρα καταργούν ιστορικές κατακτήσεις των εργαζομένων όπως ο 14^ος μισθός, η προστασία από τις απολύσεις, η κατάργηση των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων , η αύξηση της έμμεσης φορολογίας με αύξηση του ΦΠΑ, δημιουργούν ασφυκτικές καταστάσεις για ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, στις ΔΕΚΟ και στον καθαρά ιδιωτικό τομέα.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι δεν αντέχουν άλλο.

Δεν ευθυνόμαστε εμείς για την κρίση. Την ευθύνη έχουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας γιατί:

• Τα «θέλω» και οι απαιτήσεις των Αγορών δεν μπορεί να γίνονται κυβερνητική πολιτική δεν τ’ αντέχει η κοινωνία, δεν είναι λύση για την πραγματική οικονομία!

• Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι η Ένωση Τραπεζιτών, η φωνή των χρηματιστών και ο «τροχονόμος» των αγορών! Οφείλει να είναι Ένωση Πολιτών, αλληλεγγύης, συνοχής και θωράκισης των χωρών, απ’ τα κερδοσκοπικά τρωκτικά!

• Η ανάπτυξη, η διεύρυνση της απασχόλησης, η μείωση της Ανεργίας, είναι η ΜΟΝΗ και ΙΣΧΥΡΗ προϋπόθεση εξόδου από την κρίση, την ανέχεια και την περαιτέρω υποβάθμιση της χώρας μας!

• Ο εποπτικός και ρυθμιστικός ρόλος του Κράτους είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίος και απαραίτητος για την επιβολή κανόνων και μέτρων κοινωνικής πολιτικής.

• Όλοι μαζί μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας και να ακυρώσουμε τις Νεοφιλελεύθερες συνταγές, τις άδικες και αδιέξοδες πολιτικές!

• Τα «θέλω» και οι ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών είναι πιο ισχυρές από αυτές των κερδοσκόπων και των Τραπεζιτών.

• Απαιτούμε: μέτρα κοινωνικής δικαιοσύνης, πάταξη της παραοικονομίας, της φοροκλοπής, της εισφοροδιαφυγής.

• ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

• ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ!

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ - ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

• Να αποκρουσθούν οι Νεοφιλελεύθερες πολιτικές γιατί διευρύνουν την ύφεση, την ανεργία, την φτώχεια και τις κοινωνικές ανισότητες.

• Να εφαρμοσθεί ένα διαφορετικό μίγμα οικονομικής πολιτικής το οποίο θα ενισχύει τα εισοδήματα και την πραγματική οικονομία, την ανάπτυξη και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την δίκαιη αναδιανομή των φορολογικών βαρών, μια πολιτική που θα σέβεται τα οικονομικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και θα αντιμετωπίζει την κρίση με όρους κοινωνίας.

• Να παγώσουν οι ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, να μειωθεί η ΑΝΕΡΓΙΑ να αυξηθεί η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ.

• Ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, ημερομισθίων, ιδιαίτερα των χαμηλόμισθων, με υπογραφή μιας ικανοποιητικής ΕΓΣΣΕ.

• Νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο με ενσωμάτωση των επιδομάτων.

• Να απορριφθούν οι συνταγές της λιτότητας, της περικοπής, των εργασιακών, οικονομικών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, να βελτιωθεί το βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο των εργαζομένων, να προωθηθεί η αναγκαία σύγκλιση μισθών με αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

• Να καταργηθούν οι επισφαλείς σχέσεις εργασίας και οι εργολαβίες, ώστε να τεθεί ΤΕΛΟΣ στον εργασιακό μεσαίωνα στη βάρβαρη εκμετάλλευση των εργαζομένων.

• Σταθερή δουλειά, με πλήρες ωράριο, αμοιβή και ασφάλιση για ΟΛΟΥΣ για να εξασφαλισθεί ένα δίκαιο και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης αλλά και για να ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

• Να πληρώσουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ οι έχοντες και κατέχοντες, οι φοροφυγάδες, οι φοροκλέπτες, οι «αεριτζήδες», οι εξωχώριες εταιρείες (off-shore)!

• Να μην αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, να μη μειωθούν οι συντάξεις γιατί δεν δίνουν ΚΑΜΙΑ ΛΥΣΗ στη βιωσιμότητα και την αποτελεσματικότητα του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

• Να θεσπιστούν νέοι πόροι ενίσχυσης και χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος σύμφωνα με τις προτάσεις της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, να εισπραχθούν τα βεβαιωμένα και καταλογισθέντα έσοδα των Ασφαλιστικών Ταμείων.

• Άμεση κρατική επιχορήγηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων.

• Κατοχύρωση του δημόσιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης – Μη εφαρμογή της απόφασης του ΔΕΚ για την εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών – γυναικών.

• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων.

• Δίκαιο φορολογικό σύστημα – κοινωνική δικαιοσύνη.

• Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, ενιαία, μόνιμη εργασία στο Δημόσιο, κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών.

• Nα αποτραπούν οι απολύσεις, να προστατευτούν οι άνεργοι.

• Να τονωθεί η ανάπτυξη, να ενισχυθεί η απασχόληση.

• Να ενισχυθούν τα εργασιακά, οικονομικά, κοινωνικά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

• Να αποκτήσει παρεμβατικό, ρυθμιστικό και ουσιαστικό ρόλο το κράτος και η Κυβέρνηση στο τραπεζικό - χρηματοοικονομικό σύστημα και τον έλεγχο στις στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις του δημοσίου.

• Να επιβάλουμε τη δίκαιη διανομή και αναδιανομή των Φορολογικών βαρών υπέρ των ασθενέστερων και οικονομικά αδύνατων.

• Το πρόγραμμα «Σταθερότητας και Ανάπτυξης» είναι αναγκαίο να μετατραπεί σε πρόγραμμα ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ – ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ!

Δηλώνουμε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για:

• Να μην εφαρμοστούν τα κοινωνικά άδικα οικονομικά μέτρα

• Να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι.

• Την κρίση να πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες, οι φοροφυγάδες, οι φοροκλέπτες.

Αξιώνουμε από την Κυβέρνηση

Να ανακαλέσει τα άδικα, μονομερή, αντικοινωνικά και αντιαναπτυξιακά μέτρα. Να ακολουθήσει μία άλλη πολιτική που θα έρχεται σε σύγκρουση με τις νεοφιλελεύθερες συνταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έχουν βάλει στο στόχαστρο τους τα κοινωνικά θεμέλια των εργαζόμενων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και να ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο διεξόδου από την κρίση με βασικό κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Οι Άνθρωποι και οι Ανάγκες τους πάνω από τις Αγορές

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Η Απεργιακή Συγκέντρωση

Γ.Σ.Ε.Ε - ΑΔΕΔΥ

Μα δεν είναι δυνατόν επιτέλους μια πορεία από μια συγκέντρωση για δίκαια αιτήματα εργαζομένων να εξελίσσεται έτσι με επεισόδια από μια ομάδα “αντιεξουσιαστών”, έτσι αυτοχαρακτηρίζονται, που βάζουν φωτιές, σπάνε βιτρίνες, ακόμα και τα μάρμαρα στην είσοδο της στάσης του ΜΕΤΡΟ στα προπύλαια του πανεπιστημίου είδα σπασμένα στις άκρες (έπρεπε να έχουν βαριοπούλες μαζί τους...) όπως και όλα τα τζάμια από τα διαφημιστικά σταντ στις γύρω στάσεις του τρόλεϊ και των λεωφορείων.

Φυσικά αν είχε απόψε ειδήσεις στην τηλεόραση οι καταστροφές θα' ταν το πρώτο θέμα. Ευτυχώς ΔΕΝ ΕΧΕΙ ειδήσεις κι έτσι... γλυτώσαμε προσωρινά.

Κι όμως ήταν πολύ μεγάλη η συμμετοχή του κόσμου στις συγκεντρώσεις. Δείτε και το Δελτίο Τύπου της ΓΣΕΕ που εκδόθηκε αμέσως μετά τη συγκέντρωση:

Πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη 11/3/2010, η Γενική Απεργία που διοργάνωση η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ για να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και η κοινωνία.

Η συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία άγγιξε το 90%. Χιλιάδες εργαζόμενοι απ’ όλους τους κλάδους και χώρους διαδήλωσαν και διαμαρτυρήθηκαν για τα οικονομικά μέτρα και την κοινωνικά άδικη πολιτική.

Ο αγώνας των εργαζόμενων συνεχίζεται για τη δίκαιη διανομή και αναδιανομή του πλούτου, για την προστασία της Απασχόλησης, την ενίσχυση της Ανάπτυξης, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την διασφάλιση των ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων.

Τα κυρίαρχα συνθήματα του συλλαλητηρίου ήταν: Οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους πάνω από τις αγορές. Κανείς και τίποτα δεν θα τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους.

Από το πρωί οι δρόμοι δεν έχουν τη συνηθισμένη κίνηση. Κι ας μην κινείται τίποτα από τα δημόσια μέσα συγκοινωνίας. Ο καιρός κάνει τα νάζια του. Εκεί που μοιάζει να το πηγαίνει για βροχή, αλλάζει γνώμη γνώμη και σκάει μύτη ένας ήλιος άλλο πράγμα. Δυνατός και... καίει...

Στο κέντρο της Αθήνας ετοιμάζονται για τις συγκεντρώσεις της σημερινής απεργίας. Στην Ομόνοια, 9.10 που πέρασα δοκιμάζουν τη μικροφωνική. Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ είναι εκεί προγραμματισμένη για τις 11. Το ίδιο και στο Πεδίον του Άρεως. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ εκεί. Εμφανής η διάσπαση κι ας μην θέλουν να το παραδεχθούν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Τέτοιες κρίσιμες ώρες δεν κάνεις “διαγωνισμό” για το ποιος είναι πιο ταξικός, ποιος εκφράζει καλύτερα τους εργαζόμενους. Προσπαθείς να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του απλού κόσμου, που την έχει χάσει,των νέων, να τους κάνεις να έρθουν να γραφτούν στο συνδικάτο.

Μπα! Πέρα βρέχει... Και δεν ανησυχούν που οι νέοι τους γυρίζουν την πλάτη, που δεν έρχονται να στελεχώσουν με νέο αίμα τις οργανώσεις... Και γιατί να το κάνουν άλλωστε; Κάποτε υπήρχε μια κοινή δράση. Υπήρχαν συλλογικές συμβάσεις εργασίας που προέβλεπαν ίδια δικαιώματα για όλους. Τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Δουλεύουν στο διπλανό γραφείο, κάνουν την ίδια δουλειά, αλλά δεν έχουν ούτε τον ίδιο μισθό, ούτε τα ίδια δικαιώματα. Και δεν ξέρουν αν αύριο θα' χουν Ταμείο, ούτε αν θα πάρουν σύνταξη και το χειρότερο, κανείς δεν μπορεί να τους διαβεβαιώσει ότι θα' χουν κι αύριο δουλειά.

Λύσσαξαν να μας πείσουν για τους... κακούς δημόσιους υπαλλήλους με τη μονιμότητα. Ας γίνουμε λοιπόν μια ατέλειωτη ζούγκλα στις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, δημόσιοι υπάλληλοι μη.

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ώρα 11.00 στο ΠΕΔΙΟ ΆΡΕΩΣ

Αλλη μια φωτογραφία από το χθεσινό συλληλητήριο στα Σεπόλια....

Η ΓΣΕΕ  εντείνει τις συνδικαλιστικές διαδικασίες για την μαζική και αγωνιστική συμμετοχή των εργαζομένων στην 24ωρη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της ΠΕΜΠΤΗΣ 11/3/2010 (που ξεκινά στις 24.00 της 10/3 και ολοκληρώνεται 24.00 της 11/3)

Απ’ όλους τους κλάδους και χώρους δουλειάς οι εργαζόμενοι εκφράζουν την έντονη αντίρρηση τους στα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης αλλά και την  οργή και την αγανάκτηση τους, για όλους εκείνους που με τραμπουκικές και τυχοδιωκτικές συμπεριφορές επιτίθεντο και υπονομεύουν τον αγώνα και τις διεκδικήσεις  τους.

Με μια φωνή με μια γροθιά οι εργαζόμενοι θα βροντοφωνάξουν: «ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ» «ΚΑΝΕΙΣ και ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ»

Η Απεργιακή Συγκέντρωση των Συνδικάτων θα γίνει στις 11.00 η ώρα στο ΠΕΔΙΟ ΑΡΕΩΣ και στη συνέχεια θα ακολουθήσει πορεία στη Βουλή των Ελλήνων.

• Υπάρχουν ακόμα πιο δύσκολες εργασιακές σχέσεις από τι δικές μας σε άλλα κράτη. Δείτε ΕΔΩ τί συμβαίνει στην Ινδία. Να γιατί χρειάζεται να ξεσηκωθούμε όλοι. Γιατί έτσι ονειρεύονται να μας κάνουν να δουλεύουμε...
  

Από τη χθεσινή κινητοποίηση στα Σεπόλια. Με τη φωτογραφική μηχανή του Δημήτρη Νέζη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποφάσισε τη συμμετοχή των δημοσιογράφων στη γενική πανεργατική απεργία της 11ης Μαρτίου 2010.

Κηρύσσει σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, έντυπα και ηλεκτρονικά, 24ωρη απεργία, από τις 6 το πρωί της Πέμπτης 11 Μαρτίου, έως τις 6 το πρωί της Παρασκευής 12 Μαρτίου 2010.

Η ΕΣΗΕΑ καλεί τους δημοσιογράφους να μετάσχουν αποφασιστικά στην απεργία αλλά και στα συλλαλητήρια των εργατικών συνδικάτων.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ δηλώνει ότι σε συνεργασία με όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση -όπως ήδη αποδεικνύεται από την συναπόφαση της Διασωματειακής Επιτροπής- θα αγωνιστεί για να αποσυρθούν τα κοινωνικά άδικα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα.

Οι δημοσιογράφοι θα βαδίσουν, ως οφείλουν, μαζί με τους εργαζόμενους για την προστασία των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ταυτόχρονα, όμως, θα αγωνιστούν με αποφασιστικότητα για τα ειδικότερα αιτήματα των εργαζομένων στην ενημέρωση, απαιτώντας να σταματήσουν οι απολύσεις, να προστατευθούν το εισόδημα και οι εργασιακές σχέσεις και να γίνουν σεβαστές οι ΣΣΕ.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ προειδοποιεί την κυβέρνηση και τους εργοδότες στα ΜΜΕ ότι η απεργία της 11ης Μαρτίου θα είναι η αρχή ενός μακρού κύματος αγώνων για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών μας.

• Είναι ένα δώρο στη γυναίκα, ένα δώρο στη ζωή. Πατήστε ΕΔΩ για να το δείτε.