Πυκνώνουν τα δημοσιεύματα στον τύπο με εκλογικά σενάρια σε σχέση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7 ή τις επαναληπτικές εκλογές της 14 Νοεμβρίου σε όποιους δήμους οι υποψήφιοι δεν συγκεντρώσουν το 50%+1.

Και βέβαια, ως συνήθως, τα δημοσιεύματα είναι... κατευθυνόμενα και διευρύνουν προθέσεις. Ένα είναι σίγουρο. Ουδόλως ενδιαφέρουν τους πολίτες αυτές οι εκλογές. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είχε ενδιαφέρον. Ο «Καλλικράτης» και οι νέοι διευρυμένοι δήμοι, οι εκλεγμένοι περιφερειάρχες, είναι κάτι καινούριο.

Δεν ξέρω πόσο τα έχουμε κατανοήσει όλα αυτά. Αλλά το πρόβλημα είναι πιο πολυσύνθετο. Ο κόσμος κοιτάζει πώς θα επιβιώσει μέσα από τη λαίλαπα των μέτρων του Μνημονίου. Ούτε που ασχολείται, ούτε που ενδιαφέρεται για τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Και φυσικά τα κόμματα είναι αυτά που βλέπουν πολύ δύσκολο να βρουν υποψήφιους «άφθαρτους», αλλά απλούς ανθρώπους που να έχουν σχέση με το χώρο για να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια τους. Τις επόμενες μέρες θα φανεί το πρόβλημα σε όλο του το μέγεθος, αν και ένα μήνα και κάτι, πριν από τις εκλογές, το πρόβλημα είναι ήδη εμφανές.

Θα το παρακολουθούμε από κοντά την περίοδο που έχουμε μπροστά μας και θα εντοπίζουμε τις αδυναμίες του συστήματος. Αυτές οι εκλογές θα έχουν ενδιαφέρον...

Μανία κι αυτή να θέλουν να μας «σώσουν» οπωσδήποτε. Βρε, δε θέλουμε, λέμε εμείς. Όχι, θα το κάνετε υποχρεωτικά, λένε αυτοί.

Δεν τους έφταναν τα γελοία μέτρα Αβραμόπουλου κατά του καπνίσματος, τις τελευταίες μέρες δεν ακούς τίποτα άλλο από το ότι τον ίδιο στόχο έχουν βάλει και στο ΠΑΣΟΚ.

Και πώς θα τα καταφέρουν; Μα είναι απλό. Με πρόστιμα. Πρόστιμο σ' αυτόν που καπνίζει, πρόστιμο και στον ιδιοκτήτη του κέντρου διασκέδασης ή της καφετερίας ή τέλος πάντων του μαγαζιού που είναι ο συλληφθής καπνιστής.

Μα δεν τους είπε κανείς πως με τις συνεχείς τεράστιες αυξήσεις στις πωλήσεις τσιγάρων πέρα από το κλείσιμο των περιπτέρων που βλέπουν από αυτή την μεγάλη φορολογία, ότι δεν μπορούν πια να τα πλησιάσουν κάποιοι άνθρωποι. Όσοι συνεχίζουν να το κάνουν είναι γιατί αδυνατούν να το αποφύγουν. Νομίζουν ότι αυτό θα τους... λιγοστέψει τα προβλήματα. Τέτοια εξάρτηση... Αν είναι δυνατόν...

Τι να πεις... Αυτούς τους ανθρώπους κυνηγούν... Αυτούς, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Προσωπικά έχω επιλέξει να μην καπνίζω, αλλά αυτό είναι μια προσωπική υπόθεση. Τόσα χρόνια στους χώρους που δουλεύω, είμαι ένας πάρα πολύ καλός παθητικός καπνιστής. Και δεν νοιώθω καθόλου καλά που ξαφνικά έχουν πέσει πάνω μου και θέλουν να με σώσουν... Αλήθεια σας το λέω. Μπροστά σε όλα τα προβλήματα που έχουμε, το κάπνισμα είναι το πιο μικρό...

Κατατοπιστικό το γράφημα από ΤΑ ΝΕΑ για τα πρόστιμα που θα έχουν οι καπνιστές και... όσοι τους καλύπτουν.

Από άλλο πανηγύρι το βίντεο. Ο Μπάμπης Τσέρτος τα καλοκαίρια "οργώνει" την Ελλάδα...

Τρίτη μέρα γλεντιού σήμερα Κυριακή βράδυ στο Ελληνικό. Ανήμερα του αϊ Γιαννιού. Ρηγολόγο τον λένε αλλού, μα εδώ δεν έχει πέραση. Η γουρουνοπούλα που δεν είναι και τόσο... νηστίσιμη είναι σε κάθε σπίτι. Όχι μόνο σήμερα, όλο το τριήμερο.

Στην πλατεία τα τραπέζια στρωθεί όπως χθες το βράδυ. Λαϊκή βραδιά θα 'ναι απόψε με τον Μπάμπη Τσέρτο. Κι όσες δοκιμές δεν έκανε χθες το βράδυ το συγκρότημα του Παναγιώτη Λάλεζα, πολύ περισσότερες έχουν κάνει σήμερα. Από το απόγευμα σχεδόν έχουν ξεκινήσει. Κοντεύει 8,30 το βράδυ, η νύχτα αρχίζει να πέφτει σιγά – σιγά και ο κόσμος αρχίζει και έρχεται.

Οι πρώτες νότες ξεχύνονται ένα γύρω. Το μπουζούκι είναι άλλο πράγμα.

Είναι φανερό πως σήμερα θα ξεκινήσουν πιο νωρίς τα όργανα. Και θέλω να πιστεύω ότι θα τελειώσουν και πιο νωρίς από χθες. Να κοιμηθούμε λίγο. Έχουμε ταξίδι το πρωί και θα ξυπνήσουμε νωρίς...

Δώδεκα παρά, ο κόσμος στην πλατεία είναι πραγματικά πολύς. Τίγκα όλα τα μαγαζιά. Εδώ μια τέτοια μέρα η διαδικασία έχει ως εξής: Αφού βρεις τραπέζι για να καθίσεις, αν δεν έχεις προνοήσει να κλείσεις από νωρίς, πας μέσα στην ταβέρνα και ένα ολόκληρο... συνεργείο είναι στις θέσεις του για να σε εξυπηρετήσει.

Έτοιμα τα βραστά κρέατα σε μερίδες μέσα σε αλουμινένιες συσκευασίες, οι σαλάτες, η φέτα, η γραβιέρα και φυσικά η γυρουνοπούλα και οι μπύρες, πεντάδες στο ψυγείο, έτοιμες, μέσα σε ναύλον σακούλες Όλα σε ένα δίσκο, στο ταμείο για να πληρώσεις και ένας νεαρός τα φέρνει στο τραπέζι σου. Λαδόκολλα τέλος. Τουλάχιστον στην ταβέρνα του Ταλούμη που πήγαμε εμείς.

Η ορχήστρα του Τσέρτου είναι καταπληκτική. Έχει ωραία τραγούδια, γνωστά, τα ξέρουν οι άνθρωποι και τα σιγοτραγουδάνε στα τραπέζια.

Ξεκίνησαν με ελαφρά λαϊκά, συνέχισαν με κάπως πιο βαριά, την αρχή τα δεύτερα ονόματα, μετά ανέβηκε κι ο ίδιος και πήρε το μικρόφωνο να τραγουδήσει και να παίξει μπουζούκι.

Ύστερα έκανε ένα μικρό διάλειμμα με δημοτικό τραγούδι. “Ξέρω, είπε, χθες είχατε μια ολόκληρη βραδιά με δημοτικό τραγούδι, αλλά δε γίνεται τέτοια βραδιά να μην έχει και λίγο δημοτικό τραγούδι”.

Κάτω ο κόσμος το αποδέχεται ευχάριστα. Εξάλλου ο ίδιος ο Τσέρτος τραγουδά και παίζει το... μπουζούκι του που, βεβαίως, μαζί με το κλαρίνο έχει τον πρώτο λόγο στη μουσική. Πολυτάλαντος, κάνει τη βραδιά μας όμορφη. Κοντεύει 12,30 Μόλις έχουν αρχίσει να σηκώνονται και να χορεύουν. Μέσα στο δρόμο. Κι άμα περάσει αυτοκίνητο, μεριάζουν να του κάνουν χώρο.

Δεν είχα ακούσει το Τσέρτο να τραγουδά δημοτικό τραγούδι. Τραγουδά πολύ ωραία. Στο κόσμο, κάτω, περνά πολύ θετικά...

Εικόνες από τον Λούσιο ποταμό με τα τρεχούμενα νερά, όλο δροσιά...

Τώρα, ύπνο δεν τον λες να έχεις ως τις 3.50 τέρμα τα όργανα, μέσα στ' αυτιά σου. Κάπως έτσι έγινε χθες το βράδυ Άρχισαν γύρω στις 11, καθυστερημένα κατά τον Λάλεζα που ζήτησε και συγνώμη για το απρόβλεπτο τεχνικό πρόβλημα. “Θα κάνω το παν για να σας αποζημιώσω” είπε και ξεκίνησαν...

Δεν πήγαμε στην πλατεία. Από το χαγιάτι ακούγαμε. Σε μια ευθεία 200 μέτρων. Κατά τις 12 κι αφού είχα φάει και πιει, “βάρυνα” και είπα να πάω να την πέσω. Έκλεισα πόρτες και παράθυρα, αλλά μάταιος κόπος. Η μουσική “τρυπώνει” από παντού. Από τις τους τοίχους, τη στέγη, την κλειστή πόρτα...

Νομίζω ότι στη... συνωμοσία να μην κλείσω μάτι, την ώρα που τα βλέφαρα μου ήταν βαριά, ήταν και τα κουνούπια ή σκνίπες, δεν ξέρω ακριβώς, που με τα συνεχή “βζν -βζν βζν” μέσα στο αυτί μου, ολοκλήρωσαν το παζλ της ταλαιπωρίας.

Κατά τις 7 το πρωί μια παρέα ξενυχτισμένων νεαρών έχει καθίσει στη “βρύση του Τάσου” και συζητά μεγαλόφωνα. Είναι πρωί, ησυχία και η δυνατή φωνή τους μου τρυπάει τ' αυτιά. Σηκώνομαι.

Κάποιοι ηλικιωμένοι έχουν ήδη ξεκινήσει για την εκκλησία. Μεγάλη γιορτή σήμερα. Τα μεγάφωνα της εκκλησίας με τις ψαλμωδίες τους ακούγονται ως εδώ, ενώ στο δρόμο ακούς ευχές για τη γιορτινή μέρα. “Χρόνια πολλά!”

Και σχόλια για τη χθεσινή βραδιά, με τα δημοτικά τραγούδια. “Ήταν πολύ ωραία χθες βράδυ” λέει μια κυρία και συμπληρώνει “τα τραγούδια ήταν υπέροχα”

Ευκαιρία για μια γρήγορη ενδοσκόπηση. Μεγάλωσα και παραξένεψα με το ξενύχτι των πανηγυριών; Ούτε και στην Κρήτη μου άρεσαν, το ίδιο πράγμα ένοιωσα και στη γιορτή του αγγειοπλάστη. Έτσι κι αλλιώς αυτού του είδους το γλέντι δεν με ξετρέλαινε ποτέ.

Έχει πάει 8.30. Η μέρα και σήμερα θα' ναι ζεστή. Οι καμπάνες της εκκλησίας χτυπάνε δυνατά, οι ψαλμωδίες συνεχίζουν ν' ακούγονται από τα μεγάφωνα της εκκλησίας.

Οι άνθρωποι πρέπει να ξεκουραστούν. Το βράδυ έχει λαϊκό γλέντι με το Τσέρτο. Τουλάχιστον αυτός έχει ωραία τραγούδια και μουσική...

Ξημέρωμα στο Ελληνικό. Ο ήλιος ξεπροβάλει πάνω από το Μαίναλο...

Τα τραπέζια έχουν στηθεί από το μεσημέρι σε όλο το μήκος και το πλάτος της πλατείας του χωριού. Ταβέρνα, καφενεία, καφετέριες, όλοι σερβίρουν τα κλασικά. Γουρουνοπούλα στη λαδόκολλα, τοματοσαλάτα, φέτα και μπύρες.

Τα περισσότερα είναι ήδη “πιασμένα”. Μια καρέκλα πάνω στο τραπέζι το υποδηλώνει. Όλα πλαστικά. Τραπέζια, καρέκλες, πιάτα, ποτήρια. 9.15 το βράδυ αρχίζουν να έρχονται οι πρώτες παρέες. Λίγο νωρίτερα ήρθε στην πλατεία η λιτανεία της εικόνας του άι Γιάννη. Δυο – τρεις ψαλμοί και επιστροφή στην εκκλησία να συνεχίσουν τον εσπερινό.

Φυσικά πάντα υπάρχουν και οι... διαρροές. Αρκετοί είναι αυτοί που δεν επιστρέφουν με την εικόνα πίσω στην εκκλησία. Μ' αρέσει που σηκώνονται οι πελάτες των μαγαζιών όσο διαρκούν οι ψαλμωδίες στην πλατεία.

Είναι πολύ νωρίς ακόμα για το βραδινό γλέντι. Ο Λάλεζας με την ορχήστρα του θα αργήσει να βγει να τραγουδήσει. Αυτό δεν εμποδίζει τους πρώτους πελάτες των μαγαζιών να κάτσουν για φαγητό.

Ο Γιώργος φτιάχνει στο σπίτι κοντοσούβλι. Το ετοίμασε από το απόγευμα, άναψε τα κάρβουνα και θέλει ακόμα κάμποση ώα για να γίνει. Έχει καλή θράκα με κάρβουνα και ετοιμάζει δίπλα και εφεδρικά μήπως χρειαστούν. Πίνει ήδη κρασί από ένα δεκάκιλο ασκό. Εγώ προτιμώ μπύρα. Έχω ήδη πιει ένα ουίσκι φέιμους με πάγο στην καφετερία της πλατείας, αλλά ο Γιώργος θέλει, να ξεκινήσουμε με γουρουνοπούλα. Μαζί με το κοντοσούβλι και τις πατάτες στο ασημόχαρτο, στα κάρβουνα πήραν και λίγη γουρουνοπούλα που ζήτησε ο Λάμπρος.

Ο ίδιος κατέβηκε μια βόλτα στην πλατεία. Να “επιθεωρήσει” τα πράγματα και φυσικά να δει τους φίλους του. Έχει να τους δει από το μεσημέρι. Και πρέπει να οργανώσουν και το σημερινό βραδινό ξενύχτι...

Στο ραδιόφωνο έχει ωραία τραγούδια με αφιερώσεις. Κάτι τριζόνια ακούγονται μέσα στη σκοτεινιά από τον κήπο. Στην πλατεία δεν έχουν αρχίσει ακόμα τα όργανα...

Αν έχει τόση ζέστη εδώ το μεσημέρι, φαντάζομαι τι θα 'χει στην Αθήνα, αυτό το Σάββατο. Κατά την ΜΕΤΕΟ θα είναι το τελευταίο με καύσωνα αυτό το καλοκαίρι. Και πόσο να κρατήσει δηλαδή; Την άλλη εβδομάδα έρχεται ο Σεπτέμβρης, τα πρωτοβρόχια, η άκρη του χειμώνα καθώς λένε...

Αλλά η Στασούλα εκεί, απτόητη. Παρακολουθεί το σπίτι που γίνεται στο Θραψανό και κάθε τόσο με παίρνει τηλέφωνο για μια... λεπτομέρεια ουσιαστική που επεσήμανε, έτσι ώστε το συνολικό αποτέλεσμα να είναι, όντως, καλό.

Αυτό που σκέφθηκε σήμερα και της επεσήμανε και ο Λευτέρης, ο γιος της που πήγε και είδε τα έργα που γίνονται εκεί, είναι ότι στην εσωτερική αυλή έχουν καθαρίσει από τον ασβέστη τους τρεις τοίχους που την περικλείουν. Όχι όμως και τον τέταρτο, τον τοίχο που είναι από τη μεριά του σπιτιού της Μαλάμως.

Σωστά, δεν μπορεί να μείνει έτσι. Η εξωτερική του πλευρά πρέπει να γίνει όπως και το υπόλοιπο. Ενιαίο θα είναι, όχι ξεχωριστό.

Καλά που μου το είπε, να το επισημάνω στον Μηνά. Το τι θα κάνουν τα παιδιά της στον εσωτερικό χώρο θα το αποφασίσουν εκείνα, όταν και αν, θα το φτιάξουν. Η εξωτερική πλευρά του όμως που “βλέπει” στη μικρή αυλή είναι κάτι άλλο. Θα το συζητήσω μαζί της, αλλά είμαι βέβαιος πως δεν θα έχει καμιά αντίρρηση να τον φτιάξω εγώ για να έχει το σπίτι μια ενιαία άποψη στην εξωτερική του όψη...

Δυο λόγια περιεκτικά, χωρίς πολλά – πολλά. Αυτή ήταν πάντα η Στασούλα μας. Ήξερε πώς να κάνει τις κατάλληλες επισημάνσεις και να... αποσύρετε.

Σκέψεις στο χαγιάτι, απογευματάκι του Σαββάτου. Έχει αρχίσει και φυσά ένα δροσερό αεράκι που κάνει πιο υποφερτή την ατμόσφαιρα. Λίγο επιπλέον νερό στη βεράντα κάτω, κάνει ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Μ' αρέσει αυτή η διαδικασία. Αν και μακριά, ζω την κάθε στιγμή της δημιουργίας του νέου σπιτιού...